De “genezer” van homoseksuelen, de kampdokter Carl Peter Vaernet (1893-1965)

In december 1946 vluchtte de beruchte Deense kampdokter Carl Peter Vaernet met de KLM naar Brazilië. Met het paspoort dat hij februari 1943 in Polismesteren i Fredriksberg Birk kreeg, vroeg Carl een jaar eerder, op 6 november 1945, zijn transitvisum aan bij het Braziliaanse consulaat in Stockholm, Zweden.

Buchenwald

Vaernet “behandelde” en experimenteerde met homoseksuelen in concentratiekamp Buchenwald. Hij probeerde hen van hun “ziekte” te genezen door middel van injecties en chirurgische ingrepen in de genitaliën. Na de val van nazi-Duitsland werd hij door de Britse opsporingsdienst in Kopenhagen gearresteerd en opgesloten in Alsgades Skole. Een klein detentiecentrum dat was ondergebracht in een gymnasium. Hij werd daar door zowel de Britten als de Zweden onder speciale curatele gesteld vanwege zijn medische achtergrond, waarin beide naties erg geïnteresseerd in waren. In het bijzonder zijn onderzoek naar de “genezing van homoseksuelen.” Zijn patiënten werden tijdens de oorlog in Buchenwald gecastreerd en volgespoten met hormonen. “Een gedwongen bezoekje aan een kampbordeel moest uitwijzen of de behandeling succesvol was geweest.” (:Algemeen Dagblad 19-03-1988:)

Hulp

Het officiële verhaal is dat tijdens gevangenschap Vaernet veinsde last te hebben van hartproblemen, waarna de Britten hem voor onderzoek lieten overplaatsen naar Stockholm. Ondertussen werd een uitweg voor hem gezocht. De benodigde papieren en visum werden klaargemaakt. Waar hij naar toe moest was duidelijk. Het werd Argentinië via de Scandinavische rattenlijn. Op 14 december 1946 kwam hij daadwerkelijk aan boord de KLM vlucht PH TAP aan in Sao Paolo. Het visum was bij aankomst 180 dagen geldig. Lang bleef hij niet. Hij vloog kort daarna door naar Buenos Aires.

Hervatting onderzoek

In Argentinië werd Vaernet met open armen ontvangen. Onder zijn nieuwe naam Carlos P. Varnet, kon hij als endocrinoloog direct aan de slag bij het Argentijnse ministerie van gezondheid. Zijn beschermheer was de minister van Gezondheid de neuroloog Ramón Carillo. Onder Carrillo maakte Argentinië een enorme sprong in de medische zorg. Buitenlandse medici (waaronder ook Josef Mengele) werden aangetrokken om de Argentijnse zorg te moderniseren. Waaronder dus ook “Carlos Varnet.” Carrillo en Vaernet hadden een ding gemeen, beiden waren voorstanders van raciale selectie door middel van genetische selectie. In plaats van Ariërs moest Argentinië pure gauchos voortbrengen.

Varnet bleef zijn onderzoek naar de “genezing” van homoseksuelen voortzetten in de wijk Palermo aan de Calle Uriarte 2251, waar hij een laboratorium had en zijn patiënten nog steeds hormonale behandelingen gaf…Regelmatig vloog hij op Brazilië voor medische congressen. De “Witte Engel des doods” kampdokter Josef Mengele zat daar toen ook. Ook hij had in de oorlog op gruwelijke wijze met de Joodse gevangenen geëxperimenteerd in kamp Auschwitz.

Contact met Europa

Aangenomen moet worden dat Vaernet ook op Europa vloog. In 1959 en later 1965 probeerde hij naar Denemarken terug te keren. De Deense autoriteiten konden echter niet beloven dat justitie niet tot strafvervolging wegens oorlogsmisdaden zou overgaan, waardoor hij in Argentinië bleef. De autoriteiten waren echter wel op de hoogte dat Carl in Argentinie verbleef. Zijn zoon Leif (02-04-1932) behield de Deense nationaliteit en zijn nieuwe paspoort werd in 1953 in Buenos Aires door de Deense ambassade afgegeven.

Spoorloos?

Vaernet overleed in 1965 en werd dat jaar begraven op de Cementerio Británico la Chacarita. Dat jaar stond Vaernet nog op de opsporingslijst van oorlogscriminelen die onder andere in Duitsland gezocht werden. Tot 1998 wist de Deense overheid officieel niet van de verblijfplaats van Vaernet. Ook de Britse autoriteiten wisten van niets.

Zieke geesten in Buchenwald

Om een idee the krijgen met wie Vaernet nauw samenwerkte in Buchenwald, is hieronder een kort overzicht van zijn naaste “medewerkers.”

De meesteres van Buchenwald Ilse Koch (1906-1967) voerde samen met haar man Karl Otto Koch een waar horror beleid uit in het kamp. Ze paradeerde in badpak voor de gevangen en terroriseerde hen met lijfstraffen, waaronder met ijzeren staven en zweepslagen. Ze selecteerde gevangenen met tatoeages die vervolgens verdwenen. Haar vriend kampdokter Waldemar Hoven prepareerde schedels en mensenhoofden ter versiering van zijn kantoor en villa. Waaronder ook schermerlampen van mensenhuid, tatoeages en beenderen…Koch werd in de oorlog wegens fraude geëxecuteerd. Hij werd betrapt op het verduisteren van de in beslag genomen sieraden en goud van de Joodse gevangenen. Na de bevrijding werd ze door het Amerikaanse hof tot 4 jaar gevangenisstraf. Begin jaren vijftig werd ze door de West-Duitse justitie opnieuw aangeklaagd en veroordeeld tot levenslang.

In 1958 vluchtte een andere kampdokter van Buchenwald Hans Eisele naar Egypte. Eisele stond bekend als folteraar en sadist. Hij voerde operaties uit zonder verdoving… Hij overleed in 1967 in Caïro zonder ooit vervolgd te zijn.

Jochem Botman” Jochem Botman”

Mijn gekozen waardering € -

Ik ben non-fictie auteur betreffende de volgende onderwerpen Tweede Wereldoorloggeschiedenis, inlichtingendiensten, Koude Oorlog, huurlingen in Afrika en Indonesie, onafhankelijkheidsstrijd RMS, clandestiene operaties MI6 en CIA.