De overheid maakt zich meer zorgen over het imago van Afrikaanse Leeuw dan voor het leven van miljoenen inwoners in de binnenlanden. Die komen stiekem goed van pas. Want hongerigen komen niet in opstand.

STEUN RO

Hongerdoden horen bij Ethiopië als molens bij Nederland. De economische groei van het land is enorm en de moderne technieken zijn in Afrika niet te evenaren, maar nog steeds grijpt de overheid naar honger als machtsmiddel. Ook nu is El Niño niet de enige aanleiding…

In het noordoosten van Ethiopië was het in ruim dertig jaar niet zo droog. In gebieden waar normaal twee oogsten per jaar van het land worden gehaald, heeft het nu al twee jaar niet geregend. 15 miljoen mensen hebben honger. En erger nog: er is niks te eten.
De oorzaak ligt officieel bij El Niño; een natuurverschijnsel dat zich elke vier tot zes jaar zo rond de kerst voordoet en wereldwijd het weer in de war schopt. En bij de klimaatverandering die de gevolgen van elk weersverschijnsel nog eens versterkt. Al tientallen jaren beginnen de twee regenseizoenen in Ethiopië steeds later en houden ze steeds vroeger op. De laatste jaren bleven de regens helemaal uit en nu komt daar El Niño dus nog eens overheen.
De omstandigheden mogen dan extreem zijn, echt nieuw is het fenomeen niet voor dit Oost-Afrikaanse land. De geschiedenis van Ethiopië kenmerkt zich door terugkerende droogtes die hongersnoden van Bijbelse proporties veroorzaken. Het is nu eenmaal zo want het is altijd zo geweest. Ethiopië is één van de snelst groeiende economieën van Afrika maar de overheid wil van de hongerende bevolking in de provincies niks weten. Ook dat is altijd zo geweest.

De droogte in Ethiopië die miljoenen levens in gevaar brengt moet van de overheid worden omschreven als ‘voedselonzekerheid die wordt veroorzaakt door El Niño’.
De droogte in Ethiopië die miljoenen levens in gevaar brengt moet van de overheid worden omschreven als ‘voedselonzekerheid die wordt veroorzaakt door El Niño’.

“Er kwam een droogte en de aarde verdorde, het vee kwam om, de boeren stierven – gewoon in overeenstemming met de wetten der natuur en de eeuwige orde der dingen. Juist vanwege dat eeuwige, dat normale, zou geen van de notabelen het gewaagd hebben om de aandacht van Zijne Almachtige Majesteit te vragen voor het feit dat er in een of andere provincie iemand van honger was omgekomen.” *

Sinds het bewind van Haile Selassie is er in Ethiopië weinig veranderd. De bevolking gaat gebukt onder periodieke misoogsten met hongersnoden tot gevolg en een lethargische overheid die de belangen van de bevolking ondergeschikt maakt aan die van de elite.

Marc van der Sterren is agrarisch journalist en blogger voor Farming Africa. Hij is breed geïnteresseerd en schrijft over alles. Als hij zich niet in kan houden ook columns. Hij werkt vooral voor vakbladen en beschrijft het wereldtoneel van de landbouw. Van Europa tot Afrika.Œ De productie van voedsel is nu eenmaal een internationale aangelegenheid en een eerste levensbehoefte vol politieke en maatschappelijke controverses. Landbouw is spannend!