Na de Tweede Wereldoorlog weken veel nazi’s uit naar Zwitserland, Spanje en Portugal. Vooral Spanje vormde een springplank naar Latijns-Amerika. Per stoomschip, vissersboot, U-boot of vliegtuig maakten ze gebruik van de opgezette rattenlijnen.

STEUN RO

De vluchtroute van nazi’s naar veilige oorden. Een aantal bleef echter achter. Ze genoten bescherming van het Franco regime. Bovendien bestond er in Spanje een uitgebreid commercieel netwerk dat onder leiding stond van de Duitse industrieel Johannes Bernhardt. Zijn imperium dat zich tot in Argentinie uitstrekte had nog voor de val van nazi-Duitsland fondsen, deviezen, roofkunst, patenten, nazikopstukken, etc veiliggesteld en ondergebracht op Spaanse bankrekeningen en dochterondernemingen. Degenen die besloten van Spanje hun nieuwe thuisland te maken, investeerden eveneens hun oorlogsbuit in vastgoed, industrie en mijnbouw. Niet alleen aan de Costa’s, maar ook op de eilanden Mallorca en Ibiza. Bekende nazi’s als SS Otto Skorzeny, Hitlers lijfwacht Gerhard Bremer, SS Anton Galler, de Belgische SS generaal Leon Degrelle, SS generaal Johannes Bernhardt investeerden in het nieuwe goud, het toerisme dat vanaf de jaren zestig het conservatieve Spanje een enorme economische boom gaf. Oud-nazi’s bouwden vakantievilla’s aan de kusten van Costa Brava, Sol en Blanca. Niet alleen zij zagen grote kansen in deze industrie. Een aantal naar Zuid-Amerika uitgeweken kameraden, keerde na de val van de Argentijnse pronazi president Perón (1955) terug naar Europa, om mee te profiteren van deze economische opleving. De nazi’s waanden zich volkomen veilig in Spanje. Het Franco regime bood bescherming. Ook vanuit geallieerde hoek konden ze op steun rekenen. De CIA beschikten over talloze legerbasissen in Spanje en had nazi adviseurs als Skorzeny in dienst. Daarnaast herbergde de Amerikaanse geheime dienst afgezette Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse dictators in Spanje. Spanje werd een transitland voor huurlingen die in Zuid-Amerika en Afrika vochten. De voortvluchtige Argentijnse president Juan Perón woonde in Madrid. De Amsterdamse Jodenjager Andries Riphagen kwam regelmatig in de Madrileense wijk Puerta de Hierro op bezoek bij Perón. De afgezette Congolese president Moïse Tshombe wilde zijn vermogen investeren in vakantiewoningen op Ibiza. De in Bolivia woonachtige slager van Lyon Klaus Barbie deed regelmatig Madrid en Barcelona voor “zaken” aan. Barbie bestreed met zijn Hollandse partner Alfons Sassen politieke opponenten in Bolivia en Ecuador met gehuurde krachten. De huurlingen, waaronder SS’ers en neonazi’s werden in Europa geronseld. Alfons broer was de bekende dubbelspion en internationale wapenhandelaar Willem Sassen.

Al die tijd zou er volgens de internationale opsporingsdiensten gezocht worden naar deze oorlogscriminelen, terwijl iedereen wist wie waar woonde. De Spanjaarden, de Britten en de Amerikanen. De Koude Oorlog was de redding van al deze uitgewekenen. Spanje leverde niemand uit zolang Franco nog leefde. De geallieerde inlichtingendiensten maakten gebruik van de nazi’s als huurlingen en adviseurs. Bovendien lag de focus op de bestrijding van het communisme.

Ook bekende helden als Brits geheim agent Ian Flemming, of de verzetsstrijder Jeannette Kamphorst, de Haagse verzetsstrijder Joop Vroegop, de Belgische SS’er en dubbelspion Pierre Sweerts woonden of keerden regelmatig terug naar de Spaanse costa’s en eilanden. Nazi’s, spionnen en ex-verzetslieden bezochten dezelfde feesten die door Amerikaanse filmsterren zoals Zsa Zsa Gabor op de Spaanse eilanden werden gehouden. Het was een soort elitewereld voor speciale mensen.

In de villa’s aan de zonovergoten kusten leefden de nazi’s als een god in Spanje. Op de verjaardag van Hitler en andere NS feestdagen togen ze in vol SS tenue naar de restaurants en zongen daar uit volle borst het Horst Wessellied. Het was goed toeven in Spanje. Veel zullen er niet meer zijn.

In 2004 overleed Gertrudis Sommer Fischer. Ze had geen testament of erfgenamen en de Spaanse staat erfde haar vermogen. Toen haar bankkluis werd geopend werden daarin niet alleen contanten en gouden munten aangetroffen, maar ook nazi-medailles en eerbewijzen van het Franco regime. Ze behoorde tot de restanten van de nazi-kliek die aan de kust woonde. Op het kerkhof van Denia zijn meer graven te vinden van Duitsers, zoals de eerder genoemde oorlogsmisdadigers. Fischer zal hierbij worden bijgezet.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
tarzanvanlimburg@gmail.com'
Botman is een onafhankelijke non-fictie auteur betreffende de volgende onderwerpen Tweede Wereldoorlog geschiedenis, inlichtingendiensten, biografieën over collaborateurs en spionnen, Koude Oorlog, huurlingen in Afrika en Indonesië, onafhankelijkheidsstrijd RMS, clandestiene operaties MI6 en CIA. Alle informatie is verkregen door intensief archief onderzoek, interviews en privécollecties. Inmiddels zijn er over deze onderwerpen vier non-fictie boeken bij Uitgeverij Aspekt verschenen: De intriges van de gebroeders Sassen (2013), De Tarzan van Limburg (2019), Beruchte Collaborateurs op vrije voeten (2020) en De Nederlandse Rattenlijn (2021), plus een aantal artikelen in de Alkmaarse Courant, De Morgen, Het Nieuwsblad, Het Parool en de Oud Hagenaar.