Vijf jaar na “Lost Themes II” komt horror soundtrack master John Carpenter met een nieuw album met non-soundtrack muziek: “Lost Themes III: Alive After Death”.

STEUN RO

De Amerikaan John Howard Carpenter (1948) is filmregisseur, producer, acteur, scenarioschrijver en componist. Hoewel hij allerlei soorten films heeft gedraaid, is hij vooral bekend door de horror-, actie- en sciencefictionfilms die hij maakte.

John Carpenter is de bij leven al legendarische regisseur van ‘Halloween’, ‘Assault On Precinct 13’, ‘Escape From New York’, ‘The Thing’, ‘Christine’ en heel veel meer.

Hij componeerde of co-componeerde de meeste muziek van zijn films en wordt algemeen beschouwd als de genius van de horror soundtrack – hij is The Horror Master.

Doom en gloom

John Carpenter bracht in 2015 een eerste soloalbum uit, getiteld ‘Lost Themes’, een jaar later gevolgd door ‘Lost Themes II’. Na de release van dat laatste ging hij op concerttournee, zijn allereerste, met materiaal van de ‘Lost Themes’-albums en zijn klassieke filmmuziek. In 2017 nam hij samen met zoon Cody Carpenter en peetzoon Daniel Davies veel van zijn klassieke filmthema’s opnieuw op voor een album met de titel ‘Anthology: Movie Themes 1974-1998’. Het jaar daarop werd hij gevraagd als uitvoerend producer voor een nieuwe ‘Halloween’-film geregisseerd door David Gordon Green, waarvoor hij ook de muziek componeerde.

En nu is er dan, vijf jaar na ‘Lost Themes II’, weer een nieuw album met non-soundtrack muziek: ‘Lost Themes III: Alive After Death’. John Carpenter wordt hier, net als op zijn eerdere studioalbums, soundtracks en op het podium terzijde gestaan door Cody Carpenter en Daniel Davies. Gedrieën trekken ze muzikale werelden open waarin de duellerende synthesizers van de Carpenters en de gitaar van Davies zich op de voortstuwende drive van meeslepende en extraverte percussieritmes, fantasievol en niet te stoppen, vermengen tot een werveling van ontoombare, instrumentale energie. Carpenters gebruik van bastonen is in dit alles opvallend, niet als de alom heersende, dreinende dreun, maar als adequaat ingezette sfeermaker om de doom en gloom van de nacht op te roepen.

Danse macabre

John Carpenter noemde het eerste ‘Lost Themes’-album “een soundtrack voor de films in je hoofd”, ofwel je hoogst eigen persoonlijke nachtmerries, en zo klinken ze. Op ‘Alive After Death’ spreken de films zo mogelijk nog meer tot de verbeelding. De songtitels alleen al roepen de meest suggestieve beelden op. Het titelnummer ‘Alive After Death’ waarmee het album opent, laat met zijn breed uitwaaierende gitaar en toetsen nog een sprankje licht horen. Maar dan gaan de grafkelders open en begint, begeleid door spookachtige synthesizers, de ‘Weeping Ghost’ zijn dwaaltocht. In het daarop volgende ‘Dripping Blood’ huilen de van tragiek sprekende melodielijnen samen met de treurende piano. Dreunende baslijnen en ijzige elektronica en gitaarklanken roepen in ‘Vampire’s Touch’ de sinistere bloedzuiger met zijn spinachtige klauwhanden op. Even verderop, in ‘Cemetery’, loeren donkere schaduwen terwijl de spanning langzaam en dreigend wordt opgevoerd, waarna er in ‘Skeleton’ een macabere knekeldans volgt. En nog is het feest van de ondoden niet over. De absolute climax van ‘Alive After Death’ wordt gevormd door het pulserende ‘The Dead Walk’. De processie van uit hun graven gekropen ronddolende ‘wedergangers’ hoort zich aan als Ennio Morricone on speed en transformeert het zombie eindtijdperk naar een zinderende, happy dead, rave party. Die duurt tot de sombere nevelflarden boven ‘Carpathian Darkness’ het overnemen en zelfs het laatste beetje glans sterft. En dan is het onvermijdelijke daar: The End.

In Nederland zou John Carpenter op zijn leeftijd door sommigen als ‘dor hout’ (‘Dead Wood’ – iets voor ‘Lost Themes IV’?) worden bestempeld, zijn elektronische muziek hoort echter tot de meest moderne en levendige van deze tijd. John Carpenter is nog altijd de meester, in vele opzichten.

John Carpenter’s Lost Themes III: Alive After Death
Sacred Bones Records / Konkurrent

Zwartwit foto: Daniel Davies, John Carpenter, Cody Carpenter (© Sophie Gransard)

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
Ex-muziekjournalist. Ruilde in de jaren 90 redactiestoel muziekblad OOR in voor een hangmat in de Amazone.