Het Nederlandse kabinet trok onlangs 25 miljoen extra uit aan de AIVD om eerdere bezuinigingen op het budget van de geheime dienst te verlichten. Toch was dit volgens een aantal oppositiepartijen in de Tweede Kamer niet genoeg en zou er meer geld naar de geheime dienst moeten. In het verleden is het voorgekomen dat groeperingen die tegen de democratie en de rechtstaat in Nederland ‘vochten’ onbedoeld geld in de AIVD investeerden.

STEUN RO

De AIVD leverde dit jaar 9 miljoen euro in terwijl minister Plasterk van Binnenlandse Zaken nog recentelijk aan de Tweede Kamer schreef dat het dreigingsbeeld steeds negatiever is geworden. Volgens de minister zijn de belangrijkste oorzaken van deze verslechtering het jihadisme in Syrië en Irak, de instabiliteit in het Midden-Oosten en is de situatie aan de buitengrenzen van Europa steeds dreigender geworden.

Echter leert het verleden ons dat bij de geheime dienst niet elke cent aan de voorkant naar binnen hoeft te komen, bezuinigingen op de AIVD hoeven daarom niet per sé een vloek voor de dienst te zijn. Het beperken van het budget kan er namelijk voor zorgen dat de geheime dienst op andere innovatieve manieren aan extra geld probeert te komen. In het verleden is het voorgekomen dat groeperingen die tegen de democratie en de rechtstaat in Nederland ‘vochten’ onbedoeld geld in de AIVD investeerden. Op deze manier zorg je er niet alleen maar voor dat de geheime dienst over meer budget beschikt, het zorgt er ook nog eens voor dat er minder geld gaat naar groeperingen die je liever kwijt dan rijk bent. Dat is net alsof je gaat fundraisen bij Al-Baghdadi.

Project Mongool

De weinig subtiele titel ‘Project Mongool’ was een operatie van de AIVD ten tijden van de Koude Oorlog en was bedoeld om inzicht te krijgen in de maoïstische beweging in Nederland. De AIVD (toen Binnenlandse Veiligheidsdienst) richtte zelfs haar eigen communistische partij op, compleet met het eigen partijblad 'De Kommunist' die periodiek haar leden moest informeren over de ideologische ontwikkelingen in China en Albanië. In Albanië werd in 1946 met de hulp van de Sovjet Unie een communistisch regime geïnstalleerd onder leiding van Enver Hoxha. Na de dood van Stalin kon de Albanese dictator zich echter niet meer vinden in de lijn van ‘verrader Chroesjtsjov’. Hoxha besloot zich samen met Mao af te zonderen van de rest van de wereld om zo ‘het ware communisme te beschermen.’ Die ideologische splijtzwam binnen de communistische wereld zorgde er voor dat de geheime dienst een voet tussen de deur kon krijgen door te zeggen dat ze binnen de communistische stroming in Nederland wel de ‘ware leer’ van het communisme nastreefden. 

Met de pet rond

De communistische partij van de AIVD, die bekend stond onder de naam Marxistische-Leninistische Partij Nederland (MLPN), werd door Peking en Tirana jarenlang gezien als de belangrijkste vertegenwoordiging van het Maoïsme in West-Europa. Voorzitter van deze partij en dubbelagent voor de AIVD Pieter Boevé schopte het zelfs tot een ontmoeting met Mao Zedong. Boevé, zelf een fervente VVD ‘er, wist zijn rol zo overtuigend te spelen dat er grote sommen geld geïnvesteerd werden in de verzonnen communistische partij. China was bereid de kosten voor het partijblad, trainingen en andere uitgaven te betalen en steunde de MLPN voor ongeveer 1,5 miljoen euro. Dat geld werd via Communistisch Albanië doorgesluisd aan de geheime dienst.

Een dergelijke 'vangst' vandaag zou de bezuinigingen voor een goed deel doen verzachten. Immers, alle beetjes helpen bij een fundraise campagne.

Vincent Triest is de enige Albanese correspondent werkzaam in Nederland. Geeft duiding aan gebeurtenissen in de Balkan en volgt op de voet de ontwikkelingen in Albanië, Macedonië en Kosovo. Corruptie, politieke intriges op de Balkan en de Europese integratie van de regio zijn de belangrijkste onderwerpen waar hij over schrijft.