Cultuurpers

Pianist Levit haalt het gordijn op, laat de muziek spreken

Ik hoorde de Russische pianist Igor Levit (1987, Nizjni Novogord) voor het eerst live op zondag 22 juni 2008 in de toegeeflijke akoestiek van de oude handelsbeurs in Leipzig. Hij had een nogal ongebruikelijk programma meegenomen dat hij onderweg naar het jaarlijkse Bachfestival nog maar ‘even’ had gewijzigd. In plaats van de twee geplande rondo’s van Carl Philipp Emanuel Bach verraste hij ons met diens Fantasie Wq 61.

Weg met die linkse kunstelite

Gisteren stelde de kamer 10 miljoen euro ter beschikking voor de kunsten. Daarmee staat de teller van de rijksbezuinigingen op nog steeds minimaal €190.000.000. Dit hard veroverde extraatje is het laatste waarom gevraagd kon worden. Iedereen is akkoord, het nieuwe systeem is definitief omarmd. Het protest heeft zichzelf overbodig gemaakt nu het compromis is gesloten. En wat hebben we er hard om moeten schreeuwen.

‘Een behoorlijk kabaal’: een eeuw minachting voor de kunsten

In 1975 organiseren de jazzmusicus Misha Mengelberg en de kunstenaar Wim T. Schippers Een behoorlijk kabaal in het Amsterdamse Mickery Theater. Een week lang onderzoeken ze in ‘onnavolgbaar muziektheater’ de verschillende betekenissen van een concert. Jacqueline Oskamp koos het als titel van haar recent verschenen boek waarin zij de Nederlandse muziekgeschiedenis van de afgelopen eeuw beschrijft. Treurige conclusie: er is niks nieuws onder de zon, de kunsten werden en worden in ons land niet hoog ingeschat.

Houd op te zeuren over de vergrijzing van het publiek bij klassieke concerten

Afgelopen weekend bezocht ik een koffieconcert van het barokgezelschap The Continuo Company. Met m’n 53 jaar was ik een van de jongste bezoekers. Om me heen gerimpelde gezichten en grijze haren. Steeds vaker hoor ik dat vergrijzing van het publiek voor klassieke muziek een probleem is. Ik vind dat grote onzin en begin me steeds meer te ergeren aan deze opvatting.