Een aanslag, een stuk stembiljet en alles bleef zoals het was. De Armeense presidentsverkiezingen dus. Waarvan akte.

STEUN RO

We kunnen niet zeggen dat de presidentsverkiezingen in Armenië deze week inhoudelijk van hoogstaand niveau zijn geweest. En het resultaat, de herverkiezing van Serzj Sarkisian, is evenmin verrassend. 

Toch waren de verkiezingen door bijzondere randzaken nogal vreemd. Een presidentskandidaat besloot vier weken in hongerstaking te gaan. Een ander gaf aan dat hij de uitslag van de verkiezingen niet zou erkennen, zelfs wanneer hij zelf als winnaar uit de bus zou rollen. En weer een ander belandde op 31 januari in het ziekenhuis nadat hij was neergeschoten. Over een moordaanslag werd al snel gerept. 

O ja, er was ook nog een activist tegen de herkozen president die zijn stembiljet opat. Hij wilde daarmee aandacht vragen voor politieke gevangenen. Wat bij deze is gelukt.

Schijnwerpers

Maar bovenal is het sneu dat een land als Armenië, ingekapseld door Turkije, Georgië, Azerbeidzjan en Iran, vooral op deze manier in het nieuws komt. Verkiezingen zijn vaak het enige moment in een jaar dat de schijnwerpers op je gericht staan en je de problemen van een land kunt aankaarten. Radio Free Europe / Radio Liberty deed dat middels een interessante livestreaming, waarbij twitteraars vragen konden stellen aan experts die in een studio in de hoofdstad Jerevan zaten opgesteld. Een lovenswaardig initiatief, want eindelijk ging het eens over de verschrikkelijk slecht functionerende economie (volgens een onderzoek van Forbes Magazine uit 2011 de op een na slechtste ter wereld, na Madagascar), de slechte relatie met Turkije, de afhankelijkheid van Iran en het conflict om de enclave Nagorno-Karabach. Fundamentele vragen waar een toekomstige president mogelijke oplossingen voor moet aandragen in zijn campagne. 

Appeltje-eitje

Maar dat bleek niet het geval te zijn. Sarkisian, sinds 2008 aan de macht, zei wel problemen te willen oplossen, maar gaf niet duidelijk aan hoe hij dat zou doen. Dat bleek echter geen probleem voor zijn ruime winst met bijna 60 procent van de stemmen te zijn, omdat er toch geen serieuze concurrentie was. De grootste klacht ook van de internationale verkiezingswaakhond OVSE, die aangaf dat er op wat incidenten na eerlijke verkiezingen zijn gehouden.

Eerlijk, maar dus niet competitief, niet inhoudelijk boeiend en daarom appeltje-eitje voor de saaie Sarkisian.

Misschien is een stembiljet opeten de volgende keer zo gek nog niet.

    Geert Jan Hahn is journalist en slavist. Werkte, woonde en studeerde in Kiev, Sint-Petersburg en Warschau. Voltooide Slavic Literary Studies cum laude aan de UvA. Reist, schrijft en spreekt als Oostblogger voor landelijke media. Is daarnaast bekend van zijn taalvirtuoze zege bij het tv-spel Lingo en zijn columns over de favoriete sterfleeftijd van 27 jaar.

    Geef een antwoord