Is minister Henk Kamp politiek verantwoordelijk voor buitengerechtelijke executies in Afghanistan in 2007? Wel volgens de oud-MIVD-medewerker I.A, alias Windhond.

STEUN RO

Huidig minister van Economische Zaken Henk Kamp zou als minister van Defensie (2002-2007) politiek verantwoordelijk zijn voor minimaal drie buitengerechtelijke executies in Afghanistan. Dat verklaart een voormalige medewerker van de Militaire Inlichtingen en Veiligheidsdienst. SP'er Harry van Bommel vraagt om een parlementair onderzoek. Defensie noemt de verdachtmaking “lariekoek”.

De executies in James-Bondstijl zouden deel uitmaken van zogenaamde 'Black Operations'. Dat zijn aanslagen, veelal in het buitenland, waarbij geen spoor mag leiden naar de uitvoerders. De rol van de oud-MIVD-medewerker I.A. was het leveren van de wapens, zoals AK47-aanvalswapens, het regelen van transport en het inwinnen van inlichtingen over de verdachte terroristen.

I.A.: “Er was geen helemaal toestemming van de Tweede Kamer voor het uitvoeren van militaire acties in Kabul, weet ik nu, en toch stuurde Defensie commando's naar de hoofdstad. De MIVD voorzag ze daar via mij van niet traceerbare geweren. Volgens de wet mag de MIVD alleen maar inlichtingen vergaren. En zeker geen liquidaties uitvoeren.”

Lariekoek

Het verwijt dat minister Henk Kamp kennis had van buitengerechtelijke executies door Nederlandse militairen noemt een woordvoeder in een korte reactie: “Lariekoek, deze aantijging ontbeert iedere grondslag.”

Maar I.A. zegt kennis te hebben van “minimaal drie liquidaties”. Over de exacte locatie, tijdstip en namen van de slachtoffers wil hij alleen onder ede verklaringen afleggen. Maar ze zouden in begin 2007 hebben plaatsgevonden. Veel informatie verzamelde hij met de MIVD'ers Martin T. en Ben K. die later zijn geschorst en de dienst hebben verlaten. Uit kringen van de uitvoerende commando's weet I.A. dat ze zich grote zorgen maken over zijn ontboezemingen, juist vanwege het illegale karakter ervan.

Naast minister Henk Kamp waren ook toenmalig MIVD-directeur Pieter Cobelens, Commandant der strijdkrachten Dick Berlijn en oud-minister-president Jan Peter Balkenende op de hoogte van deze 'black ops'.

Het waren overigens niet de enige MIVD-operaties waaraan I.A. deelnam. “We hebben in 2007 door optreden en inlichtingen vergaren waarbij geen slachtoffers vielen een aanslag verijdeld in Amsterdam op het openbaar vervoer. Daarmee zijn honderden Nederlandse levens gered”.

Dodenlijst

De verklaringen van I.A. brengen Defensie in een lastig parket. Tot nu toe heeft het Ministerie altijd ontkend dat Nederlandse militairen betrokken zouden zijn geweest bij buitengerechtelijke executies. Opvolger van Henk Kamp, minister Eimert van Middelkoop, noemde de term 'dodenlijst' zelfs “misplaatst”, in antwoord op Kamervragen van SP-er Harry van Bommel in juni 2007. Deze week zal Van Bommel opnieuw aan de bel trekken. “Nederland is verklaard tegenstander van buitengerechtelijke executies. Het is zelfs regeringsbeleid. Daarom wil ik een parlementair onderzoek. Want dat er meer aan de hand is dan tot nu toe gezegd door Defensie, lijkt mij duidelijk.”

De woordvoeder van Defensie reageert met: “Het is niet aan een ministerie om een waardeoordeel uit te spreken over de mening van een volksvertegenwoordiger.”

De verklaringen van de 42-jarige I.A. vormen niet zijn eerste aanklacht tegen het het Nederlands ministerie van Defensie. De Brabantse oud-politieagent vestigde zich in 2005 in Afghanistan, waar hij snel opklom tot CEO van een groot bouwbedrijf. Vanwege zijn uitstekende lokale connecties vroeg de Nederlandse ambassade in Kabul hem contact te leggen met anti-regeringseenheden waaronder Talibanleden in de zuidelijke provincie Uruzgan. Terwijl officieel het Nederlands standpunt was dat niet onderhandeld werd met terroristen, bracht hij ze tot vijf maal toe per auto tot op het Nederlandse ambassadeterrein voor gesprekken. Dat was enkele maanden voordat Task Force Uruzgan op 1 augustus 2006 van start zou gaan. Vervolgens werd hij met 'list en bedrog' betrokken bij geheime operaties van de MIVD. Zo hielp hij een MIVD'er die zich uitgaf als journalist in Zuid-Afghanistan en verzamelde hij gegevens over een bommenfabriek in Uruzgan die door interne ruzies binnen de MIVD nooit werd opgerold.

Omdat hij alles zo snel kon regelen gaf de MIVD hem de codenaam 'Windhond'.

Schadevergoeding

Zijn werkzaamheden lekten echter uit door een onvoorzichtige medewerkster van de ambassade waardoor zijn leven acuut in gevaar kwam. In 2009, na een poging van onbekenden om hem te ontvoeren, verliet de zakenman halsoverkop Afghanistan, met achterlating van al zijn investeringen.

Sindsdien vraagt hij compensatie voor geleden verliezen. Na jaren van ontkenning dat hij ooit werkzaam was geweest voor de MIVD bood Defensie, volgens geluidsfragmenten in het bezit zijn van DNP, hem een half miljoen euro schadevergoeding aan. “Het was in een gesprek met hoofd Juridische Zaken van Defensie Mark Gazenbeek op 4 januari.” Met dat geld zou hij een nieuw leven kunnen beginnen. Gazenbeek zegt op de band: “We zijn bereid een stap te zetten.”

I.A. ziet hierin zijn gelijk: “Tegen mij zei hij: 'Als wij de overtuiging hadden dat u een querulant was of de boel belazerde, gaan wij u geen vijf ton aanbieden'. Daarmee erkennen ze dat ze mij afgelopen 3,5 jaar willens en wetens in steek hebben gelaten en eerdere onderzoeken van de De Commissie van Toezicht betreffende de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten CTIVD in 2010 en de Nationale Ombudsman in 2011 gemanipuleerd zijn.”

Als ruil moet hij zijn aanklacht tegen Defensie en Buitenlandse Zaken laten vallen. De termijn waarin hij akkoord kon gaan is overigens inmiddels verlopen. “Die vijf ton is een fooi. Ik was al van vijf miljoen tot anderhalf miljoen euro gezakt omdat de MIVD haar negatieve houding had veranderd en ik mijn gewone leven terugwil.'

Het ministerie van Defensie reageert als volgt: “Na verder onderzoek en gesprekken met I.A., concludeert Defensie dat bij hem de indruk kan zijn ontstaan dat hij naast zijn logistieke werkzaamheden in Afghanistan door de MIVD ook anderszins werd ingeschakeld. Dit is de aanleiding geweest om met I.A. in gesprek te gaan om na te gaan of een minnelijke regeling getroffen kon worden. I.A. heeft de voorgestelde regeling afgeslagen.”

Doodop

Vrijwel direct na het afketsen van de deal begon volgens I.A. opnieuw de intimidatie. Op 11 januari werd hij door zijn MIVD contactpersoon naar het Haagse Plein gebracht voor het gebouw van de Tweede Kamer maar ook voor het Ministerie van Defensie. “Ik zat koffie te drinken toen plots agenten mij op de grond drukten en ik met geweld werd aangehouden. Mijn angst was: Zo direct gaan ze verzinnen dat ik zogenaamd een wapen bij me droeg. Drie uur zat ik vast. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik handboeien om had. Toen kwam een commissaris en die zei: 'Sorry, misverstand geweest'. Maar ik mocht geen aangifte doen. Ze beroofden me gewoon van mijn burgerrechten.”

Inmiddels ligt zijn gezin uit elkaar, heeft hij veel schulden en leidt hij een zwervend bestaan. Defensie wil niet langer voor een safe house zorgen, wat ze enige tijd wel deden. Vanwege veiligheidsrisico's kan hij zich sinds 2009 niet inschrijven als gewone woningzoekende. Enige tijd logeerde hij in een opvanghuis voor daklozen in de Den Haag.

“Ik ben emotioneel en financieel doodop.”

Aan opgeven denkt I.A. evenwel niet: “Een crimineel als kroongetuige Peter la S., die mensen heeft vermoord, betaalt het OM zoveel miljoenen. En ik, die de Nederlandse staat in het meest gevaarlijke land ter wereld heeft geholpen, word behandeld als een stuk vuil. Het enige dat overblijft is mijn eer. Ik blijf tot het bittere einde zoeken naar gerechtigheid.”

    Arnold Karskens is Neerlands meest onafhankelijke en ervaren oorlogsverslaggever. Muckraker. Nachtmerrie voor nazi’s en andere oorlogsmisdadigers. Auteur van tienŒ boeken. Onderzoeksjournalist die nooit ‘nee!’ als antwoord accepteert. Lastig, dwars & gehaat door zijn vijanden, maar Last Man Standing voor mensenrechten en vrijheid van meningsuiting.

    Geef een antwoord