Columnist Roos Schlikker fileert het nieuws. Soms met een scalpeltje, af en toe met een slagersmes. En soms haalt ze hakbijl te voorschijn.

STEUN RO

“Vechten! Vechten! Vechten!’ Je hoorde de resonans door de twittergangen echoën. “Hé, hebben jullie het al gehoord? It giet oan! Er is een knokpartij gaande. Tussen twee meisjes! Jottum!”.

'Je hebt tenen van Amsterdam Zuid tot aan Damascus'

Op de website hoevrouwendenken.nl postte Phaedra Werkhoven (hoofdredacteur Fabulous Mama) vandaag een artikel waarin ze frontaal de aanval opende op Femke Halsema. De aanleiding was me niet helemaal duidelijk, maar dat het Phaedra hoog zat wel. “Je hebt tenen van Amsterdam Zuid tot aan Damascus en een ieder die ze ook maar schampt, krijgt de wind van voren. En ineens zie ik jouw ogen niet meer als vriendelijk, maar als vals. Jouw lach zie ik niet meer als een lach, maar als een arrogante grimas. Je vermaarde pittigheid is veranderd in zuur. Van een vriendelijke labrador veranderde je in een grommende pitbull.”

Bitchfight

Zo, die zat. Dat vonden veel lezers ook want het stuk werd geretweet tot en met, overal verschenen reacties als “Heeft Femke al wat terug gezegd?” en nadat Femke dat had gedaan klonk in allerlei tweets opgewonden het woord “Bitchfight!”.

Over de argumenten in beide stukjes wil ik niet zo veel zeggen. Ik heb zowel Phaedra als Femke hoog zitten. Ze hebben mooie carrières, een scherpe geest, een lekkere kop en bovendien is vervelend mutsengedrag hen vreemd. Je zou bijna zeggen: ze staan hun mannetje, ware het niet dat dat natuurlijk een ontzettende piemeluitdrukking is.

Maar waar ik door gefascineerd ben is de online opwinding. Want doorgaans hou ik er best van een polemiekje te lezen (deze week nog tussen Ewald Engelen en Arnon Grunberg) maar tussen vrouwen vind ik er niet zo veel aan. Noem mij een seksist, maar damesworstelen is dikwijls minder interessant dan manlijk haantjesgedrag. Ruzies tussen vrouwen zijn vaak korzelig, ietwat vals misschien, maar wat ik er vooral in mis is humor.

Feestcondoom

Nu zijn er vast heel geestige vrouwen die verbaal met elkaar in gevecht zijn gegaan maar ik kom er zo een, twee, drie niet op. En dat terwijl iemand aanklagen zo grappig kan zijn. Jeroen Brouwers die Ronald Plasterk “een zichzelf opblazend feestcondoom” noemde of Gerard Reve die Ivo Niehe ooit typeerde als “Plastic lul met paardenhaar”. Ik heb daar soms nog steeds hardop lol om. En ergens denk ik dat zowel Jeroen als Ronald als Gerard als Ivo hier heel lang om konden grijnzen.

Natuurlijk, ook vrouwen zijn in staat tot lekkere, leuke polemiek en scheldpartijen, maar ik zie het bitter weinig. Kutnijd is vaak zo serieus en net te weinig leuk. En dat terwijl een ernstig punt stukken beter blijft hangen als je er een goeie grap bij maakt.

Dus Fem en Phae, wat denken jullie ervan? Misschien hebben jullie helemaal geen zin in lachers en willen jullie gewoon in alle serieuzigheid jullie standpunten uiteen zetten. Dat mag uiteraard, maar waarom niet eens iets anders geprobeerd? Maak een grol, drink een bier, besla elkaars schouder. Of maak je samen boos op mij, omdat ik, ongrappige doos, heb gezegd dat jullie te weinig piemel hebben. Dan heeft die Freud ook een beetje gelijk gekregen. 

    Roos Schlikker begon ooit als financieel journalist maar dat was een vergissing. Nu schrijft ze interviews en reportages over alles behalve stropdassen, volgens collega’s met een voorliefde voor de moderne (stads)mens. Doet mee aan 'Wie is de Mol'. Op Reporters Online publiceert ze columns.