Freelance journalist Leo van Rooijen had in de afgelopen jaren met enige regelmaat contact met de op maandag 18 februari in Thailand overleden Nico van Empel (68), bekend vanwege zijn verleden in “de Haagse penoze”. Leo was in het land van de eeuwige glimlach op het moment dat Van Empel overleed en reisde naar het dorpje bij Khorat waar Nico woonde. Al snel bleek dat het laatste hoofdstuk in het leven van Nico ook zijn duistere kantjes had. (door Leo van Rooijen)

STEUN RO

Dat Nico van Empel het leven wel gezien had vertelde hij het afgelopen jaar met enige regelmaat. Financiële problemen, last van zijn hart, een kloppend been…. Nico was wel klaar met het leven, maar hij had een vrouw en drie kinderen die hij goed wilde achterlaten. Op 28 januari heb ik het laatste telefonische contact met Van Empel.  Hij zegt dat hij probeert er het beste van te maken. Als hij 18 februari rond 06.30 uur door zijn kinderen dood in bed wordt aangetroffen ben ik in Thailand en reis ik naar zijn dorp om afscheid van hem te nemen. En daar rijst al snel de vraag of Nico een natuurlijke dood is gestorven of dat hij de dood een handje geholpen heeft.

Twee dagen voor zijn dood wilde Nico, zo vertelt zijn vrouw Kob (38), nog naar Pattaya reizen. Maar hij voelt zich niet goed. Het bezoek aan de grootste hoerenkast ter wereld is niet voor het plezier, maar voor zaken en kan blijkbaar ook geen uitstel dulden. Nico stuurt zijn vrouw Kob met de bus naar Pattaya, een rit van een uur of vier. In het naast Pattaya gelegen ChonBuri moet ze in een hotel een brief afleveren bij een Nederlander. Dat doet Kob ook. Als de man, voor wie de brief bestemd is, die opent ziet Kob dat er op het velletje slechts een adres in Nederland en een telefoonnummer staat. Informatie die blijkbaar niet via mail of telefoon doorgegeven kon worden.

De brief sluit aan bij het verhaal dat Nico me het jaar voor zijn dood met enige regelmaat vertelde over twee Haagse vrienden die vanwege (justitiële) problemen Nederland achter zich hadden gelaten en vertoefden in een aan Thailand grenzen land. Daar leefden ze er beiden goed van. Volgens Nico kochten ze bijvoorbeeld beiden een Porsche om zich te verplaatsen. Regelmatig reisden ze ook naar Pattaya, waar Nico hen dan ging bezoeken. Volgens Van Empel maakte een van de mannen iedere maand 20.000 bath (575 euro) over om informatie die Nico over hem had onder de pet te houden.

Van Empel verhaalde ook dat hij met de mannen naar Bangkok was geweest. Daar hadden ze op een schimmig bedrijventerrein een container met leesbrillen gekocht. Een container waar Nico een Nederlands afleveradres voor moest zoeken. Maar dat ging Van Empel, die vermoedde dat er naast de leesbrillen nog iets aan de inhoud van de container zou worden toegevoegd -zo zei hij althans- net iets ver. Van Empel wist dat Thaise gevangenissen niet echt te vergelijken zijn met die in Nederland, die hij van binnen en van buiten kende. Maar hij had ook dringend en voortdurend geld nodig….