De ‘r’ zit alweer een tijdje in de maand en zzp’ers vallen bij bosjes om. Want als je stem het begeeft, kun je niet overleggen met je opdrachtgever. En tussen al die hoest- en niesbuien door is je energie beperkt. Met behulp van een spiegel, voedingsadvies en een portie geduld blijf je wat vaker overeind en kun je volgende maand wel facturen sturen.

STEUN RO

Ik heb zitten turven: in het afgelopen jaar ben ik driemaal omgevallen. Dat vind ik veel. Omdat ik vorig jaar voor het eerst moeder ben geworden, geef ik mezelf wat krediet, maar desondanks is het een signaal om aan mijn weerstand te werken. Zeker nu het makkelijkste seizoen achter de rug is en we middenin de moeilijkste zitten.

Ene oor in, andere uit
Niemand in mijn netwerk heeft ervoor geleerd, en toch heeft iedereen er verstand van: hoe kom je van die griep af of beter, hoe ontkom je eraan? Van huis-, tuin- en keukentips zoals ‘vooral veel thee drinken’ tot ‘ach, je doet er niets aan, gewoon uitzieken’, ze gaan het ene oor in en het andere uit. Ik ben op zoek naar een onderbouwd antwoord op de vraag: hoe krijg ik meer grip op mijn gezondheid? Ik raadpleegde mijn netwerk en vond drie hulpmiddelen: de spiegel, advies van de expert en geduld.

Bereid je geest voor
Als ik in die spiegel kijk, constateer ik het volgende. Ik neem weliswaar de moeite om te ontbijten, maar ga daarna zo snel mogelijk weer naar boven om de pc aan te zetten. Ik plof dus als het ware vanuit mijn bed op mijn bureaustoel neer en andersom. Misschien heeft je geest ook een bepaalde voorbereiding nodig op de werkdag, vertelde mijn vriend me. Door lichamelijk actief te zijn, zet je de boel daarboven in werking. Binnen een halfuur kun je een aardig stuk wandelen of hardlopen. Waarschijnlijk komt tijdens dat rondje ook datgene wat jouw aandacht het meest nodig heeft, bovendrijven. Je levert een paar uur in per week, maar het levert je werktijd op waarin je meer gefocust bent. En je lijf houdt het langer vol.

Waar blijft dat schouderklopje?
Hoe houd je een dag werken vol? Door jezelf aan de praat te houden met iets beters dan smakeloze koffie en (voorverpakt) voedsel dat eenvoudig achter je laptop naar binnen is te werken. Waar gaat het nu eigenlijk om, vroeg ik mezelf af. Zoveel mogelijk uren maken, zodat ik mezelf aan het eind van de maand, na het versturen van mijn facturen, een complimentje kon geven? Of zat ik te wachten op een schouderklopje van opdrachtgevers, vrienden, mijn partner of wie dan ook? Dat wordt lang wachten en het geeft me alleen op korte termijn voldoening. Ondertussen schreeuwt mijn lijf om de aandacht die ze verdient. Die geef ik, in de vorm van lekkere koffie (uit een nieuwe koffiemachine) mijn favoriete fruit, roggebrood met (pinda)kaas (tsja, dat vind ik dus lekker voor tussendoor). Ik verlaat er mijn werkplek voor. Het voordeel van dit soort eten is dat je energie op peil blijft, in tegenstelling tot wat er gebeurt als je koeken of ander suikerrijk spul eet.

Mijn lijf schreeuwt om de aandacht die het verdient

Bestrijd de middagdip
Ik heb de ochtend overleefd en al behoorlijk wat werk verzet. Ik weet van mezelf dat het ‘s middags moeilijker wordt. Maar wie weet, hebben de investeringen van vanochtend resultaat. Rond twaalf uur laat mijn maag van zich horen. Maar ik ben nog met iets bezig dat ik graag af wil maken. Of ben ik de lunch aan het uitstellen, omdat ik opzie tegen wat er daarna gaat gebeuren?
Ik probeer de lunch te zien als een moment waarop ik nieuwe energie kan opdoen. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Dat laatste lukt vooral als ik op een samenwerkplek ben, waar lunchtijd vaak een verzamelmoment is. Daar doe ik ook ideeën op voor een alternatief voor boterhammen met kaas. Wel zo leuk om af te wisselen en ik ben er ook van overtuigd dat rauwkost, ei en/of noten niet alleen goed zijn voor je stoelgang, maar ook voor je productiviteit. Volgens voedingsdeskundigen heeft dit te maken met het stijgen en dalen van je bloedsuikerspiegel. In brood zitten veel ‘snelle’ koolhydraten die met je bloedsuikerspiegel aan de haal gaan. Eet je meer vezels of bijvoorbeeld vetten en eiwitten, dan heb je daar geen last van.

Is het genoeg?
Ik ben een volhouder, als het om werken gaat. Heb ik bedacht dat iets vandaag af moet, dan moet het af. Ook als het tegenzit, er iets belangrijkers tussendoor komt of mijn lichaam protesteert. Ik heb geleerd dat er niemand is die dit van mij verwacht. En dat ik dit dus zelf in de hand heb. Het voelt tegennatuurlijk, maar ik probeer ook die dagen waarop ik ‘te weinig heb gepresteerd’ af te ronden en naar huis te gaan met een positief gevoel. En omdat ik halverwege de middag niet gezwicht ben voor een gevulde koek, een handje chips of borrelnoten, heb ik nog energie over. Zo voorkom ik een schuldgevoel ten opzichte van mijn zoontje, ruzie met mijn vriend over iets onbenulligs en het in slaap vallen tijdens yogales. In geval van lekkere trek neem ik (gedroogd) fruit of noten. Effectief, want soms heb ik rond etenstijd nog niet eens honger. ’s Avonds je energie op peil houden? Hier heb ik niet zoveel ervaring mee, omdat ik met mezelf heb afgesproken ’s avonds niet te werken. Werkt ook om overdag meer energie te hebben.

Minder strak
Na lunchtijd en halverwege de middag heb ik mijn zwakste momenten. Omdat ik er als zelfstandige alleen voor sta, vallen ze me extra zwaar. Ik ontdekte dat eraan is te ontkomen, als je ze erkent en bereid bent je dagelijkse routines te veranderen. En dat keurslijf mag wel wat minder strak.

Ik ben Hanneke Bulten (38), tekstschrijver. Ik schrijf over wat je nodig hebt om te kunnen werken: een gezond lijf, dito geest, een samenwerkplek en nog veel meer.