Als Toneelgroep Amsterdam in de grote zaal van de Stadsschouwburg speelt, brengt gezelschap De Warme Winkel tegelijkertijd achter de coulissen een parallel verhaal. Ook met whiskey, maar zonder applaus.

STEUN RO

Het gebeurt niet vaak dat je toegejuicht wordt door een volle zaal toneelliefhebbers. Applaus, bloemen. Theatergroep De Warme Winkel geeft je met het stuk Achterkant de mogelijkheid hoogstpersoonlijk de roem en de glamour van een topacteur te ervaren. Maar zoals altijd moet daarvoor een prijs betaald worden: het is eenzaam aan de top. Velen zijn geroepen, weinigen uitverkoren in de toneelwereld. Achterkant zoemt in op de mensen die het niet halen en vanachter de coulissen knarsetandend toekijken.

Raadselachtig

Via een ingenieuze constructie kijken we uit op de vier acteurs van Toneelgroep Amsterdam (Gijs Scholten van Aschat, Ramsey Nasr, Marijke Heebink en Roeland Fernhout) die tegelijkertijd met Achterkant ‘hun’ stuk Lange Dagreis naar de nacht spelen. Wij zien hoe de zaal volloopt, de vier acteurs zich klaarmaken voor de start en hoe het stuk verder verloopt. We doen dat samen met twee toneelknechten (Vincent Rietveld en Ward Weemhoff), die om raadselachtige redenen de hele avond bij een computerscherm de wacht houden. Hun functie is onduidelijk, het is een beetje Wachten op Godot, wachten tot hun aanwezigheid bestaansrecht krijgt.

Fallussymbool

Ondertussen vermaken ze zich met illegaal whisky drinken, een kaartje leggen en praten, veel praten. Over hoe zij ook daar op de bühne zouden moeten staan, dat zij met hun talenten de spotlights verdienen. Groot is de verontwaardiging als blijkt dat hun namen in de nieuwe seizoen folder 2026/27 van Toneelgroep Amsterdam ontbreken. Hun eigen groep De Warme Winkel is tegen die tijd allang verdwenen, 'van het vlaggenschip van de verbeelding werden we tot het boegbeeld van het egotheater'. Het lijkt oeverloos geklaag, maar af en toe reageren ze perfect op veranderingen op het toneel. En leveren ze hilarisch commentaar op de eigenaardigheden van de acteurs. En op die van regisseur Ivo van Hove, die zo nodig een fallussymbool van tien meter op het toneel moet laten zaten. Die zijn acteurs met een tafel laat hannesen, ‘hier zie je dat Ivo het ook niet meer weet, wat moet ik gvd met die tafel. Oh nee, hij laat ze zingen! Dat is het allerergste!’

Ramadan Nassi

Acteur Ramsey Nasr is pispaaltje van dienst. Ramadan Nassi moet zijn mond houden en niet zo slap spelen. Nee, dan Roeland Fernhout, dat is pas een man van staal.

Vincent Rietveld en Ward Weemhoff zijn vooral gefrustreerd omdat ze het nooit tot de Grote Zaal hebben geschopt, altijd zijn veroordeeld tot de achteraf zaaltjes. Dan breekt in de Grote Zaal de pauze aan en heeft het tweetal vrijspel. Een surrealistisch ballet met een giga opblaasbare zeeanemoon doorbreekt de sfeer. Na de pauze wordt het stuk nog intiemer, met als hoogtepunt actrice Marijke Heebink, die even pauze neemt en zich middels een uitgebreid ritueel (sigaretten, wijn, handdoekje) laat verwennen door het tweetal. Eindelijk hebben ze hun functie gevonden.

Foute pruik

Marijke verdwijnt en uiteindelijk mogen wij toeschouwers op het podium het einde van Lange Dagreis naar de nacht meemaken. Een hoogtepunt na vele onverwachte emotionele transformaties. Vincent Rietveld en Ward Weemhoff excelleren in naturel spel. Jammer dat De Warme Winkel niet de neiging heeft kunnen weerstaan om het duo in foute jaren negentig outfits en dito pruiken te steken. Zo ziet geen enkele technicus eruit. Beetje flauw. Maar dat vergeet je snel door dit onvergetelijke unieke stuk.

Warmewinkel.nl, t/m 21 september

SmaakMaker Dirk Koppes proeft en fileert het culturele klimaat. Deze AlbertHeijnHater was hoofdredacteur van Carp, chef cultuur bij De Pers, en schreef een reisboek over Cubaanse jongeren. Hij selecteert verplicht lees- , proef- en kijkvoer.

Geef een antwoord