Ook voor de diefstal van speklapjes bij de Aldi kun je voor de rechter komen. En die houdt geen rekening met het water dat je uut de bek loopt of je zieke hond.

STEUN RO

Mevrouw G sloft naar de politierechter. Ze heeft een halfgevulde plastic tas bij. Nadat ze is gaan zitten schuift ze die over de tafel naar de microfoon. Wanneer de rechter naar haar naam vraagt, volgt er een schor geluid en een flinke hoestbui. “We hadden al gehoord dat u slecht sprak”, zegt de rechter. “We zullen het rustig aandoen. Wilt u wat drinken?” De griffier zit met beker en waterkan in de aanslag, maar de vrouw zegt dat het geen zin heeft, het is onderdeel van haar slechte gezondheid. Mevrouw G heeft grijs, vettig haar in een soort van knot. Ze hangt wat op de tafel.

Speklappen, daar zit ze hier voor. Gestolen speklappen bij de Aldi, verduidelijkt de rechter. Veel heeft de officier van justitie daar niet aan toe te voegen. 2,64 euro kostten ze, mevrouw G had ze onder haar kleren verstopt en had zo de kassa proberen te passeren, dat was door een oplettende medewerker niet onopgemerkt voorbij gegaan en zo was ze gesnapt. Nu staat ze dus voor de rechter vanwege die speklappen.

Wat was er nu precies gebeurt, wil de rechter weten. “Het was een opwelling”, zegt mevrouw G. “Ik had al zo lang geen vlees gegeten en toen ik die speklappen zag, liep het water me uit de bek.” “O ja, zo zeggen ze dat hier in Arnhem hè, dat het water je uit de bek loopt”, reageert de rechter. Maar hij vraagt zich af waarom ze er dan niet gewoon voor betaalt? “Ik had nog maar tien euro en daar moest ik drie dagen van eten”, antwoordt de vrouw.

Rotwijf

De rechter wil nog wat dingen weten. Was mevrouw G. naar de Aldi gegaan om daar speklappen te stelen. “Neenee het was een opwelling, pas toen ik ze zag besloot ik ze mee te nemen, het was niet met voorbedachte rade, gewoon een opwelling.” En dan leest de rechter ook nog dat mevrouw al eerder is veroordeeld voor diefstal. “Nee dat klopt niet. Dat was een leeg huis, daar viel helemaal niks te stelen. Dat was een vriendin waar ik heel veel mee omging en die had vuil lopen spuien achter mijn rug om. Ze zou gaan verhuizen, toen ben ik met mijn zoon naar dat nieuwe huis gegaan, heb daar ingebroken, maar er stond verder nog niks, alleen verf. Toen heb ik op de muren geschreven dat ze een rotwijf was.”

Tot slot wil de rechter nog haar financiële situatie met haar doornemen. Hij ziet inkomsten van 2.000 euro, daar moet je toch goed van kunnen rondkomen, denkt hij. Mevrouw G ziet dat anders, ze somt haar vaste lasten op, “zonder internet tel je tegenwoordig ook niet meer mee”, en wat ook flink drukt op het huishoudboekje is de rekening van de dierenarts nadat het hondje ziek was geworden. Die duizend euro heeft ze nog niet afbetaald. De rechter wil nog weten of er kans op herhaling is. “Nee meneer, ik kom amper de deur nog uit. Ik heb het afgelopen jaar twee keer op de ‘intensieve care’ gelegen na een hartinfarct. Ik kan niet eens meer boodschappen doen.”

Taakstraf

De officier van justitie, een gemotiveerde, blonde, jonge vrouw, wil de speklappendiefstal toch niet zomaar voorbij laten gaan. Ze eist 24 uur werkstraf waarvan 12 voorwaardelijk. De politierechter kent die straf ook toe, omdat diefstal voor iedereen vervelend is, de Aldi moet dan ook weer de prijzen verhogen en zo hebben we er als samenleving allemaal last van, zegt hij. Zelfs al zijn het maar speklapjes van 2,64 euro. Maar natuurlijk mag mevrouw in hoger beroep. Mevrouw G heeft geen advocaat mee en ook geen zin in hoger beroep, die werkstraf vindt ze prima zolang er rekening wordt gehouden met haar slechte gezondheid. Ze mag gaan en sloft met haar plastic tas de rechtszaal uit.

Als de vrouw is verdwenen, zegt de rechter tegen de zes studenten achter in de zaal: “Zo zie je maar weer, het zijn niet altijd de grootste criminelen die hier komen.”

Image by ludiarin from Pixabay

    Alex van der Hulst is schrijver en journalist. Hij schreef boeken over Wielrennen (DRaag Nooit Een Gele Trui), zzp'ers (Uurtje Factuurtje) en poppodium Doornroosje (We Do Music). Hij schrijft geregeld voor NRC, AD en OOR.