REPORTAGE // Met steun uit Nederland bereidt een Braziliaanse crèche kleuters zo goed mogelijk voor op het leven in een achterstandswijk.

STEUN RO

Dat Nordeste de Amaralina een slechte naam heeft, komt niet alleen door het feit dat er in deze wijk in de Braziliaanse metropool Salvador meer schorpioenen rondkrioelen dan op welke plek dan ook ter wereld. Drugsgeweld – of de dreiging daarvan – overschaduwt het dagelijks leven van een groot deel van de ruim honderdduizend bewoners, ook al werd de wijk drie jaar geleden door de politie ‘gepacificeerd’.

‘In de rest van de stad kleeft aan Nordeste de Amaralina nog steeds een stigma,” zegt Adalberto de Souza Lopes, een innemende vijftiger die al negenentwintig jaar de populairste crèche van de wijk leidt. ‘Mensen die hier wonen durven dat op hun werk elders in de stad vaak niet te zeggen.’

De schorpioenen waar Nordeste de Amaralina berucht om is kan Adalberto zich nog goed herinneren. Hij gebaart om zich heen.

‘Die zaten hier overal. Dertig jaar geleden was dit een vervallen schoolgebouwtje. We hebben het schoongemaakt en er een crèche van gemaakt; de werkende moeders van de wijk hadden kleuteropvang broodnodig.’

Alex Hijmans (1975) is internationaal correspondent en schrijver. Zijn standplaats is Salvador, de derde stad van Brazilie, waar hij in een volksbuurt woont en verder kijkt dan voetbal, samba en zogenaamde Wirtschaftswunderen. Hij schrijft, net zoals weleer voor de papieren De Pers, journalistieke reportages en persoonlijke columns. Met veel beeld en altijd met de blik van een local.