In de Verenigde Staten worden 200.000 doden verwacht door het coronavirus. Op het moment van het schrijven van dit stuk staat de teller op bijna 54.000 doden. Het land zit potdicht. Niemand er meer in maar ook niemand er meer uit. New York City is een van de steden in de VS die het ergst is getroffen door het coronavirus. Amber werk tijdelijk in New Canaan als au pair en kan niet terug naar haar ouders, broer en zusje in Groningen. Ze zit vast in de stad die het ergst is getroffen. In de stad New York alleen al zijn meer dan 17.000 doden te betreuren.

STEUN RO

Amber vertrok op 12 augustus 2019 voor één jaar vanuit Nederland naar de metropool New York, een stad met meer dan acht miljoen inwoners Ze wil straks in Nederland beginnen met een studie voor lerares en het leek haar leuk om eerst een jaar te gaan werken in The Big Apple om wat ervaring op te doen met kinderen. Ze ging aan het werk als au pair en kwam bij een leuk gezin terecht in New Canaan (Connecticut), een buitenwijk van New York, waar ze zich zou bezighouden met de dagelijkse gang van zaken rondom de kinderen van vier en zeven jaar. Ze moest ontbijt klaarmaken voor de kinderen en ze naar school brengen. Later weer ophalen en ze helpen met hun huiswerk.

Van au pair tot schooljuf
Maar toen de eerste corona besmettingsgevallen werden geconstateerd in de staat Connecticut, werd er meteen ingegrepen en kregen scholen alle vrijheid om eventueel te sluiten. Amber werd gebombardeerd van au pair tot schooljuf, en geeft de kinderen dagelijks structuur door van 8 uur tot 17:00 voor ze klaar te staan en overdag een paar uur les te geven. Omdat ze sowieso lerares wil worden vindt ze het niet erg en is ze blij met deze kans om te kijken wat werkt en wat niet werkt. Het gezin heeft een rooster opgesteld om Amber een beetje te ontlasten. Ze waarderen het heel erg dat Amber er niet voor heeft gekozen om terug te gaan naar Groningen maar in New Canaan te blijven en haar jaar af te maken.

Achteraf bekeken heeft de Groningse er geen moment spijt van gehad om naar Amerika te gaan en er te blijven. Ze vertelt dat andere au pairs ervoor kozen om snel terug te gaan naar Nederland, toen Trump aankondigde om het land dicht te gooien voor het vliegverkeer. Maar Amber redeneerde dat of ze nu gevangen zit in Nederland of in New Canaan, dat maakt voor haar niet zo veel uit. Daar kwam bij dat ze best wel bang was om vanaf New York te vertrekken, omdat er zoveel besmettingen waren in de stad en al zoveel doden.

Social distancing
Ze vindt dat de staat Connecticut adequaat heeft gereageerd op de situatie. De staat New York heeft dat volgens haar wat minder gedaan. In het begin had New York een levensgroot probleem omdat de maatregelen werden aangenomen als advies. Maar al gauw bleek dat de stad en de ziekenhuizen niet waren voorbereid op dergelijke aantallen besmettingen. Het ontbrak bijvoorbeeld aan voldoende beademingsapparaten. Inmiddels is de achterstand ingelopen, met alle gevolgen van dien, zijn er noodhospitalen opgericht in onder andere Central Park, en is er voldoende materiaal en zorg.

De vader van het gastgezin vertelde dat New York op dit moment een spookstad is en iedereen zich nu wel aan de geldende maatregelen houdt. Je kunt er bij wijze van spreken een speld horen vallen op straat. Alle zaken, behalve de (niet) essentiële, zijn dicht.

Na drie maanden in New Canaan te hebben gewerkt, is Amber slechts één weekendje naar Nederland geweest om haar ouders te feliciteren die 12,5 jaar waren getrouwd. De bedoeling was dat het gezin uit Groningen (aanstaande mei ) eind maart naar New York zou reizen, maar de coronacrisis zette een streep door deze geplande vakantie. Amber hoopt dat ze in augustus gewoon weer terug naar Nederland kan.

Een keer per week boodschappen
Amber schreef op Facebook: “natuurlijk mis ik mijn familie en vrienden heel erg maar dat is niet anders dan normaal. Ik zit hier nog steeds veilig dus is er geen reden voor mij om me zorgen te maken om mijn eigen veiligheid. Ik kom dus amper het huis uit en ben dan nu ook juf voor de kleintjes daarin doe ik mijn best, ik ga alleen naar buiten voor wandelingen met de hond verder blijf ik binnen. Dit geld ook voor de rest van de familie alleen mijn gastvader gaat naar buiten voor boodschappen een keer in de week.”

Afbeelding van Leonhard Niederwimmer via Pixabay

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
Geboren schrijfofiel, politiek dier en hobby fotograaf. Auteur van de boeken: 'Bevingen' (2015), 'Kanker krijg je niet alleen' (2019), 'Het Groninger Forum, draak of icoon?'(2020) en 'Muaythai in vogelvlucht' (2020). Heeft onder andere geschreven voor Horeca Magazine Noord, Post Online, Regiokrant Groningen, Beijumkrant, Gazet van het Noorden, Nieuws Oss en Nieuws uit Nijmegen. Was hoofd- eindredacteur bij de Groninger Krant van 2013 tot 2017 en in 2018 hoofdredacteur van de Gazet van het Noorden. Schrijft momenteel voor o.a. VechtsportInfo en Reporters Online. Doet naast journalistiek werk ook communicatie werkzaamheden voor Muaythai Organisatie Nederland. Is lid van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ).