Aan de oevers van de rivier Pangani zijn de overblijfselen te zien van een stenenkade. Het fort op de kade is door de jaren heen ingestort en begroeid. Tot de Eerste Wereldoorlog werden op het depot aan deze kade slaven verzameld. Tanzania, toentertijd Tanganyika of Deutsch Ostafrika, geheten, was onder Duits mandaat sinds 1885. Tegen die tijd was de slavenhandel op Zuid-Amerika opgeheven. Dat hield echter niet in dat er een einde was gekomen aan de slavenhandel.

STEUN RO

Pangani werd het slavencentrum voor de Afrikaanse Oostkust. Via het bekende slavenstadje Stone Town op het toenmalige zelfstandige Zanzibar werden de slaven vervolgens naar Arabië verscheept. Lang duurde het niet voordat het verzet tegen de Duitse bezetter groeide. Aan het begin van de negentiende eeuw (1905-1907) verzette de lokale bevolking zich in de zogenaamde Maji Maji (=water) rebellie. De rebellenleider verklaarde dat hij de kogels in water kon veranderen en dat de opstandelingen onkwetsbaar waren tegen het Duitse vuur. Een misvatting. Velen stierven.

Pangani was al kort na de Duitse overname het toneel van verzet. De rebellenleider van de opstandelingen uit de kuststreek Pangani, Sadani en Bagamoyo, Abushiri Bin Salim, woonde op een huis bovenop een heuvelrug die over de Pangani-rivier uitkeek. Vanuit dit hoofdkwartier voerde hij een guerrillaoorlog (1888-1889) totdat het Duitse koloniale leger hem gevangen nam. Abushiri werd de gevangen genomen opstandelingen opgehangen. Zijn afgehakte hoofd werd naar het Tropeninstituut in Berlijn gestuurd. Niet alleen zijn hoofd vertrok, ook het hoofd van andere rebellenleiders werden als trofeeën naar Duitsland verscheept.

Jaren later kwam er een Nederlandse kaasboer in het huis van Abushiri te wonen. Toen hij overleed liet hij de landerijen, de kaasmakerij en het huis over aan de lokale bevolking. Kaas wordt er nog steeds gemaakt.

Vandaag de dag is Pangani het centrum van de kokosnoten. Stroomopwaarts zie je de kokosnootplantages. De kokosnoot wordt in grote sloepen verzameld en op de oevers van het havenstadje Pangani verwerkt. Overal in het water drijven kokosnoten, die tijdens het varen met een regelmatige frequentie tegen de boeg opbotsen. De oevers zijn begroeid met mangrove. Bij laag water zijn talloze brakwater krabben ze zien. Halverwege de plantages is de uitzonderlijke “kurkentrekker” kokosboom te zien. In de riviermonding zelf wordt op grote garnalen gevist. Net buiten Pangani liggen de vakantiehuizen en lodges van wazungu (blanken). Op verlaten stranden genieten deze vakantiegangers uit Moshi en Arusha van hun vrije tijd. Velen hebben hier hun eigen vakantiehuizen gebouwd.

Volgens zeggen hebben de Duitsers nog iets anders achtergelaten in de riviermonding. Bij laagwater schijnt het vizier van een U-boot uit de Tweede Wereldoorlog uit het water te steken. Bij de nederlaag was het een kleine groep gelukt om naar hun voormalige kolonie uit te wijken. Bij aankomst lieten ze de U-boot zinken en vertrokken ze naar Lushoto, een Duitse kolonie in de Usambara-bergketen. Prins Klaus had daar voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog ook op de Deutsche Schule gezeten.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen.

Zie hier voor meer informatie!

Mijn gekozen waardering € -
tarzanvanlimburg@gmail.com'
Botman is een onafhankelijke non-fictie auteur betreffende de volgende onderwerpen Tweede Wereldoorlog geschiedenis, inlichtingendiensten, biografieën over collaborateurs en spionnen, Koude Oorlog, huurlingen in Afrika en Indonesië, onafhankelijkheidsstrijd RMS, clandestiene operaties MI6 en CIA. Alle informatie is verkregen door intensief archief onderzoek, interviews en privécollecties. Inmiddels zijn er over deze onderwerpen vier non-fictie boeken bij Uitgeverij Aspekt verschenen: De intriges van de gebroeders Sassen (2013), De Tarzan van Limburg (2019), Beruchte Collaborateurs op vrije voeten (2020) en De Nederlandse Rattenlijn (2021), plus een aantal artikelen in de Alkmaarse Courant, De Morgen, Het Nieuwsblad, Het Parool en de Oud Hagenaar.