Bejaarden kosten ons alleen maar geld. Er mankeert ze altijd wat en ondertussen laven ze zich maandelijks aan torenhoge pensioenen. Onzin, zegt DNP. De oudere zoals we die vroeger kenden, is er niet meer.

STEUN RO

Ach gut, wat hebben we ons toch drukgemaakt over de vergrijzing. Babyboomers zouden een machtig politiek blok gaan vormen, onderwijl genietend van hun extreem riante pensioenen, prepensioenen en VUT-regelingen. Bovendien zou de zorg voor deze steeds krakkemikkigere generatie de maatschappij miljarden kosten. En daar moesten wíj dan met z’n allen krom voor liggen.

De horror grijze golf des doods blijkt echter een redelijk tandeloze tijger te zijn. Immers, de pensioenen worden uitgekleed en mede daardoor groeit de arbeidsparticipatie onder ouderen. Daarbij blijven ze langer op zichzelf wonen, neemt het aantal demente ouderen af en valt het, volgens de wereldgezondheidsorganisatie WHO, allemaal reuze mee met de toename van de zorgkosten.

Iemand van 65 is niet oud. Tenminste, niet op de manier waarop de vorige generatie dat was. De nieuwe gepensioneerden zijn gezond, fit, actief en nemen nog volop deel aan het maatschappelijke leven. Daarom poneert DNP deze week de stelling: ouderen bestaan niet.

OOK IN HET NIEUWS VRIJDAG 15:00 Een van de oprichters van fondsenwerver Alpe d’HuZes heeft in een jaar tijd 160.000 euro gedeclareerd aan ‘management fees’. De voorzitter van de SGP is niet blij met het eerste vrouwelijke kandidatuurschap in de partijgeschiedenis. En minister Dijsselbloem van Financiën heeft bekendgemaakt dat ABN Amro op termijn terug kan naar de beurs.

GRIJZE WOLKEN

Tekst: Guus Vermeulen / 23 aug – 15:00

Natuurlijk, ouderen zijn minder oud. Ze leven langer en beter, zijn in staat tot op hogere leeftijd door te werken en doen dat ook steeds vaker. Hierdoor lijken de voorgeschetste problemen wat betreft vergrijzing overdreven en dus zouden we ons minder zorgen moeten maken. Echter, de vergrijzing is onderdeel van een breder probleem, namelijk een demografische verandering.

Twee factoren spelen hierin een grote rol. Ten eerste leven we steeds langer en ontstaat er een groter wordende groep ouderen. Daarnaast zorgt het teruglopende kindertal ervoor dat er ook veel minder jongere mensen zijn. De demografische samenstelling van Nederland, maar ook van de rest van europa, ondergaat hierdoor een drastische metamorfose. De afhankelijkheid van ‘de middengroep’, de beroepsbevolking, wordt hierdoor steeds groter. De oplossing ligt om de hoek, echter Europees beleid staat dit in de weg.

Ian Goldin, voormalig vicepresident van de Wereld Bank en directeur van de Oxford Martin School van de universiteit van Oxford, voorspelt dat in 2030 Europa zal staan te springen om migranten, met name Afrikanen. De grootste potentiële arbeidsbevolking van de wereld bevindt zich namelijk in Afrika. Waar de gemiddelde leeftijd van Europa de 30 is gepasseerd en nog steeds stijgende is, is de gemiddelde leeftijd van Afrika slechts 21.

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OECD) is het hiermee eens en stelt dat als de huidige trend zich doorzet, de beroepsbevolking van Europa in de komende 35 jaar af zal nemen met 200 miljoen mensen. Als gevolg hiervan hebben Europa en Nederland  migranten nodig die de beroepsbevolking aan kunnen vullen. Helaas houdt Europees beleid de migranten juist tegen waardoor Afrikanen , en andere migranten, massaal naar China trekken, waar een visum binnen één dag geregeld is.

De oplossing volgens Goldin is simpel, minder strenge grenscontroles en de aantrekkelijkheid van Europa vergroten. Als Europa dit niet snel genoeg doet zal het veranderen in een fort, een fort gevuld met oude mensen.

Uiteraard zorgt de toenemende arbeidparticipatie en de toenemende gezondheid van ouderen ervoor dat de sommige verwachtte kosten lager uitvallen. Helaas, zorgen deze factoren niet voor de dynamische, innovatieve economie, die Europa nodig heeft. Het is nog te vroeg om te juichen. Zoals eerder gezegd zullen de donkergrijze wolken zich pas echt boven Europa samen pakken rond 2030.

OOK IN HET NIEUWS VRIJDAG 12:00 Volgens minister Asscher van Sociale Zaken zal de website van het UWV – die regelmatig uit de lucht is – nog tot 2015 slecht functioneren. Vanmiddag maakt minister Dijsselbloem van Financiën bekend wat er met de ‘staatsbank’ ABN Amro gaat gebeuren. En gemeenten kopen WOB-verzoeken (Wet Openbaarheid Bestuur) van burgers regelmatig af, omdat ze anders extra ambtenaren moeten inzetten en bij te laat reageren een dwangsom moeten betalen.

MET EEN WARME KNUFFEL VAN ALI B

Tekst: Luzan Werts / 23 aug – 12:00

Er zijn culturen met een circulair tijdsbesef. De mensen hebben er geen horloge of kalender. De zon gaat op, de zon gaat onder en de zon gaat weer op. En zo gaat het ook met het leven: op, onder, en weer op. De dode is niet dood, hij reïncarneert in iets of iemand en zo draait het leven maar door als een oneindige lus.

Ik zou maar wat  graag zo’n rond tijdsbesef hebben, maar helaas… in onze cultuur legt men het leven langs een kaarsrechte meetlat die eindig is. Na elke 365 dagen komt er een streepje bij tot vroeg of laat het laatste streepje wordt gezet. Punt, uit!  En op deze meetlat – meten is weten –  worden de ijkpunten vet gemarkeerd: de prékleuterpuberteit, de magische kinderjaren, de roerige adolescentie, de vruchtbare fase van het nestje bouwen, de peno- of menopauze en dan de seniele aftakeling.

Ik heb een hekel aan die lineaire kalenderleeftijd, daarom weiger ik naar omroep Max te kijken en op de 50PLUS-partij te stemmen. Annie M.G. Schmidt zei ooit dat ze altijd een meisje van twaalf is gebleven en zo ben ik diep in mijn hart nog altijd een adolescent boordevol Sturm und Drang.

Maar de buitenwereld ziet dat toch anders. Steeds weer laten reacties uit de omgeving je met een schokje beseffen dat je uiterlijk al aardig begint op te schuiven richting einde meetlat. De eerste keer in de tram als iemand vraagt: “Wilt u zitten, mevrouw?” Of als je na jaren plotseling tegenover een oud-klasgenote staat en op het nippertje “wat ben jíj oud geworden!” weet in te slikken, terwijl zij hetzelfde denkt, maar zegt: “Goh, wat zie jíj er nog goed uit!”

En anders is er wel Ali B om het je fijntjes in te peperen. Het au!-moment dook bij mij steevast op in zijn programma Op volle toeren, als een jonge rapper bij het horen van een grijs (!) gedraaide tophit uit ‘jouw tijd’ staat te kijken of hij het in Keulen hoort donderen. Brandend zand van Anneke Grönloh? De troubadour van Lenny Kuhr?

In Op volle toeren brengt Ali B toppers van toen in contact met rappers van nu om voor elkaar een liedje te maken. De jongelui zoeken de ouwe lui op en spelen overtuigend de rol van een bedremmelde kat in een vreemd pakhuis, als ze de oude topper volgen door zijn Des Bouvrie-villa naar de witte salon, waar het ijs wordt gebroken.

Na een week komen de rappers en – in dit geval – een zangeres van zekere leeftijd samen om hun liedjes aan elkaar te laten horen. Jong en oud in perfecte harmonie bijeen. Geen generatiekloof, geen zwartwitkloof, alles is liefde. Ali B luistert naar het lied van de oude zangeres en kijkt in de camera als een zeehondenbaby, met grote ogen, waarin een traan blinkt. En de oude zangeres verkeert zichtbaar in hogere sferen, als ze de rapversie van haar liedje te horen krijgt. Daarna volgt de euforie. Men hugt, men tuit elkaar lof toe, men vindt elkaar te gek en Ali B wou dat de zangeres zijn moeder was. Dan stapt de golden oldie in haar BMW, terug naar haar met gouden platen behangen villa in het Gooi. En Ali B, Kleine Viezerik en Brownie Dutch gaan terug naar hun eigen villa in Almere of daaromtrent.

Het programma was een doorslaand succes en Ali B is niet meer weg te poetsen van de tv. Hij heeft een goede neus voor gaten in de mediamarkt en je moet hem nageven dat hij als geen ander de vinger op de gevoelige snaar weet te leggen.

Na de jongbejaarden heeft onze nationale knuffelmarokkaan, zoals hij zichzelf vertederd noemt, de hoogbejaarden ontdekt. In september begint een nieuw programma, Ali B en de veertig wensen (haha, voelt u de woordspeling?), waar hij als Sinterklaas lang gekoesterde wensen van hoogbejaarden in vervulling doet gaan. Niet met de hulp van Zwarte Pieten, maar van probleemjongeren, die een tweede kans verdienen. Hij zal ons weer gedurende een half uur onderdompelen in de illusie dat de generatiekloof niet bestaat, dat het leven mooi rond is. En dat we op de wereld zijn ommekaar, ommekaar, te helpen nietwaar?

Intussen schuift onze held ook al aardig op naar het midden van de meetlat. De eens zo rebelse rapper is nu de man geworden die op zondag het vlees komt snijden: “Nee, papa kan niet voorlezen, papa moet centjes verdienen!”

OOK IN HET NIEUWS DONDERDAG 12:00 De Amerikaanse Wikileaks-klokkenluider Bradley Manning heeft een gratieverzoek naar president Obama gestuurd. De Franse regering wil met geweld ingrijpen als blijkt dat het Syrische leger gifgas heeft gebruikt. En oud-president Mubarak van Egypte komt vandaag waarschijnlijk vrij.

WEG MET DE 65-PLUS KORTING?

Tekst: Paul Teule / 22 aug – 12:00

Economen Barbara Baarsma en Henriëtte Prast willen af van de 65-plus kortingen, zo schreven ze onlangs in Trouw. Het zijn subsidies die hun doel voorbijschieten, want het zijn vooral de rijke ouderen die toch al naar het museum gaan die er van profiteren. Het is "omgekeerd Robin Hood-beleid". Als je de arme Nederlander het museum, de bioscoop of de tram in wilt helpen, kun je kortingen dus beter inkomensafhankelijk en leeftijdsonafhankelijk maken. Ik had me voorgenomen om hier eens flink tegenin te gaan, maar bij nader inzien valt er eigenlijk geen speld tussen de krijgen. Denk ik.

Het regent kortingen als je de magische 65-grens passeert: NS-abonnementen voor iets meer dan de helft, minstens eenderde eraf op het tramkaartje, 30 procent korting op de bibliotheekpas, paar euro af van het bioscoopkaartje, korting op het theater en museum, enzovoort. En dit louter en alleen omdat je als 65-plusser 65-plusser bent. Baarsma en Prast betogen dat het doel van dit soort subsidies – of het om het ondersteunen van de armeren onder ons gaat of het stimuleren van museumbezoek of OV-gebruik – niet wordt bereikt, maar dat er juist een overheveling van arm naar rijk plaatsvindt.

Ik heb de cijfers er nog maar eens bijgepakt. Nederlandse senioren zijn relatief rijk. Van de Nederlandse 65-plussers zit volgens het SCP slechts 2,6 procent onder het bestaansminimum, tegen 6,5 procent van de Nederlandse bevolking. En uit cijfers van de OESO blijkt zelfs dat Nederland wereldwijd de minste arme ouderen heeft. Slechts 1,3 procent van onze 65-plussers heeft een inkomen (na belastingen en toeslagen) van 50 procent van het mediane inkomen. Het OESO-gemiddelde ligt rond de 11 procent, de Amerikanen zitten op 14,6 procent, de Belgen op 11 procent en zelfs de Denen en Zweden zitten rond de 9 procent.

En dan maken 'rijkere' 65-plussers ook nog eens meer gebruik van dat wat gesubsidieerd wordt. Uit onderzoek uit Amsterdam blijkt bijvoorbeeld dat rijkere ouderen vaker een stadspas hebben en gebruiken dan ouderen rond het sociale minimum. En als klap op de vuurpijl leven rijkere ouderen ook nog eens twee keer zo lang vanaf hun 65ste.

Deze kortingen worden betaald door ons allemaal. Het is per saldo ook een verliespost voor de culturele sector, dus het museumkaartje van de 65-minner wordt hierdoor duurder. Wat betreft het OV zou ik niet weten of er verlies wordt gemaakt op de ouderenkorting en of het gemiddelde kaartje van ‘ons’ duurder wordt. Maar het lijkt erop dat Baarsma en Prast gewoon gelijk: het is Robin Hood in reverse.

Veel harde cijfers heb ik niet gevonden tussen de kritische tegengeluiden. Ouderen zouden meer zorgkosten maken en het afschaffen van kortingen zou de senioren de eenzaamheid in drijven, zeggen sommigen. Maar hoe dat precies zit, wordt niet duidelijk. Verder was er nog Henk Krol die tegenover Baarsma bij Buitenhof niet verder kwam dan dat ouderen een "dankjewel" zouden verdienen.

Uit een rondje onder politici en organisaties door Trouw bleek dat er geen draagvlak is om de kortingen af te bouwen. Dus dan rest ons slechts de oproep aan arme ouderen om als de donder hun kortingen te gaan claimen, en aan rijkere ouderen om te doen als het welgestelde en hoogbejaarde echtpaar dat in het AD aangaf alleen van de korting op de trein gebruik te maken. "De rest rekenen we gewoon af, omdat we het kunnen betalen."

Dit artikel verscheen eerder op Sargasso.nl.

OOK IN HET NIEUWS WOENSDAG 13:00 De Britse premier Cameron heeft hoogstpersoonlijk opdracht gegeven voor de bedreiging van de krant The Guardian. Amsterdam wil één van de dertien steden zijn waar het Europees voetbalkampioenschap 2020 wordt gespeeld. En Syrische rebellen zeggen dat regeringstroepen bij een aanval op de stad Damascus chemische wapens hebben gebruikt.

ARBEIDSPARTICIPATIE OUDEREN IN TWINTIG JAAR VERDUBBELD

Tekst: Remco Slump / 21 aug – 13:00

De tijd dat ouderen voor hun zestigste al achter de geraniums zaten door riante VUT- en prepensioenregelingen, is definitief voorbij. De arbeidsparticipatie van 55-plussers is in de laatste twintig jaar meer dan verdubbeld, volgens het UWV, en neemt nog steeds toe. Begin jaren negentig werkte nog maar een kwart van de ouderen, maar inmiddels is dat aantal gegroeid tot de helft: hetzelfde niveau als eind jaren zestig. En de verwachting is dat het zal doorgroeien tot 60 procent.

Deze opmerkelijke fluctuatie in arbeidsparticipatie heeft een aantal oorzaken. Zo was het overheidsbeleid in de jaren zeventig en tachtig sterk gericht op het stimuleren van vervroegd uittreden, zodat ouderen zouden plaatsmaken voor de ‘babyboomgeneratie' die vanaf de jaren zestig de arbeidsmarkt opstroomde. Vandaar dat het aantal werkende 55-plussers gedurende die periode daalde van 56 procent eind jaren zestig naar slechts 25 procent begin jaren negentig.

Een andere oorzaak was de sterke krimp van de metaal-, textiel- en leerindustrie in de jaren zeventig en tachtig. Door de stijgende lonen in Nederland konden deze arbeidsintensieve industrieën niet meer concurreren met de productie in lagelonenlanden. En de resulterende saneringen hadden vooral gevolgen voor het oudere productiepersoneel.

Sinds begin jaren negentig is de arbeidsparticipatie van ouderen echter weer sterk gegroeid en dat is vooral het gevolg van het toegenomen aantal vrouwen dat tot steeds hogere leeftijd blijft doorwerken. Iets dat overigens een opmerkelijk interactie-effect heeft: doordat vrouwen langer doorwerken, doen mannen dat ook. Immers, bij partners stopt de één pas met werken als de ander dat ook doet.

Een andere belangrijke verklaring voor het hogere aantal werkende ouderen, is het gestegen opleidingsniveau. Mensen uit de ‘babyboomgeneratie’ hebben gemiddeld een veel hogere opleiding genoten dan hun ouders. En over het algemeen geldt: hoe hoger iemand is opgeleid, hoe langer hij of zij gemiddeld doorwerkt.

Daarbij worden mensen natuurlijk gedwongen – het UWV noemt het “gestimuleerd” – om langer aan het werk te blijven. Immers, de overheid verhoogt de AOW-leeftijd stapsgewijs en heeft de laatste jaren flink de bezem gehaald door de dure VUT- en prepensioenregelingen waarvan oudere werknemers gebruik konden maken.

Het gevolg van het toegenomen aantal werkende ouderen is overigens een groter beroep op uitkeringen. Doordat de gemiddelde leeftijd van de werkende 55-plussers stijgt, gaat bijvoorbeeld ook het arbeidsongeschiktheidsrisico omhoog. Zeker omdat deze groep vaker ernstige en/of chronische aandoeningen heeft dan andere leeftijdsgroepen. Meer werkende 55-plussers betekent dus een groter beroep op de arbeidsongeschiktheidsregelingen.

En ook het beroep op WW-uitkeringen wordt groter. De instroom van ouderen in de WW is weliswaar klein in vergelijking met die van ’55-minners’, maar het probleem zit hem in de uitstroom. Als 55-plussers eenmaal in de WW belanden, komen ze moeilijk weer aan het werk. Dit ligt zowel aan vooroordelen van werkgevers (ouderen zijn duur, minder productief), als aan het gedrag van de werkzoekenden zelf (qua salaris geen water bij de wijn willen doen, nauwelijks de mogelijkheden van het internet benutten).

Daarom wil het UWV de komende jaren een aantal nieuwe instrumenten inzetten bij het aan het werk helpen van 55-plussers. Het gaat dan met name om het stimuleren van persoonlijk contact tussen oudere werkzoekenden en werkgevers (denk aan speeddates, proefplaatsingen een langere proeftijd) en het scholen van ouderen in het gebruik van het internet en social media. Want sollicitatiebrieven schrijven ze trouw, maar een uitnodiging voor een gesprek krijgen ze bijna nooit.

OOK IN HET NIEUWS DINSDAG 11:30 Als het aan de gemeente Amsterdam ligt, gaan kinderen straks vanaf 2,5 jaar naar de basisschool. De Belgische spoorwegen willen een schadevergoeding van 26 miljoen euro van de Italiaanse Fyra-bouwer AnsaldoBreda. En de Britse regering heeft de krant The Guardian gedreigd met juridische stappen als de redactie niet de documenten van de Amerikaanse klokkenluider Edward Snowden zou vernietigen.

GEGIJZELD DOOR ROLLATORS, STEUNKOUSEN EN PILLENDOOSJES

Tekst: Remco Slump / 20 aug – 11:30

Het spook van de vergrijzing komt dichter en dichter bij, nu de eerste babyboomers 67 jaar oud zijn geworden. We zijn er jarenlang bang voor gemaakt, maar nu gaat het toch echt gebeuren: de zorgkosten voor al die oudjes gaan de pan uit rijzen en wij, hardwerkende Nederlanders, moeten daarvoor krom liggen. Een grijze golf ter grootte van een tsunami gaat ons hele land onder water zetten. We zullen worden gegijzeld door rollators, steunkousen en pillendoosjes.

Tenminste, dat was heel lang de gedachte. Maar volgens de wereldgezondheidsorganisatie WHO valt het allemaal ontzettend mee. Gaat u dus rustig slapen, om premier Hendrikus Colijn te parafraseren. De WHO becijferde namelijk dat de zorgkosten per hoofd van de bevolking in Nederland de komende decennia met maximaal een procent per jaar zullen stijgen. Rond 2060 zal die stijging zelfs helemaal stilvallen, omdat de Nederlandse bevolking dan weer wat zal verjongen.

Dat betekent, volgens de WHO, niet dat Nederland simpelweg achterover kan leunen. Ons land moet zich wel degelijk aanpassen aan de vergrijzing van de samenleving. De komende jaren moet namelijk een relatief kleine groep werkenden de zorgkosten opvangen van een grote oudere generatie. Zorginstellingen moeten zich daarom beter aanpassen aan de behoeftes van bejaarden en er moeten voldoende mogelijkheden zijn voor senioren om deel te nemen aan de arbeidsmarkt.

Echter, volgens gezondsheidseconoom Wim de Groot is er het een en ander mis met het rapport van de WHO. Zo zou de organisatie vergeten zijn naar de stijgende loonkosten te kijken. Tegen RTL Z zei hij: “De WHO heeft extrapolaties gemaakt onder de veronderstelling dat de prijs van zorg gelijk blijft, maar dat is niet zo. We mogen verwachten dat, omdat steeds meer ouderen van zorg gebruik maken en de arbeidsmarkt vergrijst, de loonkosten gaan stijgen en daardoor zullen de kosten veel meer gaan toenemen dan één procent per jaar.”

De Groot: “Mensen blijven langer thuis wonen, maar vragen veel meer kwaliteit. Zo slapen mensen in een bejaardentehuis niet meer op een slaapzaal. Daardoor zijn de kosten sterk gestegen. De vergrijzing leidt niet automatisch tot meer kosten, maar het hangt wel af van de voorzieningen en welke kwaliteiten je levert. Duitsland is meer vergrijsd dan Nederland, maar het geeft minder uit aan zorg dan Nederland, omdat de zorg er minder royaal is dan hier.”

Daarbij concludeerde het wetenschappelijk onderzoeksbureau Nyfer al eerder dat de vergrijzing niet de oorzaak is van de enorme stijging van de zorgkosten, maar de marktwerking in de zorg. Volgens hun rapport uit 2012 ligt de belangrijkste oorzaak bij de zorgaanbieders zelf. Hun focus zou vooral liggen op het draaien van omzet en de productie van zorg.

OOK IN HET NIEUWS MAANDAG 12:00 Coalitiepartners VVD en PvdA onderhandelen niet langer met de oppositiepartijen over de bezuinigingen van 6 miljard euro en de begroting voor volgend jaar. Er zijn nog zo’n vierduizend Nederlandse toeristen in Egypte. En de partner van een Britse journalist die verslag deed van de afluisterpraktijken van de Amerikaanse inlichtingendienst NSA is bijna negen uur lang vastgehouden op het vliegveld Heathrow.

HET GAT

Tekst: Luzan Werts / 19 aug – 12:00

Een aantal maanden geleden kukelde ik er opeens in. Het pensioengat. Of het zwart is, vraagt een oud-collega me op Facebook. Ik antwoord dat ik nog wat dieper moet vallen om het te weten.

In diezelfde periode werd ik ook voor het eerst grootmoeder. Soms bekruipt me het gevoel dat mijn dagen geteld zijn, hoewel… als ik zo oud word als mijn moeder, zie ik mijn kleinzoon zeker twintig jaar worden en in dat geval heb ik nog een heel leven voor de boeg. Doodgraver of schatgraver? Ik kies voor het laatste.

Ik koop een paar stevige wandelsandalen, want de rest van mijn leven zal ik dagelijks een fikse wandeling maken. Men moet in beweging blijven. If you don’t use it, you’ll loose it. Drie dagen houd ik het vol. De vierde dag heb ik een excuus, de vijfde een smoes. Dan schaf ik een abonnement aan voor het Zuiderbad. Eén ochtend trek ik zo fanatiek baantjes dat mijn hartritme er gestoord van raakt, maar de ochtenden daarna verslaap ik me, per ongeluk. Met een passepartout voor alle filmhuizen zie ik tien films in één week en dan ben ik blasé. Van mijn museumkaart maak ik verstandiger gebruik ter voorkoming van etalagebenen.

Ik mail dertien mensen uit mijn lotgenotenbestand. Of iemand zin heeft in een fietstocht door de bloeiende Betuwe, maar de een heeft dan nét zijn opadag, de ander een bridgetoernooi en de volgende moet met zijn kampeerbus naar Kalmukkië. Enzovoort. ”Ik kom tijd tekort”, mailen ze me in koor. “Ik heb het nog nooit zo druk gehad!” Nou ik nog.

Inmiddels is mijn huis spic en span, zijn alle planten verpot en heb ik de kranten van A tot Z gespeld. Wat nu? Een oceaan van tijd strekt zich voor mij uit. Dat gat moet dicht!

Ik grijp naar een pil, De kunst van het ouder worden, een gepast afscheidscadeau van mijn voormalige baas. Het boek weegt loodzwaar. Ik sla het open en lees: “Zeventig jaar jong te zijn, is heel wat aangenamer en hoopvoller dan veertig jaar oud te zijn”.

Ik mail mijn oud-collega, dat het hoopvol en aangenaam toeven is in het zwarte gat. Met een omgekeerde smiley.

    Geef een reactie