HARLINGEN/GOES – De Zeeuwse museale tweemastklipper Avontuur was toe aan groot onderhoud. Héél groot onderhoud zelfs. Voor de refit koos de Stichting Zeeuwse klipper Avontuur voor een werf in Harlingen. Dat lijkt op het eerste gezicht niet zo’n voor de hand liggende keuze. Stichtingsvoorzitter Peter Bilterijst legt het uit.

STEUN RO

De stichting beheert Zeeuws maritiem erfgoed in de vorm van de Avontuur, een typisch Zeeuwse klipper. In 1983 redden Guus van Hecke en Rien van Boven het schip van de slopershamer, om de betekenis en de geschiedenis van de zeilende binnenvaart niet verloren te laten gaan. ‘12.000 gulden betaalden zij ervoor. De stichting is voor de restauratie bij heel veel oude schippers te rade gegaan’, zegt Peter Bilterijst. ‘Het schip is gebouwd voor wat we hier de Zuidwesthoek noemen, de grote Zeeuwse wateren.

Restauratie

Sinds de restauratie in authentieke staat vaart het schip naar maritieme evenementen en in charter met belangstellenden en passagiers. ‘Het actieve varen draagt bij aan de instandhouding van het maritieme erfgoed. In de chartervaart blijft de Avontuur een vreemde eend in de bijt. We varen niet in de eerste plaats om geld te verdienen, maar om een varend monument in stand te houden. De kosten kunnen we ieder jaar wel bij elkaar varen.’

Minuut voor 12

Het zakelijk model van de stichting heeft zijn grenzen. Peter Bilterijst: ‘Het was vijf voor twaalf, één minuut voor twaalf eigenlijk. Bij de laatste inspectie voor het Certificaat van Onderzoek (CvO), vijf jaar geleden, kwamen we nog nét door de keuring. De spanten en het vlak waren aangetast. We lopen mee in de overgangsregeling, op basis van ons bestaande CvO. Als we er nu tussenuit zouden vallen, al was het maar tijdelijk, moeten we later instappen in de procedure voor een ‘nieuw schip’. Dat is niet haalbaar met een traditionele klipper; alleen al de gecertificeerde motor die je zou moeten inbouwen zou een einde maken aan ons beperkte verdienmodel. Er moest echt iets gebeuren dus.’ Er moest toch maar een nieuw vlak onder het schip komen. Dankzij bijdragen van de provincie Zeeland, de gemeente Goes en het netwerk van het Platform Maritiem Erfgoed Zeeland wist de stichting de middelen te verwerven voor het grote project. Dat kostte aardig wat moeite uiteraard. ‘We hebben ons de blaren op de tong gepraat.

De 40.000 euro van de provincie waren de doorbraak. Als er eenmaal één schaap over de dam is volgen er meer. En we hadden nog wat spaargeld op de bank staan.’

Gijs schrijft en fotografeert. Zijn artikelen en reportages staan in een landelijke scheepvaartkrant en een aantal motorsportmedia. Online te lezen op zijn weblog en op Reporters Online. Bovendien laat Gijs zich inhuren als schipper met Groot Vaarbewijs, meestal op historische zeilschepen en passagiersschepen.