In januari van dit jaar was het dertig jaar geleden dat de mooie vijftienjarige Anoeschka Weezenbeek uit het Brabantse Budel-Dorplein verdween. In de loop der jaren is er altijd aandacht geweest voor dit mysterie. Nu is de zaak op de coldcasekalender van de politie gezet, in de hoop dat iemand die er meer van weet en tot nu toe zijn of haar mond heeft gehouden, eindelijk gaat praten.

STEUN RO

Ze zou nu 45 jaar zijn geweest. Ongetwijfeld getrouwd. Moeder van een paar kinderen, misschien kleinkinderen. Maar dat was Anoeschka niet gegund. Iemand maakte in januari 1990 een eind aan haar leven, maar waarom? Jaloezie, frustratie, moord- of sekslust?

In het dorp zijn ze Anoeschka niet vergeten: telkens opnieuw wordt haar naam genoemd, als het over onopgeloste misdrijven gaat. In 2004 was er weer een opleving: een coldcase-team boog zich over de zaak, Opsporing Verzocht besteedde er weer aandacht aan, maar het leek voor de zoveelste keer dood te bloeden. Tot er in de eerste week van mei 2005 bekend werd gemaakt dat er een 34-jarige inwoner van de gemeente Cranendonck was aangehouden, op verdenking van de moord op Anoeschka. Het was een zekere Patrick, die destijds ook in beeld was geweest, maar die toen ook wegens gebrek aan bewijs was vrijgelaten. Dat gebeurde ook nu, ondanks de overtuiging bij de rechercheurs dat ze de juiste man te pakken hadden.

Zo werd toen pas bekend dat Anoeschka op de avond van haar verdwijning gezien was toen ze stond te praten met een man met een bruine Opel Omega. Diezelfde auto was gezien op de plek waar het lichaam van Anoeschka vermoedelijk in het water van de Zuid-Willemsvaart was gedumpt. Patrick had zo’n auto en hij gaf toe dat hij een seksuele relatie had met de vijftienjarige Anoeschka, maar hij had het uitgemaakt omdat zij hem had verteld dat ze er ook nog andere vriendjes op nahield. Zelf had Patrick overigens ook een andere vriendin. En voor de avond waarop Anoeschka verdween gaf hij als alibi op dat hij met vrienden had zitten kaarten, maar geen van die vrienden kon of wilde dat overtuigend bevestigen.

Mooie meisjes van vijftien kunnen heel wat teweegbrengen bij jongens van hun leeftijd, of iets ouder. Sommige meisjes zijn zich daar amper van bewust, andere spelen er mee. Anoeschka hoorde bij de laatste categorie. Ze genoot van de aandacht, ging graag uit en maakte regelmatig afspraakjes. Op maandag 22 januari 1990 heeft ze ook zo’n afspraakje, met de dan 19-jarige Patrick, maar daar weet bijna niemand van. Het is een geheime relatie, Patrick heeft een vriendin en ook Anoeschka heeft andere vriendjes. Ondanks haar vijftien jaar zou ze wel al een aantal keren seks hebben gehad met Patrick.

Brief

Anoeschka vertelt haar ouders dat ze een brief op de post wil doen en naar een vriendin gaat. Om kwart voor zeven die avond verlaat ze het ouderlijk huis – een vrijstaande, in het bos verscholen woning aan de Lindenlaan. De afspraak is net buiten de bebouwde kom, op de St. Barbaraweg, een afstand van iets meer dan een kilometer van haar ouderlijk huis. Dat niemand haar heeft gezien, is niet zo verwonderlijk: het was donker en ze hoefde om op de Barbaraweg te komen maar een paar huizen te passeren. Als Anoeschka na anderhalf uur nog niet is teruggekeerd bellen haar ouders met de vriendin waar Anoeschka heen zou gaan. Die zegt van niets te weten en dan slaat de ongerustheid meteen toe en vooral als om kwart voor negen de fiets van Anoeschka wordt gevonden bij een berkenboom aan de St. Barbaraweg maakt de familie zich grote zorgen. Na een slapeloze nacht wordt de politie gebeld, maar ondanks grote zoekacties wordt er die eerste dagen geen spoor van Anoeschka gevonden.

Dan komt er op woensdag een merkwaardig telefoontje binnen op de redactie van dagblad De Limburger. Een man met een Limburgs accent vertelt dat hij zijn vriendin Anoeschka Weezenbeek heeft vermoord en haar lichaam in de Zuid-Willemsvaart heeft gedumpt. Een morbide grappenmaker met een vooruitziende blik, of de echte dader? Hij wordt nooit getraceerd, maar een dag later wordt Anoeschka’s jas gevonden, in de berm van de Kempenweg, op enkele tientallen meters van de Zuid-Willemsvaart. De kans is groot dat Anoeschka hier in het water is gegooid, maar het duurt nog tot 12 februari voor haar lichaam wordt gevonden bij de enkele kilometers stroomafwaarts gelegen Sluis 16, bij Weert.

Het meest aannemelijke scenario is dat Anoeschka is gewurgd. Er zijn sporen die wijzen op een zedenmisdrijf. In november 2009 besteedt misdaadverslaggever Peter R. de Vries aandacht aan de zaak en dan blijkt dat Patrick een hele geschiedenis heeft met mishandeling van vrouwen. Na de dood van Anoeschka raakt hij zwaar verslaafd aan drugs en komt hij ettelijke keren in aanraking met de politie wegens mishandeling. Verscheidene vrouwen blijken maar net op het nippertje te zijn ontsnapt aan zijn agressie. Ze worden zwaar mishandeld, met één opvallend kenmerk: ze worden gewurgd tot ze bijna dood zijn.

Patrick ontkent dat hij Anoeschka op de avond van haar verdwijning heeft gezien, maar uit het dossier waar Peter de Vries over beschikt blijken tal van eigenaardigheden. Zo zou hij al eens een zelfmoordpoging hebben willen doen maar was dat door de politie op het nippertje voorkomen. Ook zou hij in paniek zijn geraakt toen in 2004 in Opsporing Verzocht de foto’s van de roestbruine Opel Omega werden getoond en zelfs tegenover een vriend hebben toegegeven dat hij Anoeschka had vermoord. Maar ook dat was niet voldoende om hem veroordeeld te krijgen wegens moord.

EEN SPOOR VAN MISHANDELDE VROUWEN

 

Drugsmisbruik, handel in cocaïne, verdacht van betrokkenheid bij een (mislukte) roofoverval, ernstige geweldsmisdrijven tegen vrouwen: alle vriendinnen die Patrick had sinds 1990 werden diep vernederd en zwaar mishandeld. Toen Peter de Vries in november 2009 het doopceel lichtte van de man die verdacht werd van de moord op Anoeschka Weezenbeek, bleek hij heel wat agressieve delicten jegens vrouwen op zijn naam te hebben.

Maria is de vrouw die verkering had met Patrick ten tijde van de moord op Anoeschka. Maria had vier jaar lang een relatie met Patrick en woonde drie jaar met hem samen. Ze vertelde een huiveringwekkend verhaal. Zo waren ze een keer met vakantie naar Tunesië geweest, waar Patrick op een avond met een ander meisje uitging. Maar toen hij terug kwam in het appartement beschuldigde hij Maria van vreemdgaan. Hij zette haar naakt naar buiten, ze zat een uur in de bosjes, toen ze weer naar binnen mocht sloeg hij haar met zijn volle vuist in gezicht en op haar lichaam. Maria noemt hem ‘ziekelijk jaloers’, ze werd continu door hem gevolgd en gecontroleerd. Tijdens het klaarmaken van het eten werd ze regelmatig aan het aanrecht verkracht, waarna Patrick het eten weggooide en voor zichzelf friet ging halen, Maria kon uit de vuilnisbak gaan eten.

Toen ze aan het eind van een relatie nog één keer een afsluitend gesprek voerden, werd dat Maria bijna fataal, er was van de kant van Patrick een explosie van geweld. Ze werd bijna gewurgd en raakte bewusteloos, maar hij kwam nog net op tijd  tot bezinning. Maria was een redelijk sterke vrouw, tot ze verkering met Patrick kreeg: er bleef maar een schim van haar over, “een wrak van 44 kilo.” Maria omschrijft Patrick als “extreem jaloers en bezitterig.” Tegen haar had hij gezegd: “Als ik je niet kan krijgen zal niemand je krijgen.” Hij had haar hond dreigend over de rand van het balkon gehouden en haar meerdere keren de keel dichtgeknepen. Ze is ervan overtuigd dat Patrick bij  Anoeschka niet op tijd met loslaten was.

Een andere vriendin, Erika, had anderhalf jaar een relatie met Patrick. Zij vertelde aan De Vries dat ze beiden verslaafd waren aan cocaïne, dat Patrick ook tegenover haar gewelddadig en ziekelijk jaloers was: ze werd mishandeld, haar keel werd dichtgeknepen. Ze was het huis uit gevlucht, maar daarmee nog niet  van hem af: hij zocht haar op bij haar werk, reed haar met zijn auto achterna, zette zijn auto bij haar voor de deur, ze was maandenlang door hem gestalkt.

Met de acht jaar oudere Nellie had Patrick vanaf 2001 een relatie. Ook tegenover haar gebruikte hij zwaar geweld: ze was met haar gezicht tegen een boom geslagen, tegen rug en borst geschopt, uitgescholden voor ‘vieze hoer, slet’. Ze was naar zijn huis gesleurd, waar ze uit de woonkamer wist te ontsnappen. In de hal had hij haar te pakken gekregen, maar er belde iemand, ze wist van de gelegenheid gebruik te maken om naar buiten te vluchten. Daar werd ze weer gepakt en naar zijn auto gesleept: “Ik ga je voor de trein gooien”. Hij had een bijzondere, vreemde blik in zijn ogen, Nellie had duidelijk het gevoel dat ze dit niet zou overleven. Ze wist haar eigen huis te bereiken en om hulp te roepen, haar dochter belde de politie. Nellie deed aangifte in 2001.

In het voorjaar van 2003 werd Patrick bij de spoorbaan in Maarheeze opgepikt door de politie, hij had een afscheidsbriefje in zijn auto en wilde zelfmoord plegen: hij wilde zijn vrienden en zijn ouders niet meer tot last zijn. Maar hij bleef leven en ruim een jaar later was het weer helemaal mis, dit keer met Hetty, die in paniek 112 belde toen hij een steen door de ruit had gegooid en via het gat naar binnen kwam. De alarmcentrale hoorde hoe ze werd mishandeld, ze hoorden haar kreunen en gillen. Na twee minuten werd de verbinding verbroken. Ook Hetty was bij haar keel gegrepen, ze overleefde het doordat de politie net op tijd ingreep.

Ook zijn volgende vriendin, Marina, moest het ontgelden: in de zomer van 2009 werd ze zwaar mishandeld. Ze deed aangifte. Toen Peter de Vries in november 2009 met zijn verborgen camera bij Marina aan de deur kwam, bleek Patrick daar ook net aanwezig. Tegenover de misdaadverslaggever bagatelliseerde hij de mishandelingen en hij ontkende wederom elke betrokkenheid bij de dood van Anoeschka.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -