Columnist Roos Schlikker fileert het nieuws. Soms met een scalpeltje, af en toe met een hakbijl. Vandaag met een vloek in de mond.

STEUN RO

Door een aanval

van de islamitische terreurbeweging Boko Haram

zijn in het noordoosten van Nigeria

zeker veertig kinderen omgekomen.

 

De autoriteiten in de stad Damaturu

schatten het aantal lager in

en hebben het over 29.

Medewerkers van een lokaal ziekenhuis

spreken van 43 doden. 

Soldaten zijn nog bezig lichamen te bergen.

 

De kostschool waar de leerlingen sliepen,

werd midden in de nacht

aangevallen door gewapende terroristen.

De kinderen werden beschoten,

bij anderen werd de keel doorgesneden

en sommigen werden levend verbrand.

 

Boko Haram is een extremistische beweging

die strijdt voor islamitische wetgeving

in de afgelegen landelijke gebieden

in het noordoosten van Nigeria.

De afgelopen jaren zijn er door aanslagen

van Boko Haram

duizenden mensen

omgekomen.

 

Sorry, ik heb het geprobeerd, maar het is een belachelijke mislukking. Ik hoopte, dat als ik dit bericht op zou schrijven in de opmaak van een gedicht, het minder hard en werkelijk zou worden. Dat ik, door er een mal van poëzie omheen te gieten, troost zou vinden in verbeelding. Dat het een verzinsel zou lijken, een mythe misschien, of in elk geval alleen maar woorden. Alleen maar woorden zonder verhaal. Woorden die ik zelf een betekenis mocht geven.

Het is niet gelukt. Deze woorden hebben al een eigen betekenis. En er past maar één reactie op, hoe weinig poëtisch ook:

God-ver-dom-me.

    Roos Schlikker begon ooit als financieel journalist maar dat was een vergissing. Nu schrijft ze interviews en reportages over alles behalve stropdassen, volgens collega’s met een voorliefde voor de moderne (stads)mens. Doet mee aan 'Wie is de Mol'. Op Reporters Online publiceert ze columns.