Veel mensen denken bij toekomstige waterproblemen aan dijken en overstromingen. Kortom: water wéghouden. Maar veel groter is een andere uitdaging: water béhouden.

STEUN RO

‘Bring in the Dutch’, wordt er wel eens geroepen als elders in de wereld waterproblemen zijn. Onze opgebouwde waterexpertise lijkt met een stijgende zeespiegel steeds belangrijker te worden. Maar de uitdaging is niet alleen om zeewater tegen te houden. Het werd de bewoners van Kaapstad de afgelopen maanden schrikbarend duidelijk: we moeten als de wiedeweer leren zuinig om te gaan met zoet water.

Begin dit jaar was Kaapstad op waterrantsoen. Bewoners mochten niet meer douchen en mochten hun water alleen nog weggooien via het toilet. Er dreigde geen druppel water meer uit de kranen te komen. Die dag des onheils is vooruit geschoven, maar ligt nog steeds op de loer. En dat is geen louter Afrikaans probleem. Miami, Peking, Moskou en zelfs Londen staat een zelfde scenario tew wachten, stelt BBC in een top 11 van steden met Kaapstadse vooruitzichten.

Een tekort aan water? Zo’n 70 procent van al het aardoppervlak bestaat uit water, en dat blijft rondcirkelen in onze dampkring. Water genoeg dus. Alleen is slechts 1 procent daarvan zoet. De steeds dorstiger mens tapt daarom steeds vaker water uit ondergrondse zoetwaterbronnen. Maar die zijn even eindig als olie en gas.

Er zijn al veel alternatieve manieren om aan zoet water te komen. Wetenschappers en ondernemers oogsten water uit mist of damp, bouwen bergen om regenwolken kunstmatig omhoog te stuwen (in de Verenigde Arabische Emiraten) of zetten machines neer die zout water ontzilten met behulp van zonne-energie.

Interviewt mensen die elke dag actief proberen om de samenleving van de toekomst nog wat groener en slimmer in te richten.