Cultuur

Longread: van schrijver tot selfpublisher, van manuscript tot boek

Sinds het besluit mijn boeken zelf uit te gaan geven, spookt de “wat nu?” vraag vrijwel continu door mijn hoofd. Het drukt als een loden last op mijn schouders en ’s nachts word ik menigmaal zwetend wakker. Op mijn eettafel liggen vier a4-tjes, volgekliederd met aantekeningen, to do’s en de meest briljante ideeën om mijn volgende boek minstens zo’n verkoopsucces te maken als Huidpijn van Saskia Noort. De releasedatum komt met rasse schreden op me af gedenderd en ik moet nog zo veel doen. Zo! Veel! Terwijl ik ondertussen ook nog artikelen moet schrijven, onderzoek moet doen voor mijn derde boek, een actief sociaal leven heb te onderhouden… ARGH! Hoe heeft het eigenlijk zover kunnen komen?

De naoorlogse liberale wereldorde?

De naoorlogse liberale wereldorde staat op instorten, hoor je steeds vaker. De Britten stappen uit de Europese Unie, Washington keert zijn rug naar de wereld, internationale instituties zitten in zwaar weer en populisten in Europa ondermijnen de rechtsstaat. Een spook waart door Europa – het spook van de antiliberale Internationale. Door Boyd van Dijk.

Karl Polanyi, de grote transformatie

Karl Polanyi’s meesterwerk The Great Transformation spreekt drieënzeventig jaar na publicatie nog altijd tot de verbeelding. Naar verluid is het een van de favoriete boeken van de in ongenade gevallen oud-IMF-directeur Dominique Strauss-Kahn, maar het wordt net zo makkelijk aangehaald door anarchist, antropoloog en Occupy-activist David Graeber. Toch geniet het boek in Nederland maar matige bekendheid. Reden te meer om dit werk eens in perspectief te plaatsen aan de hand van een intellectuele biografie en een analyse van Polanyi’s andere werk. Door Tom Kayzel.

‘Goeiemôre Suid-Afrika, ons moet opstaan en aangaan.’ Nieuwe stemmen in de Zuid-Afrikaanse poëzie

Maatschappelijke en politieke onderwerpen als gender, culturele toe-eigening, dekolonisatie en het slavernijverleden bepalen in toenemende mate het publieke debat in Nederland. In het bij uitstek multiculturele Zuid-Afrika (met elf officiële talen) staan ras, dekolonisatie en klasse natuurlijk al veel langer hoog op de publieke agenda. Resoneren zulke discussies ook in de literatuur, en hoe? Antjie Krog, Marlene van Niekerk, Lesego Ram-polokeng, Gabeba Baderoon, Rustum Kozain – veel Zuid-Afrikaanse dichters schrijven, meer of minder uitgesproken, over de toestand van het landen de eigen precaire politieke, maatschappelijke positie, of die van de medemens. Maar hoe is het gesteld met de jonge en nieuwe Zuid-Afrikaanse dichters, waarover hebben zij het? Een kleine bestekopname. Door Alfred Schaffer.