Met de Taliban naar de volgende fase van het grote spel

Sinds begin 2013 is er in Qatar een niet-officiële ambassade van de Taliban gevestigd. Half maart zijn de VS en de Taliban al twee weken met elkaar in discussie in Doha, de hoofdstad. Aan de ene kant van de tafel zit de in Afghanistan geboren Amerikaanse ‘speciale gezant van de VS voor verzoening in Afghanistan’ Zalmay Khalilzad. Tegenover hem, Mullah Abdul Ghani Baradar. In 2010 wanneer hij wordt gevangen genomen door de Pakistanen is hij de effectieve nummer twee van de Taliban. Na 8 jaar laten de Pakistanen hem in oktober 2018 vrij omdat hij volgens zowel hen als de Afghaanse regering kan helpen bij het zoeken naar een oplossing voor Afghanistan. In januari stellen de Taliban hem aan het hoofd van hun politiek bureau in Doha met als taak te onderhandelen over de terugtrekking van de VS en de NAVO uit Afghanistan.

Lees verder

De Algerijnse verrassing

Tot voor een paar weken verwachtte niemand zich eraan. Algerije was immers de stabiele uitzondering in een onrustig Noord-Afrika. Het land was te getraumatiseerd door ‘La Sale Guerre’, de burgeroorlog die volgde op de Algerijnse ‘lente’ van oktober 1988. Er vielen toen tienduizenden doden, sommigen gewagen van meer dan honderdduizend. Het land wordt dan ook niet door elkaar geschud wanneer de wervelwind van de Arabische revoltes/revoluties van 2011 stevig waait. Het lijkt alsof het is ingeënt tegen elke vorm van collectieve en massale verontwaardiging.

Lees verder

Soedan, de opstand waar niemand interesse voor heeft

Soedan begint aan zijn zevende week opstand tegen een militair bewind dat er al dertig jaar de plak zwaait. Het is niet de eerste keer dat er in het land protesten en demonstraties plaats vinden. Dit keer lijkt het echter anders dan anders. De manifestaties zijn niet meer beperkt tot de hoofdstad Khartoem of andere grote steden. Ze gaan door in het hele land, zelfs op het platteland en in de kleine steden.

Lees verder

Valt Jemen nog te redden?

De oorlog tussen de internationaal erkende regering van Jemen en de Houthis woedt sinds augustus 2014. Het conflict escaleert wanneer een door Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten geleide coalitie op vraag van president Abdrabbuh Mansour al-Hadi het land binnenvalt.

Lees verder

Irak 15 jaar later: een nieuw begin?

In 2003 vallen de Verenigde Staten van George W. Bush Irak binnen. De massavernietigingswapens van Saddam Hoessein zijn volgens de Amerikaanse retoriek een gevaar voor de wereldvrede. Dit blijkt achteraf enkel een voorwendsel om een oorlog te beginnen, er wordt immers niets gevonden dat ook maar van ver of van dichtbij op een massavernietigingswapen lijkt. Het resultaat is echter desastreus, haast de complete Iraakse infrastructuur wordt vernield en er vallen honderdduizenden doden.

Lees verder

Isaias Afwerki, de discrete dictator van Eritrea

Alexander Loukashenko, de leider van Wit-Rusland wordt “de laatste dictator van het Europese continent” genoemd. Dat verhindert de EU er allerminst van om zaken met hem te doen, maar dit even terzijde. In Afrika kan een titel als “de laatste dictator van het Afrikaanse continent” onmogelijk toegekend worden. Dictators zijn er immers in overvloed. Meer dan twintig. Je kan hoogstens een top tien opstellen. In dat lijstje zou Isaias Afwerki in elke geval een prominente plaats bekleden.

Lees verder