“Ik wou dat ik je pijn weg kon nemen, of in ieder geval de mensen die jouw pijn vergelijken met de dood van hun hamster.” Caroline Griep, schrijfster van het boek Lieve Facebook-vrienden, ik heb borstkanker schreef een korte handleiding “Hoe om te gaan met een ernstige zieke vriend(in)”.

Je vriendin hoort dat ze borstkanker heeft. Of een andere nare ziekte. De behandeling gaat best lang duren. Je wilt haar helpen, maar vraagt je steeds af: hoe dan? Doe ik het wel goed? Wat moet ik zeggen? Zit ze hier op te wachten? Iemand tot steun zijn is nog helemaal niet zo eenvoudig. Om hulp vragen is trouwens ook een vak apart. Daarom 10 ervaringsdeskundige tips voor patiënten en vooral ook voor iedereen die met hen meeleeft. Zodat er in barre tijden niet onnodig (en onbedoeld) vriendschappen sneuvelen…

– Aandacht vond ik heel fijn: berichtjes, kaarten, mails, bloemen, cadeautjes, het hielp enorm om te beseffen dat er aan me werd gedacht. Aan één ding had ik echter helemaal geen behoefte: bellen. Mijn telefoon stond vrijwel altijd op stil omdat ik anders de hele dag hetzelfde verhaal over mijn Buitengewone Borstkanker Belevenissen zou moeten ophangen. Misschien handig om als vriendin van tevoren te appen: even bellen? En misschien ook toevoegen: eerlijk zeggen als je er geen zin in hebt. Dat geldt eigenlijk voor alles wat je aanbiedt.

– Verwacht geen antwoord of bedankjes, het leven van een patiënt is namelijk nogal een mallemolen. Soms is je energieniveau (zeker tijdens chemokuren) zó beneden nul dat uit bed komen en douchen al nauwelijks te doen is. Attent zijn is even niet aan de orde en je daar schuldig over voelen al helemaal niet. Ga er als vriendin gewoon van uit dat elk blijk van medeleven zeer wordt gewaardeerd.

Caroline Griep is freelance journalist. Onlangs verscheen haar boek 'Lieve Facebook-vrienden, ik heb borstkanker'.