Piet Hein Donner neemt afscheid van Den Haag. Een openhartig afscheidsinterview over zijn jeugd, ouders, zijn echtgenote, zijn persoonlijk geloof én zijn nieuwe functie bij een theologische universiteit.

Piet Hein Donner (1948) stopt als vicepresident van de Raad van State. Eerder was hij onder meer minister van Justitie (2002-2006), van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (2007-2010) en van Binnenlandse Zaken (2010-2011). Hij is getrouwd, heeft drie kinderen en vier kleinkinderen. Hij legt zijn leven naast dat van Mozes. Een openhartig interview.

Exodus 2:3-5. Ze (…) legde het kind erin en zette de mand tussen het riet langs de oever van de Nijl.

“Negen kinderen telde het gezin waarin ik opgroeide. Mijn vader was hoogleraar aan de Vrije Universiteit en wij woonden in Amsterdam. Daar ben ik geboren. Toen hij in 1958 president werd van het Europees Hof van Justitie, verhuisden we naar Luxemburg. Als jongetje kon ik eindeloos banjeren door oude vestingwerken, die vaak niet bedoeld waren voor publieke toegankelijkheid. We bezochten een protestantse kerk waar gereformeerden, remonstranten, luthersen en hervormden samenkwamen. In Nederland was zoiets destijds niet aan de orde. Ook bezochten we de Duitse lutherse kerk. Ik leerde dus al vroeg om niet te veel op de onderlinge verschillen te letten, maar te kijken naar wat we gemeenschappelijk hebben.

Mijn ouders gaven ons mee dat je niet voor jezelf leeft. En bovendien, áls je iets bereikt, heb je daar niet prat op te gaan, maar is dat genade. Wees liever blij dat je iets kunt betekenen voor een ander. Ik wil graag weten waar we vandaan komen, om te kunnen ontdekken wat onze bestemming is. Daar komt mijn belangstelling voor geschiedenis ook vandaan. Als je niet weet waar je vandaan komt, ga je jezelf als uniek zien. In wezen ben je een product van je voorgeschiedenis; onderdeel van een continuïteit en niet een uniciteit.
De Donners komen oorspronkelijk uit Pruisen. Een voorvader kwam naar Nederland, vermoedelijk om de dienstplicht te ontlopen, waar hij soldaat werd bij prins Willem V. Tijdens de patriottische overval op Soestdijk kreeg hij een kogel door zijn gehemelte. Als dank voor zijn daad kreeg hij twee gouden gehemelten van de Prins. Later werd hij hoedenmaker in Arnhem. Het waren kleyne luyden. Volgende generaties studeerden vaak theologie of rechten. Daarom zei mijn vader vaak dat we álles mochten studeren, maar dat het ongetwijfeld theologie of rechten zou worden. Kennelijk zit dat in onze genen. Van zijn drie zonen werden er twee jurist en één theoloog; mijn broer is hoogleraar theologie in Colombia. De maatschappij deed op verschillende Donners een beroep. Maar het was mijn ouders niet om die hoge posities te doen. Ik had ook vuilnisman mogen worden, als ik het maar goed deed en me nuttig maakte voor de samenleving.

De paus, de islam in Nederland, het succes van het mindstylemagazine Happinez, de vrouw in de SGP… Religie en spiritualiteit zijn volop in de actualiteit, zoveel is duidelijk. Wat zijn de ontwikkelingen? Wat geloven we nog? En wat niet meer? En waarom is dat zo? In dit kanaal onderwerpen op het snijvlak van religie, cultuur en samenleving.