Volgende week is het eindelijk zo ver: dan ga ik naar de Amerikaanse ambassade in Amsterdam om mijn staatsburgerschap op te zeggen. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: nee, niet vanwege Donald Trump. Ik zeg mijn staatsburgerschap op vanwege de problemen die Amerika ons, de Nederlandse Amerikanen, de afgelopen jaren bezorgd heeft.

Op 28 juni 1991 werd ik in Columbus, Ohio geboren. Mijn (Nederlandse) vader werkte daar een jaar aan de universiteit als microbioloog. Mijn (Nederlandse) moeder woonde daar met hem, ook toen ze zwanger was van mij. En dus ook toen ik geboren werd. Hoe lang ik er uiteindelijk gewoond heb, weet ik niet precies. Mijn vader zegt zes weken, mijn moeder zeven. Maar een ding is duidelijk: ik ben een Amerikaans staatsburger omdat ik er toevallig geboren werd. Ook al woon ik al vrijwel mijn gehele leven in Nederland.

Twee dagen na mijn 24ste verjaardag in 2015 hoorde ik dat ik opeens belastingaangifte moest gaan doen in Amerika. En niet alleen van dat jaar. Nee, van ieder jaar sinds ik achttien ben. Vrij snel daarna kwam ik er bovendien achter dat ik niet mee kon doen aan het pensioenplan van mijn toenmalige baan. Zij belegden hier namelijk voor, en dat mag van Amerika niet buiten de Verenigde Staten als je staatsburger bent. Probleem is echter dat vrijwel alle pensioensvoorzieningen in Nederland gebruikmaken van beleggen. Een pensioen opbouwen wordt op die manier dus behoorlijk ingewikkeld.

Het waren allemaal maatregelen die horen bij een verdrag dat Nederland in 2009 met de Verenigde Staten sloot. Amerika hoopt op deze manier namelijk zwartspaarders op te sporen. En ze gelden voor iedereen met een Amerikaans staatsburgerschap, waaronder ikzelf. Maar er zijn veel meer gedupeerden: in Nederland wonen volgens het CBS 38.494 mensen die een Amerikaans staatsburgerschap hebben.

Social security number

Eveline Meijer is sinds 2014 werkzaam als (tech-)journalist. Op Reporters Online en op haar eigen website schrijft ze over technologie, maar kijkt voorbij de hypes.