Journaliste Nathalie de Graaf volgde een jaar lang het leven van gigolo Ramon (38). Elke week vertelt hij haar over zijn avonturen. Deze week: “Ik heb snel last van pijn.”

STEUN RO

Shit, ik kreeg net een mailtje van Lydia. Ze zit onder de rode vlekken en ze jeuken verschrikkelijk. Of ik er ook last van heb? Nee, helemaal niet zelfs. Maar hier baal ik van zeg, dat is een domper op de leuke avond die we vorige week hebben gehad. Zo had ik het niet gepland.

Lydia is een weduwe van in de vijftig en ze had nog nooit eerder een gigolo besteld. “Ik ben behoorlijk zenuwachtig,” zei ze toen ze de deur van de hotelkamer open deed. We hadden afgesproken in een prachtig hotel midden in de bossen. Omdat ik te vroeg was had ik al een tijdje gezellig aan de bar zitten kletsen met de barman en de nodige Sambuca achter mijn kiezen. “Geeft niets,” antwoordde ik geruststellend. “Ik ben maar een gewone jongen, hoor.” Zelf was ik aangenaam verrast door haar verschijning: ze was een heel slanke vrouw met een jeugdige uitstraling. Ze vertelde dat ze een succesvol cateringbedrijf had en boeken schreef over koken. We hadden gelijk een klik. “Nu ik wat ouder ben ga ik niet mee zo gemakkelijk naar de kroeg,” vertrouwde ze me na het eerste glas wijn toe. “En de mannen dié ik ontmoet zijn vaak van mijn eigen leeftijd en gescheiden of weduwnaar. Dat is gelijk zo beladen. Dus ik dacht: misschien is dit wel een heel prettige manier om intimiteit te hebben.” Er was alleen wel een klein probleempje vertelde ze. Ze wilde graag sex hebben, maar vaak lukte dat niet goed bij haar. “Ik heb snel last van pijn,” zei ze. “Volgens de artsen heb ik vaginisme.” Haar korte relatie die ze na het overlijden van haar man had gehad was er zelfs op stukgelopen.

“Ik doe niets wat jij niet wilt,” verzekerde ik haar.

Ik begon haar uitgebreid te masseren, maar omdat ik mijn massage olie was vergeten – stom!- leende ik een geurolie van haar. Ik voelde dat ze zich steeds meer begon te ontspannen. Ze wilde mij ook graag een massage geven en zo lagen we al snel naakt tegen elkaar aan. Voorzichtig beroerde ik haar clitoris met mijn vingers. Ze was nat en opgewonden, dus dat was een goed teken. Ik besloot haar met mijn tong bijna tot een hoogtepunt te brengen, maar net voordat het zover was drong ik bij haar binnen. Dat wilde ze immers graag. “Stop maar,” zei ze echter vrijwel meteen. “Het doet zo’n pijn.” Het was voor mij de eerste keer dat ik zoiets meemaakte. Ik was dan ook enorm verbaasd toen ze zei dat ze zelfs al een beetje bloedde. “Laten we elkaar maar alleen een massage geven en een beetje kletsen, goed?” vroeg ze zachtjes. Gek genoeg werd het daarna nog heel gezellig. We hebben enorm gelachen en ook gevreeën. Zonder gemeenschap uiteraard. Maar nu zit ze dus onder de bulten. Een allergische reactie op de geurolie, zo blijkt. Stom, stom, stom. Ik vergeet nooit mijn massage olie meer!