FOTOREPORTAGE // De hoofdstad van Brazilië viert zijn vijfenvijftigste verjaardag. Een impressie van Brasília, een geplande stad die mooi is van lelijkheid.

STEUN RO

Ik sta op het plein boven het centrale busstation van Brasília, het absolute middelpunt van een tot op de vierkante millimeter geplande stad. Het regent pijpenstelen. Een gevoel van melige naargeestigheid bekruipt me. Is dit het dan? De futuristische hoofdstad van Brazilië, in de late jaren vijftig van de twintigste eeuw op een eenzame hoogvlakte uit de grond gestampt in opdracht van de sociaal-democratische president Juscelino Kubitschek, lijkt op dit moment net zo utopisch als, pakweg, het busstation van Amstelveen. 

Marktkooplui schreeuwen om het hardst om hun nep-Nikes en gekopieerde DVD’s aan de man te brengen. Ik koop voor omgerekend een euro vijftig een paraplu en loop in de richting van de CONIC-winkelgalerij, een naar een bouwbedrijf vernoemde jaren vijftig-blokkendoos die op deze troosteloze zondagochtend verrassend genoeg het kloppend hart van de skate-scene van Brasília blijkt te zijn.

Terwijl ik in Café Eldorado – waar de tijd al vijfenvijftig jaar lijkt te hebben stilgestaan – een bittere espresso drink zoeven aan de andere kant van het raam tientallen skateboarders voorbij. Heen en weer schieten de in ruim zittend zwart geklede tieners; het gekletter van de wielen van hun skateboards echoot door de duistere, gedeeltelijk overdekte passages van de winkelgalerij. Hard plastic op hard beton.

Alex Hijmans (1975) is internationaal correspondent en schrijver. Zijn standplaats is Salvador, de derde stad van Brazilie, waar hij in een volksbuurt woont en verder kijkt dan voetbal, samba en zogenaamde Wirtschaftswunderen. Hij schrijft, net zoals weleer voor de papieren De Pers, journalistieke reportages en persoonlijke columns. Met veel beeld en altijd met de blik van een local.