Computergames met soundtracks vol Wagner en Strauss bestaan al langer. Componist Michel van der Aa draait het met Eight om: vanuit zijn songs is een virtual reality-wandeling voortgekomen langs gapende afgronden en onder een eettafel door. Cherchez la femme.

STEUN RO

Even checken. Zijn dat mijn handen? Ze zijn opeens een stuk slanker en eleganter geworden (normaliter dik, klein en lelijk). Ik heb een 3D-bril op die me een virtual reality landschap toont. Om me heen zie ik niet de bovenverdieping van het Amsterdamse Muziekgebouw, maar een vreemd gangencomplex waar ik doorheen moet lopen. Een oudere vrouw kijkt me aan, ze maakt duidelijk dat ik haar moet volgen. Ze lokt me met een lied. Die stem is bekend, het is zangeres Kate Miller-Heidke, die al eerder met componist Michel van der Aa heeft gewerkt. Een kwartier lang is die digitale vrouwspersoon mijn gids in het virtuele labyrint. Keer op keer zingt ze Kate Bush-achtige klanken (maar dan atonaal), melancholiek en berustend. Kate Millers digitale alter ego wordt steeds jonger, eindigend in een klein meisje onder een eettafel waar ik naast moet kruipen.

Maar dan ben ik al gapende afgronden, feeërieke beekjes en berglandschappen en vintage schemerlampen gepasseerd. De zangeres is niet voortdurend aan het woord, het Nederlands Kamerkoor laat ook van zich horen.

Componist Michel van der Aa bewijst met zijn Virtual Reality compostie Eight dat hij vooroploopt in multimediale voorstellingen. Meestal beperken virtual realitymakers zich tot digitale landschappen via je apparaat, Van der Aa wilde juist ook een fysieke component aan zijn 15 minuten durende trip toevoegen. Dus wandel je in je eentje langs ‘echte’ muren van gaasdoek, moet je echt voetstappen zetten om verder te komen in Eight.

SmaakMaker Dirk Koppes proeft en fileert het culturele klimaat. Deze AlbertHeijnHater was hoofdredacteur van Carp, chef cultuur bij De Pers, en schreef een reisboek over Cubaanse jongeren. Hij selecteert verplicht lees- , proef- en kijkvoer.