Veel vrouwen storten zich – tegen beter weten in- in rampzalige relaties. Ze worden aangetrokken door charmante narcisten, arrogante kwasten, sexy casanova’s, mysterieuze mannen (of vrouwen) en andere foute types. Ze kunnen er uren, dagen, jaren mee bezig zijn. Met hun hartzeer, hun zielenroerselen, hun angst, verdriet, pijn, melancholie, manische hoogtepunten en diepe dalen. Een spectaculair leven, zou je denken. Klopt. Enig minpuntje: gelukkig worden ze er niet van.

STEUN RO

Ach, wat is geluk… zal een kunstenaar, intellectueel, filosoof, schrijver, zanger of gekke Henkie denken. Geluk is vaak voor simpele zielen, aldus laatstgenoemden. Misschien. Maar het is ook een groot goed. Het gaat om rust, in jezelf en met de ander. Vrouwen die zich blijven vastklampen aan ellendige types zijn nooit gelukkig. Ze hebben geen rust. Ze zijn als junkies, hongerig naar hun volgende shot. Herken je jezelf hierin? Weet jij dat jouw mannen niet goed voor je zijn maar houd je jezelf continu voor de gek? Kortom: heb jij een partnerkeuzeprobleem en wil je weten hoe je ervan afkomt?

Ik was twintig jaar toen mijn tienjarige rollercoaster begon. De ups en downs, de spanning en sensatie van de onbereikbare liefde. Pap lustte ik ervan: hoe afstandelijker een man was, hoe meer ik op een roze wolk zat. Elke ontmoeting, aantrekking, het afstoten, het trek- en duwspelletje, de hoop, het verdriet, en de kick die dergelijke mannen me bezorgden, gaven me het gevoel dat ik leefde en dat had ik nodig. James, een Amerikaan uit New York, was zo’n voorbeeld. Hij maakte me misselijk van verliefdheid, overlaadde me met honderden brieven vol poëtische woorden en gevoelens. Toentertijd vond ik dat natuurlijk heel romantisch en verdrong ik het feit dat hij intussen vreemdging. James was namelijk voor mij naar Amsterdam verhuisd, maar gaf intussen zijn ogen (en andere lichaamsdelen) goed de kost. Ach, we waren jong.

En ondanks de ruzies die ontstonden, bleef ik positief, want ik wist zeker dat hij van me hield. Bovendien kon ik me niet voorstellen dat dit waanzinnig heftige gevoel dat ik voor hem had niets voorstelde. Dit was liefde! Want het voelde zo intens! Later kwam ik erachter dat het puur sadomasochisme was, maar daar wist ik toen nog niks van. Ik kon eeuwen op dit gevoel teren, dacht ik. James was vooral druk bezig. Hij zal zeker iets voor me gevoeld hebben, na alle drama’s die we ervoeren was dat wel duidelijk. Maar voor mij bleef hij ‘an emotional cripple’, (mijn toenmalige vaste uitdrukking) want hij kon gewoon geen normale relatie opbouwen. Hij zag zichzelf als het middelpunt van het universum en iedereen moest zich aan hem aanpassen. Hoe dan ook: ik bleef hem trouw en zat dromend op mijn wolkje te wachten op een fijne relatie. Die is er nooit geweest, want James en ik hadden allebei onze issues waardoor het geluk ver van ons afstond. Hij was bang om zich te binden en ik was bang om verlaten te worden.

Neurotische partnerkeuze

Ik schrijf/ schreef voor o.a. Flair, Margriet, Viva, LINDA., Ouders van nu, Grazia, Viva mama, Fab Mama, VROUW, Santé, Volkskrant Magazine, Cosmopolitan, Het Parool en andere dag- en vrouwenbladen human interest-verhalen. Denk aan interviews, reportages en achtergrondverhalen. Ik ben ook communicatiestrateeg en geef media-advies. Publicaties van 2003 tot en met 2017 in: Red, AM magazine, Marie Claire, Cosmopolitan, Cosmo girl, Viva, Viva Mama, Margriet, LINDA., VROUW, Grazia, Santé, Femme, Catherine, Items, Avant Garde, Avant Garde MEN, Tweed, Salome, Cash, Ouders van Nu, Zwanger, Kinderen, Mama, Fab Mama, Basta! Flair, Volkskrant Magazine, Het Parool, De Telegraaf. Twee boeken van mijn hand zijn: -Handboek Liefde en Lust -Aan tafel met Sonja Schuurman