Ik heb mijzelf verwond. Met een aardappelschilmesje probeerde ik de pit uit een avocado te wippen en dat is nogal mislukt.

STEUN RO

Behoorlijk zelfs. Ik had het iemand een week eerder heel vakkundig, soepel en professioneel zien doen en toen dacht ik, dat kan ik ook. Alleen jaste ik het mesje wel op de pit, maar het mesje gleed er vanaf en ging dwars door de avocado recht mijn hand in. Lullig voor mij. Pijnlijk ook. Ik hoopte nog dat het niet zou gaan bloeden. Pleisters lagen boven en ik had geen zin om die trap op te gaan. Kansloos natuurlijk, binnen drie seconden stond ik in een behoorlijke plas bloed. Met enkel witte handdoeken in de buurt (note to self: alleen nog zwarte handdoeken vanaf nu) werd het er niet veel beter op. Na een half uur kloten en het vernachelen van een broek en witte blouse zat er een pleister op. Na 3 minuten moest er weer een nieuwe pleister op en na ongeveer vier pakken pleisters bleef het dicht.

Lompe actie

Gisteren bekeek ik de wond eens goed en het gaat verstrekkende gevolgen hebben, deze behoorlijk lompe actie. Ik heb dwars door mijn hartlijn heengejast. Dat betekent waarschijnlijk dat ik binnenkort ga scheiden, want ik heb niet alleen de lijn doorbroken, hij loopt vanaf nu met een stevige boog naar beneden. Ik heb het Man C. nog niet verteld. Die heeft op dit moment andere dingen aan zijn hoofd. Een boedelscheiding kan daar even niet bij. Maar het staat toch echt in de planning. Ik lees het immers in mijn hand. De site met handleesuitleg van medium Roxanna was daar hartstikke duidelijk over. Dat het nogal pijnlijk is, klopt en erg rood om de randen is vast ook geen goed teken. Daarom volgt hier een goede raad: als je liefdesleven je lief is, blijf uit de buurt van aardappelschilmesjes en avocado’s. Het blijkt een bloedlinke combinatie.

Tekst: Juliette Verheijen

    Geef een antwoord