De serie DICHTER BIJ biedt eigenzinnige dichters uit Nederland en Vlaanderen een platform voor nieuw en uniek werk. Deze keer zijn dat de Wordbites van Hugo de Haas van Dorsser, die met een performance die gesproken woord, muziek en beleving samenbrengt, streeft naar bezielde ontregeling. Kort, lang, met muziek of zonder, dwars gedacht maar recht gebracht.

STEUN RO

Wordbites is een van de vele geesteskinderen van Hugo de Haas van Dorsser, die zijn sporen verdiende op allerlei gebieden van de marketing en communicatie. Een creatieve uiting die opborrelt onder de vlag van zijn bedrijf ‘De Kunst van het Weglaten’ (KVHW), terwijl het tegelijkertijd op eigen benen staat.

KVHW is een label waaronder van alles gebeurt op het gebied van tekst en beeld, en de spannende combinatie van die twee. Het label prikkelt mensen zichzelf, hun merk of organisatie te ontdekken of te vernieuwen. 

De Kunst van het Weglaten houdt van weglaten. Als je de juiste dingen weglaat, houd je precies de goede dingen over. Inmiddels laat de Kunst van het Weglaten ruim twaalf jaar voor allerlei mensen en merken, van alles en nog wat weg. KVHW won daarmee onder meer een ADCN Lamp, twee Spin Awards en een Insight Award.

KVHW wil tot de verbeelding spreken en doet dat onder meer met het prachtig vormgegeven Raus magazine.

Hugo de Haas van Dorsser treedt voor Wordbites in uiteenlopende samenwerkingsverbanden op met muzikanten en theatermakers. Wordbites is een vrije vorm van gesproken woord, met teksten over herinnerdingen, het leven en de waterstanden bij Lobith. Dwars gedacht, maar recht gebracht in theaters, op festivals en allerlei tot de verbeelding sprekende locaties. Een tekstuele speeltuin om lekker in rond te dwalen en boven op de glijbaan het bos te zien.

Alles over Wordbites en speeldata kunt u vinden onder: www.wordbites.nl en www.facebook.com/wordbites

WORDBITE # 701: DUS ANDERS

 

Dat van die witregels

Dat liep dus anders

Die auto met die bakstenen als wielen

En twintig lang, bij 5 suikerklontjes breed bij

5 suikerklontjes hoog is ook maar gewoon een container

Dat liep dus anders

Toen dat ene niet gebeurde maar wel waardevol was

Die losse, gelakte teennagel bij wijze van

kite-surf-zeil-achtigheid

Toen die gevoelens weer bleven hangen in gedachten 

 

Dat van die vrije ruimte die zo snel vol liep

Dat van die toch niet zo simpele ingreep

Dat van die brieven die wel degelijk waren aangekomen

En hard zelfs

Dat van die paperclip die na negen keer buigen

toch in 1 keer knak zei

Die dag die je ineens kwijt was

Dat i-phone snoertje om die vork met rode saus

Dat liep dus anders

 

Toen je het echt nog een keer wilde bespreken

Maar je vader ineens dood was

En die identiteit

die je niet haalt uit het bewijs daarvan

Dat bordje niet spreken met de chauffeur

Dat liep dus anders

Die rouwkaart als onderzetter

Het voelde allemaal anders dan hoe het was

Toen je het eindelijk wilde zeggen maar niks zei

 

De limonade die je opzoog door je Bic pen

Toen je de tranen van je zelf

en die van een ander door elkaar haalde

Dat liep dus anders

Een glimlach is snel gemaakt

Een glimlach is snel gemaakt

 

Toen je onmogelijk en onvermijdelijk

zo sierlijk door elkaar haalde

Toen het kapot ging

juist omdat je het zo heel erg heel wilde houden

dat je dacht dat je eenzaam

maar het alleen was

Toen met al die grote vragen, die grote vragen die groter waren dan het grootste antwoord ooit

Toen, aan het begin van het einde

 

En al je antwoorden op niet gestelde vragen

Dat hele moeder/dochter gedoe

en alles met Zwart Piet

Dat van die witregels

Dat liep dus anders

En toen nog die de dag

Die dag die jou wel begroette

Maar jij

Jij, je had niks terug te zeggen

 

WORDBITE # 23: NADREUN

 

Hoe zwaar dreunt die bloem op die kist?

Trilt hij van binnen. Of vooral van buiten.

Die bloemen waren toch voor de export?

En hoeveel bosjes hebben we nodig voor Palestina?

 

We schreeuwen moord.

We schreeuwen brand.

Die moet hangen. En die moet hangen.

Sneller dan het snelste recht.

Poortje dicht. Poppetje gezien.

Het recht moet zegenvieren. Desnoods krom.

 

We hebben het over Nederlanders

terwijl het over mensen of de mensheid gaat.

We kijken liever sneaky naar strak geschoten foto’s van lege kamers in een keurige bijlage van de NRC, dan naar het plaatje daarachter.

Voor de zoveelste keer schieten we vol bij een oorverdovende leegheid.

Voyeurisme schudt medelijden beleefd de hand.

Alles liever dan het plaatje daarachter.

Alles liever dan het plaatje daarachter.

Te moeilijk. Te eng. Te ver weg.

 

In werkelijkheid dichtbij.

Want waarom zou die vermeende moordenaar in chocolade letters van de Telegraaf mensen willen neerleggen voor vijf dollar in de week?

 

Dat kan toch onmogelijk iets te maken hebben met de schandalige zelfverrijking door obscure oligarchen?

Dat kan toch niks te maken hebben met het smerige legertje ja-knikkende stromannen daaromheen?

Bewapend met het tuig dat we zelf zijn.

‘Pervers’ schudt ‘hypocriet’ lachend de hand.

 

Dat kan toch onmogelijk iets te maken hebben met de flagrante ongelijkheid in de wereld?

Want wij willen olie. Wij willen gas. Wij willen goud. En bauxiet. En ytrium. En mangaan voor onze glimmende mobieltjes. Snel. Veel.

Tegen elke prijs. Als -ie maar laag is.

Want if you like this, you also like this.

And if you also like this, you also like this.

'Bang' schudt 'belang' vriendelijk de hand.

Ach, het scheelt maar twee letters…

 

Want wij willen zacht zittende angora- truitjes van de Forever 21 voor max. drie euro. Snel. Veel.

Tegen elke prijs. Als -ie maar laag is.

Want wij willen 46 soorten groene thee bij de Appie. Snel. Veel. Tegen elke prijs. Als -ie maar laag is.

Kiloknallers. Wasserbomben. Plofkippen.

Tegen elke prijs. En graag zonder botjes.

 

Wie de poet heeft houdt dat graag zo.

De makkelijkste manier van boven blijven; naar beneden drukken. Iedereen kent wel iemand.

 

En vervolgens?

Ons paadje moet schoon. Ons plaatje moet schoon. Dus kijken we weg. En in ieder geval niet verder.

‘Pervers’ schudt ‘hypocriet’ schaterend de hand.

 

Maar de man achter de man, achter de man, achter de man achter de man, achter de man van de chocolade letters in de Telegraaf zijn we zelf.

Die bloem op die kist dreunt zwaar.

En door.

(c. Wordbites 2014)

A•Quattro•Mani reist de wereld over voor de mooiste literatuur en persoonlijke, exclusieve ontmoetingen met schrijvers die ertoe doen. A•Quattro•Mani publiceert recensies, reportages en interviews, en nieuwe korte verhalen en gedichten van toonaangevende schrijvers in TPO Magazine, en op Blendle. Klik hier voor een overzicht.

Niets missen? Neem een abonnement op A•Quattro•Mani bij TPO Magazine.

Volg A•Quattro•Mani ook op Twitter en Facebook.