facebook_pixel

Cultuur

Vijf weken lang Bambie in Utrecht? Zou zomaar de weg zijn naar een diverser cultuur

Nu we het toch over diversiteit hebben: binnen het dominant blanke theaterpubliek zit het ook vol met bubbels. Zo heb ik het de afgelopen twee weken maar eens op me laten inwerken hoe weinig overlap er zit tussen het publiek van de twee kunsttheaters in mijn stad, Utrecht. Althans: ik heb me even soort van ondergedompeld in de wereld van Theater Kikker, en kwam daar bitter weinig mensen tegen die ik als ‘schouwburgpubliek’ zou omschrijven. Terwijl het aanbod eigenlijk niet veel verschilt.

Violiste Noa Wildschut (nu 16) was op haar 11de ook al beroemd, maar had niet altijd zin om te studeren

‘Hee, die heb ik geïnterviewd’, dacht ik laatst toen ik de cover van de Vara-gids zag. Noa Wildschut: 16 jaar en nu al een wereldster. Vanaf 28 september draait er een documentaire in de bioscopen met Noa in de hoofdrol. Toen ik de PDF van de rubriek Ouder en Kind in Het Parool erbij pakte, zag ik dat inmiddels al ruim vier jaar geleden was. Noa was toen al een beetje beroemd, trok al volle zalen in binnen- en buitenland. En haar moeder was er toen altijd bij. Noa liet mij toen haar kamer zien, een echte tienerkamer. Met foto’s van de broers Jusse, Jeanine Jansen en Bernard Haitink. En ze liet me de kast zien met de jurken waarin ze optrad. Met terugwerkende kracht toch heel bijzonder. Dit is het interview met haar, en haar moeder.