Er is steeds meer bewijs voor de heilzame invloed van chocolade op je gezondheid. Het eten ervan roept bovendien een prettig gevoel op doordat het je hersenen aanzet tot het aanmaken van het ‘gelukshormoon’ endorfine. En dat is mooi meegenomen. Maar het fanatiek en overmatig eten van chocolade is weer wel schadelijk. Door de grote hoeveelheid verzadigd vet (20%) kan het bijvoorbeeld het cholesterolgehalte van je bloed verhogen. En bovendien ligt, zoals meestal als het om ‘lekker’ gaat, obesitas op de loer.

STEUN RO

Uit Deens-Amerikaans onderzoek, op 23 mei 2017 gepubliceerd in het internationale wetenschappelijke tijdschrift ‘Heart’, blijkt dat het regelmatig eten van een matige hoeveelheid chocolade het risico op atriumfibrilleren, een hartritmestoornis die ook wel boezemfibrilleren wordt genoemd, aanzienlijk verlaagt. De chocola moet wel van een goede kwaliteit zijn en een zo hoog mogelijk percentage cacao bevatten. Melkchocolade helpt ook wel maar het gunstige effect daarvan is, vergeleken met ‘pure’ chocolade, aanmerkelijk lager.

Bij atriumfibrilleren (AF) is de regelmaat verstoord van de elektrische prikkels die het hart doen pompen. De chaos die daardoor ontstaat veroorzaakt onregelmatigheid bij het pompen waardoor het bloed niet meer optimaal door je lichaam kan stromen en er uiteindelijk zuurstofgebrek ontstaat. Het hart kan ook gaan ‘fladderen’ of bonken . Hevige transpiratie en duizeligheid kunnen het gevolg zijn.

Er is geen eenduidige oorzaak van atriumfibrilleren. Wel blijkt er een duidelijk verband te zijn met het gebruik van alcohol. Vaak is er sprake van andere hartproblemen, hoge bloeddruk, diabetes, een te snel werkende schildklier en/of een (long-)ontsteking. AF is niet direct levensbedreigend, maar de voortdurende (over)belasting van het hart kan uiteindelijk leiden tot hartfalen.

Een bij AF vaak toegepaste therapie is katheter ablatie waarbij meestal via de lies, op de plek in het hart waar de ritmestoornis optreedt, de verkeerde elektrische prikkels worden geëlimineerd door de bron ervan weg te branden. Het daardoor veroorzaakte littekenweefsel verhindert het ontstaan van nieuwe foute prikkels.

Succes is bij ablatie overigens niet verzekerd. Regelmatig moet, afhankelijk van de soort stoornis, de ingreep worden herhaald en soms is er helemaal geen (blijvend) effect. Niettemin is bij bepaalde ritmestoornissen de kans van slagen 90 tot bijna 100%.

Maar voorkomen is beter dan genezen en als het om het eten van chocolade gaat blijkt uit het onderzoek dat het grootste effect, 20% afname van het Atriumfibrilleren, wordt bereikt met de consumptie van twee tot zes porties van 30 gram chocolade per week. Eén consumptie per week gaf een afname van 17% en één tot drie maal per maand leidde nog altijd tot 10% afname.

Uit eerder onderzoek bleek al dat chocolade, evenals voedingsmiddelen waarin chocola is verwerkt, een gunstige invloed heeft op het voorkomen van hart- en vaatziekten. Nog niet duidelijk is wat chocolade tot zo’n wondermiddel maakt, maar er wordt een link gelegd met de flavonolen in chocolade. Flavonolen behoren tot een grote groep antioxidanten, bekend onder de verzamelnaam flavonoïden. Een aantal daarvan wordt een gunstige werking toegeschreven bij (het voorkomen van) kanker en hart- en vaatziekten omdat ze het schadelijke effect van agressieve zuurstofmoleculen in het lichaam neutraliseren.

Een hoge consumptie van voedsel met veel flavonoiden zoals aardbeien, zwarte en blauwe bessen en bramen biedt, vooral bij mannen, bescherming tegen de ziekte van Parkinson. Bij vrouwen blijkt dat vooral te gelden voor bessen.

En zo worden chocolateriën en groente- en fruitwinkels langzamerhand de nieuwe apotheek.

    Rolf begon bij een krant, was daarna tv-programmamaker. Begeleidde in de jaren ’90 als redacteur-producer en tolk-vertaler talloze reportageploegen naar voormalig Joegoslavië en was 17 jaar Balkan-internetcorrespondent voor het ANP. Nu schrijft hij weer: over ex-Joegoslavië en wetenschapsnieuws. En heeft ook belangstelling voor de ruimtelijke ordening in Nederland.