“I have seen the future, baby, it is murder”, voorspelde Leonard Cohen in 1992 op zijn album The Future de toekomst. Bijna dertig jaar later is die toekomst daar. “They understand nothing but terror”, klinkt het op het nieuwe album van DJ Muggs the Black Goat. Welkom in de werkelijkheid van Dies Occidendum, een duistere, door de mens geblakerde aarde waarop de dood rond waart.

STEUN RO

DJ Muggs, zoals de podiumnaam luidt van de Amerikaanse DJ, geluidstechnicus en platenproducent Lawrence Muggerud, was in de vroege jaren negentig een van de grondleggers van ‘dark hip-hop’, waarin psychedelische rock en hip-hop op een unieke manier met elkaar versmelten. Hij maakte naam als de meesterproducer achter de legendarische rapgroep Cypress Hill, is lid van de trip-hop band Cross My Heart Hope To Die en leider van het hip-hop- en kunstcollectief Soul Assassins.

Een dag van moord

Leonard Cohen zag het in 1992 somber in toen hij zijn toekomstvisie ‘The Future’ schreef:

‘And now the wheels of heaven stop
You feel the devil’s riding crop
Get ready for the future
It is murder’

De tekst lijkt wel als een soort blauwdruk te hebben gediend voor het dertig jaar later uitgebrachte, nieuwe album van DJ Muggs the Black Goat, zoals hij zichzelf noemt. ‘They understand nothing but terror’, klinkt het op ‘Dies Occidendum’. Welkom in de eindtijd die komen gaat. ‘Dies Occidendum’ is een mythische reis die voert langs macabere plekken vol dreiging en angst, zoals verbeeld in de quasi-middeleeuwse illustraties van kwelling en marteling op de cover en in het in een beperkte oplage bijbehorende zine. Het landschap dat Muggs op ‘Dies Occidendum’ in een lange en epische, instrumentale soundtrack verklankt, doet bepaald niet middeleeuws aan (al kunnen toekomstige geschiedschrijvers daar anders over oordelen) maar hedendaags, en dan met name Amerikaans. In dat landschap manifesteren zich flarden van vaak onheilspellend klinkende stemmen uit opera’s en films in scores en mistige nevelen van donkere psychrock en grime. DJ Muggs the Black Goat zwaait er als een moderne Ronde Tafel ridder zijn sonisch klievende zwartlichtzwaard (denk aan Excalibur of meer van de toekomst Star Wars). Hij is de held, de redder, ‘The Chosen One’.

‘Dies Occidendum’ is een album dat je meevoert – verzet is zinloos – op een rit over een tegelijkertijd beklemmende en fascinerende sonische achtbaan door en langs de uitwassen van de moderne tijd, die mogelijk eindigt in een ‘Dies Occidendum’, een dag van moord en slachting. Want horen we daar op het eind, in ‘Transmogrification’, vlammen knetteren in de hel die we als zinnig denkende mensen altijd hebben afgewezen maar inmiddels wel zelf hebben gecreëerd, en waar de zwarte geit het laatste woord heeft? Of horen we er het vuur van de loutering, ons gebracht door diezelfde zwarte geit?

DJ Muggs the Black Goat – Dies Occidendum
Sacred Bones / Konkurrent

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
    Ex-muziekjournalist. Ruilde in de jaren 90 redactiestoel muziekblad OOR in voor een hangmat in de Amazone.