Bij het Centraal Bureau voor de Statistiek moeten ze het voortaan zonder de cijfers van Ruud Poels doen. Hij heeft de laatste enquête over zijn gevoel bij de economie en eigen financiële situatie ingevuld.

Wat heb ik geworsteld met die vragen. Ik had me voorgenomen om me vast te houden aan twee wetten. Een financiële crisis is een natuurverschijnsel en ongeveer 75% van de economie draait (gewoon) door.

Het was niet vol te houden voor een nieuwsjunk, zoals ik. Voorbeeld: ´Nederlandse multinationals zetten honderden miljoen euro’s meer om dankzij zwakke euro´. Mooi! Nou ja, als je daar werkt. Doe ik niet en toen dat wel zo was, ging het bij dat grote bedrijf helemaal niet goed. Jaloers dus op de medewerkers die daar nu zitten.

Ik zou beter moeten weten, want ik heb de oliecrisis nog meegemaakt

Ander voorbeeld: ´De regering moet de economie uit het slop halen en de werkgelegenheid stimuleren met loonsubsidies en arbeidstijdverkorting´. Goed idee! Maar het is slechts een aanbeveling van een econoom. Het gaat niet gebeuren. K…!

Crisisbericht

Zo verandert mijn economische thermometer per crisisbericht over krimpende markten, stijgende werkloosheid, kortingen op pensioenen, dalende koopkracht, hogere huren, afnemend consumentenvertrouwen en ´jankverhalen´ met pechvogels die helaas bij het verkeerde bedrijf werken of te hoge schulden hebben.

Ik zou beter moeten weten, want ik heb de oliecrisis (1973-1980) nog meegemaakt. In die jaren zijn complete bedrijfstakken verdwenen uit Nederland, zoals de textielindustrie en de scheepsbouw. De werkloosheid liep op en er dreigde een ´verloren generatie´ te ontstaan.  Toch veerde de economie op en ontstonden nieuwe bedrijven in onder meer de ICT-sector. Organisaties als Philips, DSM en AkzoNobel veranderden na de crisis van koers en karakter.

Whats new? Ook nu zijn er volop bedrijven met nieuwe producten op zoek naar andere markten.

In een crisis draait 75% van de economie gewoon door

Deze week las ik in een column van Mathijs Bouman dat experts – zoals hij – graag met hagel schieten bij economisch nieuws. Zo staan we, als je dat wilt geloven, aan de vooravond van een nieuwe recessie. Volgens Bouman kun je als econoom nog jaren teren op deze voorspelling als het inderdaad waar is. Komt die dip er niet, is iedereen het toch zo weer vergeten.

Dat is tenminste eerlijk. Helaas zaten er in de CBS-enquêtes geen vragen over Eijffinger, Bouman, Van Wijnbergen, Stellinga en al die anderen? Hoe leuk ik al hun nieuws en meningen ook vind, ik spreek hierbij met mezelf af dat ze mijn gevoel niet meer beïnvloeden.

Iedere crisis kent een moment waarop je gaat vertrouwen op jezelf. Ik hoop dat iedereen dat terugziet in komende CBS-cijfers.

Lees ook: Je kunt iedere dag stemmen met je euro

Ruud Poels schrijft over veranderingen die hij ziet in de nieuwe economie. Hoe vinden mensen en organisaties daar hun weg in? En worden we er gelukkig van?