Nog steeds blijven er na de vakantieperiode stoelen in klas of collegezaal leeg, omdat meisjes in hun vakantieland worden uitgehuwelijkt of tot besnijdenis worden gedwongen. Rubie Marie (35) was zo’n meisje.. Zij werd het slachtoffer van haar vader, die haar aan de hoogste bieder verkocht in zijn geboorteland. Op eigen kracht wist zij te ontkomen en sindsdien maakt zij zich hard tegen gedwongen kindhuwelijken.

‘Ik was vijftien jaar, toen mijn zus van zeventien stiekem wegliep om met haar vriend te trouwen. Mijn vader was woest, volgens hem had ze onze familie te schande gemaakt. Ik ben geboren in Engeland waar ik samen met mijn zes broers en zussen ben opgegroeid, maar nadat mijn zus was weggelopen, besloot mijn vader om met ons gezin naar  zijn geboorteland te gaan, waar we minstens een jaar zouden blijven. In de schoolvakantie vertrokken we naar familie in Bangladesh. Niet lang daarna, tijdens het avondeten, zei mijn vader: ‘Oh ja, morgen ga je trouwen.’ Hij zei het alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Ik was in shock. Ik was nog een kind! Ik gooide mijn bord met eten op de grond en rende naar mijn kamer. Van een van mijn broers kreeg ik te horen dat mijn oom naar het dorp was gegaan en me aan de hoogste bieder had ’verkocht’ .  De mannen in het dorp wisten dat het gemakkelijk was om een ​​visum te krijgen als je met een Brits meisje trouwt, ook al is ze minderjarig. Mijn Britse paspoort maakte me een gewilde trofee, waar ze wel wat geld voor over hadden.

Angstaanval

De hele nacht lang huilde ik hysterisch. Mijn ouders hadden me opgesloten, en ik kreeg de ene angstaanval na de andere. Toch ik wist dat ik hier doorheen moest zien te komen. Als ik niet zou trouwen, zou ik nooit terug mogen naar Engeland. De volgende dag ontmoette ik mijn ’echtgenoot’. Ik zag hem voor het eerst op mijn trouwdag. Het was bizar, hij was vijftien jaar ouder dan ik en omdat ik verkleed was als een soort pop zag ik er nog jonger uit. De bruiloft ben ik in een roes doorgekomen. Het was bizar, iedereen was blij en lachte, terwijl ik van binnen dood ging. Mijn aanstaande man had ook geen oog voor mijn verdriet, hij behandelde me als een stuk vee dat hij had aangeschaft en nu zijn bezit was. Van tevoren had een neef die medelijden met me had,  me een doosje anticonceptiepillen gegeven. Die nam ik trouw in. Diezelfde nacht nog werd ik verkracht. Ik heb het alleen maar kunnen doorstaan omdat ik mijn geest volledig wist los te koppelen van mijn lichaam.

Dit artikel lees je gratis. Als het bevalt kun je onderaan een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Elke nacht verkrachtte mijn man me, want zijn doel was om me zo snel mogelijk zwanger te maken. Omdat dat niet gebeurde, doorzocht mijn schoonzus op een dag mijn spullen en vond mijn anticonceptiepil. Ze maakte me in het dorp te schande. ’Dit is de reden waarom schoonzus niet zwanger raakt!’ Iedereen was boos, en binnen twee weken nadat ik mijn anticonceptie had verloren, werd ik zwanger. Achteraf gezien een zegen, want tegelijkertijd had mijn een virus aan mij doorgegeven. Ik werd heel erg ziek en was op sterven na dood. Ik verloor enorm veel gewicht en hield geen voedsel of water binnen. De artsen gaven aan dat alleen terugkeer naar het Verenigd Koninkrijk mijn leven zou kunnen redden. Gelukkig gaf mijn familie toen toestemming.

En toen ik eenmaal terug was in Engeland, was er niemand op wie ik terug kon vallen. Wanneer ik uit het ziekenhuis zou komen, was het de bedoeling dat ik  bij familie van mijn man in huis zou gaan wonen, en dat hijzelf ook snel zou komen. Maar in het ziekenhuis heb ik mijn verhaal gedaan en omdat ik minderjarig was, werd mijn huwelijk in de UK ongeldig verklaard. Voor mijn huwelijk was ik een zorgeloos, liefdevol, energiek meisje. Die persoon moest ik later in mijn leven opnieuw terugvinden. Ik droomde er altijd van om de wereld over te reizen. Ik wilde niet zomaar iemand zijn, ik wilde echt ‘iemand’ worden. Maar ik had niemand die me richting gaf. Ik was nog zo jong, beschadigd en beïnvloedbaar en daarom viel ik voor verkeerde types. Ik kreeg een relatie met een man die gewelddadig was, alleen maar omdat ik met hem weg kon lopen van mijn familie. Ook hij was veel ouder dan ik, en in die relatie ben ik vijf jaar blijven hangen. Ik werd mishandeld en het kleine beetje wat er nog van me over was, werd kapotgemaakt.

Alles veranderde toen mijn vriend me voor mijn verjaardag een cadeaubon voor een fotoshoot gaf. Ondanks alles was hij nogal trots op mijn uiterlijk. Waarom snapte ik niet. Ik had totaal geen eigenwaarde en vond mezelf lelijk. Maar van die ervaring genoot ik en omdat ik er zoveel positieve reacties op kreeg, schreef ik me in bij een aantal modellenbureaus. Mijn vriend zag dat helemaal niet zitten, maar omdat ik nu een doel had en uit mijn isolement kwam, had ik eindelijk de kracht om uit mijn gewelddadige relatie te stappen. Modellenwerk heeft me geholpen mijn verleden te overwinnen. Ik voelde me zo onbemind en niet gewaardeerd. Ik dacht altijd dat ik lelijk was en dat niemand anders van me zou kunnen houden. Nu kreeg ik zoveel zelfvertrouwen en ik had mensen om me heen die in me geloofden en me wilden helpen. Daarbij wilde ik een beter leven voor mijn dochter, die ondanks dat ze uit een verkrachtig is geboren, het licht van mijn leven is. Ik had eindelijk de kracht om weg te gaan, en negen maanden na die eerste fotoshoot won ik zelfs een prestigieuze prijs bij een modellenwedstrijd.

Opgehangen

In oktober 2015 tagde een vriend me in een een bericht op Facebook. Het ging over een model dat gedwongen was op vakantie te trouwen door haar familie en zichzelf vervolgens had opgehangen. Het was alsof ik in een spiegel  keek. En ik kon niet geloven dat dit misbruik nog steeds gebeurde. Ik las het artikel en zag dat een goed doel, Karma Nirvana, had gereageerd. Ik zocht onmiddellijk hun contactgegevens en nam contact op. Binnen een week werd ik uitgenodigd en werd ik een van hun ambassadeurs.

Ik heb nog steeds het gevoel dat er meer moet worden gedaan door scholen om meisjes en jongens te vinden die vermist worden nadat ze zijn meegenomen om te trouwen in een ander landen. Elke keer dat ik in de media ben, probeer ik duidelijk te maken wat voor alarmsignalen er zijn die erop kunnen duiden dat een meisje het risico loopt om tot een huwelijk te worden gedwongen. Er moet nog veel meer bewustwording komen.

Ook heb ik mijn ervaringen met politiekorpsen en inspecteurs gedeeld, zodat ze kunnen leren van een ervaringsdeskundige.

Tegenwoordig ontvang ik berichten van vrouwen over de hele wereld die zich door mij voelen gesteund en me willen bedanken. Wat ik heb meegemaakt als jong meisje was vreselijk, maar door wat ik voor anderen kan betekenen, voel ik me nu zo bevoorrecht.’

*Kijk voor meer informatie op https://www.femmesforfreedom.com

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
Freelance Journalist voor o.a. LINDA. , Viva, Grazia, Veronica Magazine, Margriet, VROUW en en (web)content creator voor o.a. VODAFONE en Sanoma Marketing Partnerships. Online magazine met human interest verhalen: www. BLOOM-Magazine.nl Voor mijn volledige profiel: zie LinkedIn. $twitter.xrptipbot.com/Vivscontent