Tranen op de werkvloer zijn onprofessioneel, zeker als die vloer zich in een ziekenhuis bevindt. Dokters horen niet te huilen. Of toch? Een groeiende groep artsen wil korte metten maken met het taboe op tranen.

Mag een arts huilen in het bijzijn van een patiënt? Is dat professioneel, gepast en ethisch? Om deze vragen te beantwoorden, riep prof. dr. Ad Vingerhoets, die als klinisch psycholoog al meer dan twintig jaar onderzoek doet naar waarom en wanneer mensen huilen, in het artsenblad Medisch Contact dokters op om zijn enquête in te vullen. Hij wilde weten of er nog altijd een taboe rust op huilen in het bijzijn van de patiënt. Wellicht, stelt hij, is dat een overblijfsel uit de tijd dat de geneeskunde nog een mannenbolwerk was.

De respons van dokters was groot. Binnen een paar weken ontving Vingerhoets 1.068 reacties van dokters: 746 van vrouwen, 322 van mannen. Studenten geneeskunde waren voorzichtiger: 302 co-assistenten reageerden, waarvan 232 vrouwen en 70 mannen. Allemaal zeiden ze hetzelfde: eindelijk mogen we hierover praten.

Aliëtte Jonkers is medisch journalist. Ze schrijft interviews, achtergrondartikelen en columns. De gezondheidszorg is haar specialiteit, maar ze houdt ook érg van human interest. En van katten, natuurlijk.