CollectieInternationaal

Naar de gevangenis in Barranquilla

Tientallen vrouwen staan al sinds 6 uur ’s morgens voor de poorten van Carcel Modelo del Norte-Abandonada, in het straatarme zuiden van havenstad Barranquilla. Nu is het 10:30. De zon brandt inmiddels in alle hevigheid op ze. Het is vooral wachten. Wachten voordat ze uitvoerig gecheckt worden, om vervolgens te wachten tot ze eindelijk naar binnen mogen. Binnen krijgen ze vervolgens zo’n twee uur met hun geliefde. Bezoekdag Zondag is het bezoekdag aan de gevangenis voor de vrouwen van de

Lees verder
CollectieInternationaal

Alles voor de kinderen. “Schriftjes, potloden, puntenslijpers, etuitje, rugzakje”

GALAPA – De armoede in Galapa en het nabijgelegen dorpje Paluato was de Haagse Inten Hoek en haar Colombiaanse man Jeovanny een doorn in het oog, toen zij hier in 2002 naartoe verhuisden. Samen richtten ze in 2009 stichting ‘Mi Casa en Ipauratu’ op en zetten zich nadrukkelijk in voor de kinderen in deze omgeving. Vrijwilligerswerk in Paluato.  ,,Vrijwilligers komen naar Colombia om echt te werken. Om wat met de kinderen te doen, hen wat te leren, iets toe te

Lees verder
Collectie

De straathandel in Cartagena

Cartagena is de warmste en meest toeristische stad van Colombia, stelt het Oostenrijkse stel dat ik spreek op een plein in de heerlijke wijk Getsemaní, dat grenst aan de oude binnenstad. En daardoor voor hen de minst aantrekkelijke, zij prefereren het zuiden. Fraaie natuur, dito cultuur en Cartagena is maar duur. Voor mij is het een startpunt en ik zie een bruisende, levendige stad waar het toerisme voet aan wal gezet heeft. De prijzen vallen me alleszins mee; het bier

Lees verder
Collectie

Perrongeluk: opvallend onopvallend

Ze was me al vaker opgevallen, ze doet opvallend onopvallend. Ze doet vreselijk haar best niet op te vallen. Haar haren vallen over haar gezicht, haar kleren verhullen alles. Eén brok onzekerheid, een toch ietwat schrijnende verschijning. Lelijk is ze niet, zijzelf lijkt daar wel van overtuigd te zijn. Stiekem wel een beetje treurig, dus. Ook tegen mij is ze altijd kortaf en afstandelijk. Traag schuifelt ze altijd naar de tijdschriften, semi-onopvallend kiest ze er een uit, zwijgend geeft ze

Lees verder
Collectie

Perrongeluk: plasmeisje

,,Mag ik een enkeltje Goes alsjeblieft?", bestelt een iets afwezig meisje van nog geen twintig bij me. Aangezien wij geen treintickets verkopen, verwijs ik haar door naar de kaartautomaat of het loket. Ze blijft zwijgen en kijkt dwars door me heen met een lege blik. Zonder in te gaan op wat ik zojuist zei vraagt ze nu naar treininformatie. ,,Hoe moet ik eigenlijk naar Goes?" vraagt ze op monotone toon. Mijn uitleg lijkt nauwelijks bij haar binnen te komen en

Lees verder
Collectie

Perrongeluk: Rode wijn

Een man laat in zijn haast een fles wijn kapot vallen. Snel raapt hij de grote stukken glas op en gooit deze in de vuilnisbak, kijkt met een schuin oog naar de grote rode plas in de stationshal, kijkt even rond en besluit z'n trein toch maar te halen. Nu ligt er recht voor me dus een grote rode plas, wat met slechts een beetje fantasie erg op bloed lijkt. Omdat ik eigenlijk klanten moet helpen, besluit ik in ieder

Lees verder