Columnist Roos Schlikker fileert het nieuws. Soms met een scalpeltje, af en toe met een hakbijl, vandaag met veel bewondering.

STEUN RO

'Heel veel kun je leren. Schijnbewegingen kun je oefenen. Maar als jij niet het moment weet waarop je een actie moet maken; als je tegenstander veertig centimeter van je af is of pas als hij dertig centimeter van je af is… Dat kun je nooit leren. Dingen zonder denken doen, dat zit in je.'

Ooit, lang geleden zei Marco van Basten dit over voetbal. Niemand kon zulke mooie schijnbewegingen maken als hij. Hier legde hij uit hoe hij dat deed: hij dacht niet na. Het was zijn natuurtalent.

Trefzeker

Hoeveel heeft Marco de afgelopen weken nagedacht? Veel te veel ongetwijfeld. Waarom blijft onduidelijk. Misschien is hoofdtrainer zijn niet zijn natuurtalent. Misschien spelen er privézaken. Het enige wat we weten is dat zijn hart ervan op hol sloeg. Daar gaat doorgaans veel gepieker aan vooraf.

Vrijdag leek het allemaal overduidelijk. De Telegraaf opende er mee: Van Basten stopt bij AZ. Bij het bericht stond een foto van een man met grauw gelaat en haar dat eveneens de kleur van peper en zout had aangenomen. Was dit die jongen die in 1988 zo trefzeker de voorzet van Arnold Mühren aannam en hem in één keer in het net van de Russen keilde? De gast die zo losjes en nonchalant kon dribbelen? Die menig tegenstander met zijn technisch vernuft helemaal gek dolde? Was deze ooit zo zelfverzekerde voetballer in Oranjetenue nu verzopen in een veel te grote AZ-trainersjas? Werd hij roemloos de achteruitgang uit gedirigeerd?

Donkerbruine ogen

Nee, zo bleek vanmorgen. Marco van Basten zet nog altijd iedereen op het verkeerde been. Hij gaat helemaal niet weg bij AZ. Hij gaat het alleen wel anders doen. Wat volgde is, denk ik, één van de eerlijkste speeches uit de Nederlandse topsport ooit.

Marco van Basten wordt waarschijnlijk nooit meer hoofdtrainer.

Er kwamen te veel spanningen naar boven.

Daar ging hij niet goed mee om.

Hij deed cursussen.

Sprak mensen.

Werkte er hard aan.

Maar hij kreeg het lek niet boven.

Hij zei het allemaal rustig, droogjes, alsof hij een wedstrijdanalyse gaf. Maar in die donkerbruine ogen die op posters in zo veel meisjeskamers hebben gehangen, school verdriet.

En dat vind ik erg. Maar wat ben je een koning dat je dit durft zo onomwonden durft te melden. En dat je nu de assistent van je assistent gaat worden.

Voetstuk

Is de legende van zijn voetstuk gevallen? Integendeel. Als je in een wereld waarin stoerdoenerij de norm is en emoties niet verder gaan dan 'Kut, we hebben verloren' zo eerlijk durft te zijn, zo durft te spreken over je kwetsbaarheid en intussen ook nog durft te blijven en niet met de staart tussen je benen vertrekt, dan ben je geen legende. Dan ben je een superheld.

'Heel veel kun je leren,' zei Marco ooit. 'Maar als je niet het moment weet waarop je een actie moet maken…'

Marco van Basten wist dat hij vandaag een actie moest maken.

Misschien was dit wel de meest heroïsche move uit zijn hele carrière.

Roos Schlikker begon ooit als financieel journalist maar dat was een vergissing. Nu schrijft ze interviews en reportages over alles behalve stropdassen, volgens collega’s met een voorliefde voor de moderne (stads)mens. Doet mee aan 'Wie is de Mol'. Op Reporters Online publiceert ze columns.