Vorig jaar verloren Jop de Vrieze en Zvezdana Vukojevic hun zoontje Mikki vlak voor de geboorte. Inmiddels zijn ze weer zwanger en schrijven ze over hun ervaringen en levenslessen. Deze week episode 15, over erkenning en licht aan het einde van de tunnel.

STEUN RO

‘Ik zei nog: “Of we zijn gek, of we gaan een award winnen.” Well, here we are.’

Je staat naast me, je dikke buik leunt tegen de kansel. Nadat ik net met trillende stem mijn dankwoord heb uitgesproken, heb jij zojuist met deze opmerking de spanning gebroken. De zaal buldert van het lachen.

Niks voor jou, speechen. Je haat op radio en tv komen en spreken in het openbaar. Je doet het toch maar mooi, in de vijftien extra seconden die ik heb geregeld. Verdomme, wat ben ik trots op jou. Op ons.

Een week geleden zijn we aangekomen in een besneeuwd Boston, Massachussetts. De afgelopen dagen probeerden we samen met mijn ingevlogen broertje de stad wat te verkennen, maar waren we vooral gespannen en moe. Gisteren snauwden elkaar nog af tijdens een borrel. Jij ging vroeg weg. Ik bleef nog even.