CollectieCultuurCultuurpers

Alain Platel zet heel Carré op scherp met overdonderend Nicht Schlafen #HF17

De avond was nog zo lief begonnen. De zomerse fietstocht langs de Amstel en de volle parkjes en terrassen aan de Weesperzijde werd slechts kort van zijn idylle beroofd toen een auto een iets te roekeloze beweging maakte. Even die flits van Londen door je heen, dan een zwaaiende hand en ‘sorry!’ en het leven gaat door. Toch zijn we waakzamer dan anders. Nicht Schlafen, het stuk waarmee Platel, de Vlaamse wonderboy van de dans, dit keer op het Holland

Lees verder
CollectieCultuurCultuurpers

Robert Lepage trekt in ‘887’ alles uit de kast. (omdat we zoveel vergeten.) #HF17

Een theatersolo van Robert Lepage is geen kwestie van door het land reizen met een koffertje vol rekwisieten. Een theatersolo van Robert Lepage is een megakunstwerk dat volledig in dienst staat van het verhaal. Een kunstwerk dat alleen op die manier de impact kan bereiken die het heeft. Zo’n theatersolo van Robert Lepage is dus vooral geen solo, maar een spektakel van industriële omvang. Gluren bij de overburen Lepage vertelt het verhaal van zijn jeugd in Quebec, het Franstalige deel

Lees verder
CollectieCultuurCultuurpers

Zo ziet verwoesting eruit: The Gabriels is de perfecte spiegel voor stumpers zoals wij. #HF17

Allemaal heel terloops, zonder conflict, zonder stemverheffing, zonder drama. En dat je dan toch drie keer zeven kwartier aan hun lippen gekluisterd bent. Het overkwam me vrijdag in het Amsterdamse theater Frascati bij een niet helemaal uitverkochte voorstelling van het Amerikaanse Public Theatre. Er zijn nog kaarten, zorg dat je die te pakken krijgt. Het Holland Festival heeft namelijk een verborgen schat uit de States gehaald. Six Feet Under Informeel en zonder opsmuk acteren, we dachten lange tijd dat wij,

Lees verder
CollectieCultuurCultuurpers

Jordi Lammers, of: het geheime wondertje van een Utrechts Literatuurfestival #ILFU17

Tijdens de laatste festivalavond, zaterdag 13 mei, heb ik me voor de gelegenheid ondergedompeld in een onderdeel waarmee ‘Utrecht’ zich definitief van collega-literatuurfestivals onderscheidt: minicolleges. Een logisch onderdeel voor een stad met de grootste letterenfaculteit van het land, natuurlijk. En een gouden formule. Net zoals elk onderdeel van het ILFU kort en krachtig. De minicolleges zijn beperkt tot een half uurtje, net een kwartiertje korter dan de maximale lengte van de onderdelen van het hoofdprogramma. Dat daarmee overigens ook opvallend

Lees verder
CollectieCultuurCultuurpers

Noodzakelijk en prachtig kijkje in de Chinese ziel dankzij Utrechts festival #ILFU17

Hoewel, dan hebben we Sun Li nog niet meegemaakt. Sun Li veroverde het Nederlandse letterenwereldje vorig jaar met een prachtig boek over het Chinese restaurant in Friesland waar ze met haar familie opgroeide tussen de megawoks en vlammen tot aan het plafond. Ook nu, tijdens een gesprek met Kenneth van Zijl op het ILFU vertelt ze er prachtig over. Over zwijgen en verzwijgen gaat het. Want over je eigen familie en over je eigen sores praat je niet. Typisch Chinees,

Lees verder
CollectieCultuurCultuurpers

Les 1 van een Literatuurfestival: vertalers zijn heel erg aardige mensen. #ILFU17

De eerste dag van het Internationaal Literatuurfestival Utrecht (ILFU) was hun dag en het was een hele leuke dag. Vol met aardige mensen uit Estland, Roemenië, Amerika, Japan, China en andere uithoeken van de wereld die allemaal razend enthousiast naar Nederlanders komen luisteren. Omdat het hun vak is: ons vertalen. Grappenmaker Dat vertalers vaak zulke aardige mensen zijn is echter ook een probleem. Dat betoogde Tim Parks, zelf schrijver maar ook vertaler, bij zijn openingsspeech. Schrijvers zijn namelijk helemaal niet

Lees verder