Wit-Rusland gaat een kerncentrale bouwen aan de rand van de Europese Unie. Rusland helpt een handje mee.

STEUN RO

Het is een aardig gebaar van Rusland. Ruim zeven miljard euro word 'geleend' aan Wit-Rusland om een kerncentrale te kunnen bouwen. Twee reactoren moeten in 2017 en 2018 in het noordwesten van het land verrijzen, al werd er eerder nog gesproken over 2018 en 2020. 

De Wit-Russische president Aleksandr Loekasjenko vindt de komst van de kerncentrale wel een aardig idee. Ook al staat bij veel burgers de ramp bij Tsjernobyl nog op het netvlies (gelegen in Noord-Oekraïne, maar door de stand van de wind eind april 1986 kwamen er door de jaren heen veel slachtoffers in Wit-Rusland), toch gaf Loekasjenko gisteren zijn permissie.

Naast goede afspraken over energie met Rusland ondertekent ook Turkije binnenkort een deal met Wit-Rusland wat betreft het vreedzame gebruik van kernenergie.

Guur

Met een nieuwe kerncentrale is buurland Litouwen allesbehalve blij. De kerncentrale komt bij Ostrovets, op een steenworp afstand van de Litouwse grens en op nog geen vijftig kilometer van Vilnius. Wanneer eind deze maand de belangrijke toppen in de Litouwse hoofdstad zullen plaatsvinden, zullen de belangrijke koppen de gure Wit-Russische winterwind voelen. Of beter gezegd: letterlijk en figuurlijk de Russische wind.

Litouwen blijft zich beklagen, stelt dat de komst van de kerncentrale aan de rand van de EU niet correspondeert met de gemaakte milieuafspraken rondom het Verdrag van Espoo in de jaren negentig. "De gezondheid en de veiligheid van het Litouwse volk is in gevaar," zo zei de Litouwse minister-president Algirdas Butkevicius al ruim twee maanden geleden.

Wit-Rusland blijft de kritieken van de Baltische staat echter als hypocriet beschouwen. Litouwen is samen met Letland, Estland en Polen ook bezig met uitbreiding van het arsenaal aan kernenergie. Een moderne kerncentrale zou moeten worden gebouwd aan de grens met Letland en Wit-Rusland.

Rosatom

De bouw van de kerncentrale in Wit-Rusland komt voor de rekening van Atomstroyexport, een onderdeel van Rosatom. Datzelfde bedrijf werd vorige week door Jordanië gekozen als operator voor de komst van een eerste kerncentrale in het Arabische land.

Lees ook in dit kanaal Angst voor een Tweede Tsjernobyl, van 21 augustus jl.

    Geert Jan Hahn is journalist en slavist. Werkte, woonde en studeerde in Kiev, Sint-Petersburg en Warschau. Voltooide Slavic Literary Studies cum laude aan de UvA. Reist, schrijft en spreekt als Oostblogger voor landelijke media. Is daarnaast bekend van zijn taalvirtuoze zege bij het tv-spel Lingo en zijn columns over de favoriete sterfleeftijd van 27 jaar.

    Geef een antwoord