In de nacht van zaterdag 29 op zondag 30 maart 2014 overlijdt Saskia Jacobs(33) uit Utrecht bij haar vriendin Barbara(31) uit Nederhorst den Berg in bed. Na een dag van liefde en seks nam ze wat GHB.

Dat viel verkeerd, mogelijk in combinatie met een afwijking aan de schildklier. In een roes zweefde ze naar de dood. Haar ouders kunnen niet geloven dat hun dochter vrijwillig drugs nam. Ze betichten vriendin Barbara van moord.

STEUN RO

Ze vinden gehoor bij De Gooi- en Eemlander, De Telegraaf en RTV-Noord-Holland, die opruiende en misleidende berichten plaatsen. Dieptepunt is het inschakelen van paragnost Peter van den Hurk, bekend van Het Zesde Zintuig. Diens complete ‘rapport’ wordt in het politiedossier opgenomen en op 7 april 2015 wordt Barbara ’s morgens vroeg door vier politiemensen uit haar woning gesleurd.

Het leidt tot smeuïge voorpagina’s en tv-uitzendingen. ‘Onze dochter is vergiftigd op een wild lesbofeest’ is de boodschap.

Omdat ook haar adres in de publicaties wordt getoond, blijven de verwensingen aan haar adres niet bij anonieme telefoontjes en sms’jes, maar wordt ze ook fysiek aangevallen.

Nog steeds. Na lang aarzelen – en kennelijk onder druk van de publiciteit – gaat justitie pas in januari 2016 over tot vervolging. Dood door schuld, is de aanklacht. Binnenkort moet Barbara zich voor de meervoudige kamer verantwoorden, een ‘eer’ die doorgaans alleen is weggelegd voor moordenaars en zware criminelen.

‘Als ik er aan terug denk, lijkt deze dag wel verzonnen. Zo perfect was die. Of nee, is die geweest! Waarom ben je ook overleden? Ja, door die zooi in mijn huis, ik voel me zo schuldig en mis je zo!’

Dood liggen

Kort na het overlijden van Saskia zet Barbara haar gevoelens op papier. Het was die zaterdag de 29-ste maart een dag vol liefde en seks geweest. ‘Ik mis je lach en warmte zo ongelooflijk erg. Ik zie je dood liggen, het ergste wat ik kon verwachten. Je voelt koud, lieverd, en ik kan er niet meer voor zorgen dat je weer warm wordt, ik warm word van je ontzettend mooie en warme lach. Ik mis je zo! En zonder mij was je nog onder ons.

Het spijt me zo, voor iedereen. Maar ook zeker voor ons. Dat dit kan, na de meest perfecte dag, want dat is het wat zaterdag was. Verliefd, houden van, warm, perfect! Ga maar lekker zitten, schat, ga ik even naar de bakker wat lekkers halen. Ik kan zo van je genieten, schat.

We zouden een hele beddag hebben, maar toch gaan we even naar oma en met oma lopen. Jij gaat even douchen en ik in de tussentijd de hondjes uitlaten, dan hoeven wij voorlopig het bed niet meer uit.

En het is nog niet eens drie uur.

Mmmm.

Ik haal roze rozen en één rode ingepakt.

Jij staat nog onder de douche, ik steek in de slaapkamer de kaarsjes aan, leg de rode roos op je kussen en de roze rozenblaadjes pluk ik en maak een weg van de douche naar jouw bedkant, schatje.

Dan zeg je: “Bar, kijk me aan,” en dan zeg je voor het eerst in mijn gezicht: “Bar, ik hou van je.” We hebben het erover hoe gelukkig we zijn en het echt is tussen ons, we laten elkaar echt niet meer gaan. We genieten intens van elkaar, het zo echt, zo puur. Het is heerlijk, ons seksleven, en jouw verbazing er ook over, dat je nu pas weet wat seks is. Ja, we genieten echt.’

Wilde tante

Barbara en Saskia hebben dan sinds enkele maanden een relatie. Barbara is twee jaar jonger, maar wat een verschil. Ze staat bekend als een behoorlijk wilde tante. Experimenteert met seks en drugs, heeft een alcoholverslaving gehad en heeft onstuimige lesbische relaties achter de rug.

In een parenclub gebruikte ze samen met een vorige vriendin voor het eerst GHB, in combinatie met xtc. ‘Je bent ongeremder, de gêne valt weg, je komt in een hele lekkere flow, je kan langer doorgaan. Dat is het wel. We gebruikten het alleen voor de seks, dan val je voldaan in slaap.’

Later kreeg ze er een nare ervaring mee. Via een datingsite voor lesbiënnes kwam ze in contact met een stel waarbij het uit de hand liep. Zonder dat ze het in de gaten had kreeg ze veel te veel GHB binnen, waarna de man van het stel haar misbruikte. Ze deed aangifte van verkrachting, maar sindsdien was haar liefde voor het spul sterk bekoeld. Een flesje met een voorraadje GHB staat nog wel in de slaapkamer, maar daar is dan al anderhalf jaar lang geen gebruik meer van gemaakt.

Na de eerste uren in bed krijgen ze aan het eind van de middag trek. Barbara haalt eten bij de Chinees, ze eten er allebei goed van. Daarna gaan ze terug in bed. Het is een uur of tien. De sfeer is volmaakt ontspannen.

Barbara: ‘We praatten over van alles en nog wat. Ze zei dat ze zich niet zo goed kon ontspannen. Toen zei ik dat ik in het verleden weleens GHB had gebruikt. Saskia zei, en dat had ik nooit van haar verwacht: “Dat heb ik altijd al eens willen proberen.”

Ik heb toen een beetje in een glas gedaan. Ongeveer de helft van als ik het zelf zou nemen, toen ik het samen met mijn vorige vriendin gebruikte.

Saskia vond het niet lekker, ik heb er nog wat cola bij gedaan en dat dronk ze op met kleine slokjes. Ze zei: “Ik voel nog niks.” Maar het werkt toch vrij snel.

Met GHB is het zo: je kunt er opgewonden van worden, maar je kunt er ook lekker ontspannen van worden, van genieten en van dromen. Of in slaap vallen. Saskia dommelde een beetje weg.

Ik vroeg: “Gaat het goed?”

“Ja,” zei ze.

Toen ze het opdronk was het ongeveer half elf. We hebben daarna alleen nog maar naast elkaar gelegen, anderhalf uur lang lekker kroelen.

Ze zei: “Ik heb het gevoel dat ik zweef, dit wil ik elke dag wel.”

Ik glimlachte. Ze lag helemaal aan mijn kant, ik vroeg: “Kun je wel op je eigen kant gaan liggen?”

We gingen allebei slapen. Ze had een lach op haar gezicht. Ik hoorde haar een beetje snurken. Er was niets aan de hand, ze was niet misselijk, of dat ze een raar gevoel had.”

GHB is veel gevaarlijker dan de meeste gebruikers denken. Bij de eerste-hulpposten, vooral in het weekend, worden nogal eens slachtoffers aangevoerd die bijna of helemaal in coma zijn geraakt door GHB.

Er wordt vaak gesproken van overdosis en strikt genomen klopt dat misschien: het was teveel op dat moment, onder die omstandigheden, voor dat lichaam. Maar het zegt niet veel over de hoeveelheid: soms kan een normale dosis teveel zijn.

Vaste gebruikster

Barbara was enige tijd een vaste gebruikster, die wist hoe het werkte en hoeveel je kunt gebruiken. ‘Het was nooit fout gegaan. Maar ik had met een vorige vriendin ook wel een keer meegemaakt dat ik in slaap was gevallen en zij de hele nacht seksueel gespannen wakker was gebleven.’

Het is zondagmorgen, rond kwart voor zes, als Barbara wakker wordt. Ze voelt dat haar been nat is en ze ruikt ontlasting. Ze gaat naar de douche, doet het licht aan en schrikt. Het moet ontlasting van Saskia zijn.

Ze gaat naar de slaapkamer en tikt Saskia op haar hoofd.

Ze reageert niet.

Ze doet met twee vingers de mond van Saskia open om na te gaan of ze nog ademt.

Op dat moment komt er wat lucht uit haar mond, en wat slijm en spuug. Saskia voelt koud aan, in paniek belt Barbara naar 112: ‘Mijn vriendin is overleden!’

Om twaalf over zes is het hulpteam ter plaatse, met politiemensen. ‘Wij zagen dat de vrouw die rondliep in de woning, en ons naar binnen had gelaten, erg geëmotioneerd was. Wij zagen dat ze huilde, drukke bewegingen maakte met haar armen en telkens riep: “Jullie moeten haar helpen!”’

De verbalisanten noteren verder: ‘Saskia is zo lief, ik val eigenlijk alleen maar op slank en pittige vrouwen. Saskia is best wel stevig maar gewoon heel lief. Ze zou nog niet eens door rood rijden.’

Barbara zegt dat ze seks heeft gehad met Saskia, maar dat die zich niet zo goed kon ontspannen. ‘Ik zei dat ik nog GHB had liggen. Saskia vertelde dat ze dat altijd wel eens wilde proberen. Hierop heb ik ongeveer 20 milliliter in haar cola gedaan. Ze heeft dit opgedronken en ze zei dat ze zich goed voelde en eigenlijk zich altijd zo wilde voelen.’

Volgens Barbara waren ze allebei tegen twaalf uur in slaap gevallen.

‘Ik hoorde dat Saskia zwaar ademde, snurkte. Ik heb haar op haar linkerzijde gedraaid en haar mond een beetje opengedaan. Ik voelde dat er een beetje slijm uit haar mond kwam. Ik dacht dat ze niet zo lekker was en ik ben tegen haar aangekropen waarna ik in slaap ben gevallen.’

Wild feest
Wild feest

De ouders van Saskia zijn ervan overtuigd dat hun dochter nimmer vrijwillig drugs zou hebben gebruikt en dat er sprake is van een misdrijf.

Ze brengen naar buiten dat Barbara Saskia heeft gewassen, om sporen van misdrijf te wissen. Dat is onjuist.

Barbara: ‘De mensen van het uitvaartcentrum die Saskia kwamen ophalen vroegen of ze haar zo konden meenemen, of haar eerst moesten wassen. Ik zei: “Ik wil dat jullie haar wassen want ze gaat niet zo vies mee, het is wel mijn vriendin.” Toen hebben ze haar gewassen en mocht ik afscheid nemen. Ze is weggehaald door de brandweer.”

Het is de laatste keer dat ze Saskia ziet: haar ouders laten de volgende dag meteen al weten dat ze absoluut geen contact willen met Barbara.

Als ze via een contactpersoon informeert waar Saskia begraven is, komt er een whatsappje: ‘Geen contact is geen contact, wat is daar niet duidelijk aan? Je hebt al genoeg aangericht en nu staat de familie weer op z’n kop. Je hebt geen idee wat je allemaal aanricht! Helemaal niet, geen contact, niks! Niet bij het graf langs, niks.’

Barbara: ‘Ik weet niet eens of ze begraven is of gecremeerd.’

Voor de politie is het vanaf het begin een uitgemaakte zaak: overdosis GHB, geen misdrijf. Barbara is als getuige gehoord, niet als verdachte.

De ouders van Saskia doen er alles aan politie en justitie te bewegen om tot actie over te gaan.

Op 31 maart bellen ze met de politie. De verbalisant noteert dat de familie verklaart ‘dat Saskia nimmer zelf GHB ingenomen zou hebben en zij twijfelden dan ook aan de verklaring die door Barbara Clements eerder was gegeven.’

De officier van justitie besluit het lichaam in beslag te nemen, maar dat levert niets op. Als een half jaar later een andere ex-vriendin van Barbara zelfmoord pleegt, krijgt de politie een mail van de familie Jacobs.

Of dit niet onderzocht moet worden, dat kan geen toeval zijn. De politie doet inderdaad onderzoek. De conclusie: uit niets blijkt verband met het overlijden van Saskia.

De familie neemt contact op met Peter van den Hurk, paragnost.

Aanknopingspunten

De bovennatuurlijke waarnemingen die hij doet aan de hand van een foto van Saskia worden op band opgenomen en door de familie uitgewerkt en naar de politie gestuurd. Het hele relaas wordt opgenomen in het dossier, omdat het volgens de familie aanknopingspunten bevat om het onderzoek te heropenen.

'Erg voorzichtig'
‘Erg voorzichtig’

De waarnemingen van de paragnost komen op belangrijke punten nogal overeen met de ideeën van de ouders, die deels gebaseerd zijn op onjuiste informatie.

De familie beschikt kennelijk niet over het dossier. In de publiciteit, waarbij de ouders ook de bron zijn, wordt er van dezelfde onjuistheden uitgegaan.

In een paginagroot interview in De Gooi- en Eemlander vertellen ze: ‘Het bestaat niet dat ze dat flesje vrijwillig heeft leeggedronken. Ze had nog nooit drugs gebruikt (…) Inmiddels weten we dat haar vriendin vaker dit soort feestjes houdt.’ Volgens de familie zou Saskia die zaterdag een gezellig avondje hebben bij haar vriendin in Nederhorst den Berg. ‘Dat er meer vrouwen kwamen, wist ze niet. Ze is er onder valse voorwendselen heen gelokt.’

De ouders denken dat het om een seksfeest ging met meer personen. Hoe ze daarbij komen is een raadsel, het klopt in elk geval niet. Volgens de ouders was Saskia niet echt lesbisch. Ze was bijna zes jaar getrouwd geweest met een man en ‘nog echt zoekende.’

Opmerkelijk: de paragnost hoort de kerkklok vijf keer slaan. Wat hij op dat moment beschrijft, is wat in werkelijkheid om zes uur speelde.

Het kan zijn dat het bovennatuurlijke nog niet was omgeschakeld naar de zomertijd: die ging deze nacht in. Of de koster had de klok nog niet bijgesteld.

De paragnost gaat er ook vanuit dat er tijdens de seks voorwerpen vaginaal zijn ingebracht. Dat is feitelijk onjuist en ook hier is niet duidelijk waar deze informatie – als ze niet zuiver bovennatuurlijk is – vandaan komt.

De paragnost: ‘Nou, wat was het voor een meisje. Een heel sociaal meisje wat ook heel gesloten was over gevoelens en emoties. Ze had een hekel aan te laat komen. Ze had een hele droge humor. Huisvrouw is ’t nooit geworden, dus alles wat in het huishouden verplicht is had ze een hekel aan. Maandag wasdag, woensdag gehaktdag, vrijdag visdag dat gaat bij haar niet op. Heeft een schoenentic maar liep het liefst op d’r blote voeten.’

Op sommige punten zijn de boven-zintuiglijke waarnemingen accuraat: ‘Het was iemand die ook leefde voor d’r kind.’

Saskia had inderdaad een zoon. Dat ze zomaar drugs zou hebben gebruikt lijkt de geestenwereld onwaarschijnlijk: ze had ‘een hekel had aan medicijnen nemen en noem maar op dat soort dingen.’

De ene keer is de paragnost beschrijvend, de andere keer kruipt hij in het hoofd van Saskia.

‘Het is niet helemaal licht. Is het schemer of is het slecht weer? Vroeg in de ochtend. Als ik kijk hoor ik de klok 5 uur slaan. Ik ben moe, zegt ze. Als ik naar de laatste drie weken kijk, ben ik ook niet lekker. Ik drink dingen die ik niet doe. Ik heb iets gedronken wat ik niet doe. Ik huil van te voren. Ik heb gehuild. Ik zie meerdere mensen geweest zijn. Ik hoor schreeuwen. Ik zie ook aan de ene kant een feeststemming. Andere kant zie ik een beetje ruzie-achtige, een dreigende sfeer. Ik zie een feest. Een feest waar ook drugs gebruikt is. Ik ruik ook drugs, dus er is iemand in haar omgeving die veel blowt.’

Dat laatste kan kloppen: Barbara had ’s middags een jointje gerookt.

De paragnost: ‘Ik drink iets wat ik normaal niet drink. Dat valt verkeerd en mijn hart slaat op hol. “Drink nou maar, dat is lekker.”

Mijn bloed is niet in orde en ik ben niet gelijk dood geweest. Dus ik ben bewusteloos geweest. Er is drugs.

Drugsdrank.

Drugsdrank.

Ik wil het helemaal niet.

Ik wil het helemaal niet, maar anders gaan ze me uitlachen. Dus ik doe het maar. Het wordt ook zo in mijn handen gedouwd. Ik zie dit als een soort feestje of iets waar ik drie mensen zo maar zie die aan de drugs zijn, Er is mij iets toegediend en wat ik niet wou. Ik hoor de naam Harold.’

In het dossier, noch in de kennissenkring, komt de naam Harold voor.

Dat betekent niet dat de ingeving niet klopt: ‘Maar de mensen die erbij zijn die liegen ook. Ik denk dat het een soort drugsfeestje is geweest wat uit de klauwen is gelopen en waar iedereen mekaar dekt om zelf geen schuld te krijgen. Dus hier wordt gelogen als een gek. Ik zie dat er drie mensen bij betrokken zijn. Waarvan één die constant loopt lachen. Van hahahahaha, en zo lacht zoals ik nu doe.

Drie mensen. Het is eerder drukker, maar er gaan mensen weg en die blijven met zijn drieën. Ik zie een bank in de kamer staan. Daar ben ik seksueel over/op misbruikt.

Eén die ken ik. Andere die ken ik niet eens. Zoals ik het zie is het iemand die gek op haar is geweest, maar zij niet genoeg op hem. Of haar. D’r is een soort feestje opgezet dat er iets te vieren was, wat haar heeft overgehaald om daarheen te gaan (…) want ze wou helemaal geen seks.

Dan zie ik er nog twee die overblijven.

Iemand die lacht, hahahaha.

Misbruikt

Die zie ik ook seksuele handelingen verrichten. Dit is niet leuk wat ik nou ga vertellen. D’r zijn dus dingen in gestopt die d’r helemaal niet in thuis horen. Ik zeg dat ze minimaal is misbruikt door twee mensen. Hahaha, absoluut en nog één.’

Het paranormale sluit aan bij de gedachten van de familie, die zich niet kan voorstellen dat Saskia lesbische gevoelens zou kunnen hebben.

De paragnost: ‘Zij is ook helemaal niet een vrouw die lesbisch is of zo want dat is ze niet. Het is een vrouw die heel gevoelig is voor aandacht.(…) Dus het is geen vrouw – bedoel het niet grof hoor – die allerlei dingen in d’r muts laat douwen. Want weet je nou wat ik in mijn achterhoofd heb: dat die griet van een of andere sekte is geweest. Stel dat zij niet lesbisch is en die griet zou bijvoorbeeld lesbisch wezen. Zij heeft oog op je, dan ben je de lul. Ze was echt niet lesbisch, het was d’r kutleven, zoals zij dat omschreef, dat kutleven wat ik achter me heb liggen.’

Als de paragnost of zijn geesten iets van de whatsappjes van Saskia aan Barbara zouden hebben meegekregen, hadden ze de volgende ingeving wellicht geblokkeerd.

Saskia appte: ‘We hebben laatst zo fijn seks gehad (…) we verlangden naar elkaar.’

En:

’t Is misschien een beetje sentimenteel, maar van de week heeft me echt wel veranderd. Ik vind ’t tegelijk ook doodeng, maar ik laat je toe. Ik heb je gevoeld die nacht en ik kon mezelf laten gaan. Maar ja!!! Je bent ’t waard. Je bent namelijk iemand! Een eerlijk, heerlijk en bijzonder iemand. Bar, ik heb je heeeel erg lief. Ben super blij en trots dat je mijn vriendin bent. En ’t liefst wilde ik net doorrijden naar jou, ff bij jou zijn.’

De paragnost zit op een heel ander spoor:

‘Als ze had geweten dat ze voor een seksfeest uitgenodigd zou worden, had ze nooit gegaan. Steek ik mijn handen voor in het vuur. En die griet die liegt. Als ik naar mijn vagina kijk, zie ik ook bloed. Heel vaak komen die mensen ermee weg. Ja, ik weet het niet, ik weet niet wat er gebeurd is, black out. Nee hoor, dat heb ze d’r zelf in gestopt, dat heb ze allemaal zelf gedaan. En ik denk dat die griet zelf d’r de laatste slok heeft gegeven, zo van: ‘Joh, neem nog neem nog wat’ om d’r gewoon helemaal van de wereld te krijgen, dat ze helemaal zweefde bij wijze van spreken, om seks met d’r te hebben. Maar dit is geen eigen keus geweest.’

Wat precies de aanleiding is voor politie en justitie om een jaar na dato Barbara alsnog ’s morgens vroeg met vier politiemensen uit huis te halen en dagenlang intensief als verdachte te verhoren, is niet duidelijk. Wellicht hebben de verklaringen van de paragnost het laatste zetje gegeven.

Het zou eerst zijn blijven liggen door de drukte rond de ramp met de MH17; er werd een nieuwe officier van justitie op de zaak gezet en de aan het dossier toegevoegde ‘aanknopingspunten’ van de paragnost kunnen ook hebben meegespeeld.

Op 21 maart 2015 brengt De Gooi- en Eemlander een groot interview met de ouders van Saskia, waarin ze aangeven dat er sprake moet zijn van een misdrijf, dat Saskia de GHB nooit vrijwillig zou hebben genomen.

Ze gaan er nog steeds vanuit dat er een seksfeest is geweest met meerdere personen. De familie voelt zich ‘bedonderd’ omdat de politie niets doet met alle aanvullende informatie die is doorgestuurd. Waarbij overigens niet wordt vermeld dat dit voornamelijk de informatie van de paragnost is. ‘Ons vertrouwen in de politie is nul komma nul.’

Op 7 april 2015 wordt Barbara om kwart over zes gebeld door een anoniem nummer.

Uiteindelijk neemt ze maar op, slaapdronken. Ze hoort een mannenstem en zegt: ‘Wat moet je nou?’ en verbreekt de verbinding. Er wordt weer gebeld. ‘Politie voor de deur, binnen drie minuten opendoen, anders trappen we de deur in.’

Met vier man komen ze binnen.

‘Ik vroeg of ik naar het toilet mocht. Dat mocht niet, maar ik moest echt nodig. Ze bleven erbij staan kijken.’

Ze had niet verwacht dat het zo zou gaan.

‘Een week of drie daarvoor had mijn advocate gehoord dat ik een brief zou krijgen, dat ze mij toch op verhoor wilden. Er werd niet gezegd waarom. Het blijkt ook dat mijn telefoon al een tijdje werd afgeluisterd.’

Ze wordt naar het politiebureau in Hilversum gebracht voor verhoor. Ze mag alleen haar advocaat bellen, verder niemand.

Er volgen drie dagen lang verhoren. De eerste dag ’s middags van twee tot vijf, de andere dagen van tien uur ’s morgens tot vijf uur ’s middags, met een uurtje pauze tussendoor.

Alle details over haar seksleven, ook met andere vriendinnen, worden tot in detail besproken.

‘Na drie dagen verhoor was het: “U mag nu gaan, maar juich niet te vroeg, want we gaan de onderste steen boven halen, maar houd wel rekening met de media.”’

Het artikel in De Gooi- en Eemlander was toen al gepubliceerd, maar dat had alleen plaatselijk wat stof doen opwaaien.

Na de arrestatie op 7 april 2015 is Barbara ineens wél landelijk nieuws en worden de aantijgingen uit het artikel over het wilde lesbo-seksfeest flink aangezet.

De Telegraaf, voorpagina: ‘Lesbische orgie eindigt in moord.’

Volgens het bericht is Saskia omgekomen ‘tijdens een wild lesbisch seksfeest’ en is ze vergiftigd door haar toenmalige partner. Volgens de ouders John en Jacqueline Jacobs was de dood van Saskia ‘geen ongeluk, maar moord. Gesprekken met getuigen versterkten hun vermoedens. Nu de politie na maanden van extra onderzoek de verdachte toenmalige vriendin heeft opgepakt, slaakt het echtpaar een zucht van verlichting.’

Ook in dit bericht: ‘Tijdens een lesbisch feestje, waar meerdere vrouwen aanwezig waren, overleed ze.’

Barbara wachtte lang op een beslissing van de officier van justitie.

‘Ik moest op 4 augustus weer op verhoor komen. Daar leef je toch naar toe. Nog geen 24 uur van te voren werd dat zonder opgaaf van reden afgezegd.’

Uiteindelijk werd het 14 oktober.

Dezelfde rechercheurs verhoorden haar opnieuw, vooral over dingen die in de krant hadden gestaan en aantoonbaar onjuist waren. Over het wassen en of er toch niet méér personen op het ‘seksfeest’ waren geweest.

Barbara: ‘Over dat wassen, dat hadden ze ook hun collega’s kunnen vragen, die waren erbij. En dat er verder niemand in huis was, wisten ze ook allang. Er hangen buiten camera’s waardoor je kunt zien wie er naar binnen gaan.’

Haar advocate had gevraagd de zaak te seponeren. Daar was het wachten op. Pas in januari 2016 maakt het Openbaar Ministerie bekend dat Barbara wordt vervolgd voor dood door schuld.

De aanklager verwijt haar dat ze GHB aan haar vriendin heeft gegeven en bij het afmeten van de hoeveelheid onvoorzichtig te werk is gegaan. Volgens het OM zijn er geen aanwijzingen dat ze de drugs onvrijwillig heeft ingenomen, of dat er nog anderen bij aanwezig of betrokken waren.

De zitting is gepland voor 20 april, maar Barbara en haar advocate hebben nog geen dagvaarding gekregen.