Sinds de leeftijdsgrens voor alcohol omhoog is gegaan naar 18 zitten ouders in een spagaat. Moet je je puber verbieden te drinken of toch oogluikend een biertje of wijntje toestaan? Tieners drinken immers toch wel. Of niet? Journaliste Nathalie de Graaf, zelf moeder van twee pubers, vroeg zich af hoe andere ouders dat doen.

STEUN RO

“Maar waaróm wil je dan zo graag drinken?” Ik keek mijn zoon van bijna zeventien aan tijdens het eten. “Omdat ik zo graag met papa een biertje wil drinken als we naar voetbal kijken,” antwoordde hij. Hartverwarmend vond ik het. Mijn man ook. Lucas wilde niet drinken met zijn vrienden, maar met zijn vader. Gewoon, omdat hij dat gezellig vond. Toch antwoordde ik dat hij nog een jaartje moest wachten. Niks geen slokje, niks geen biertje  tijdens voetbal en nee, ook niet op speciale gelegenheden. Bij ons geldt: voor je achttiende drink je niet. Punt. Die stelregel hanteerden mijn man en ik overigens ook al voordat de alcoholwet veranderde. Ik las eens in een artikel dat je alcohol het beste zo lang mogelijk kunt verbieden als ouders. Was het vroeger gangbaar om wat toleranter te zijn en het prima te vinden dat je kind af en toe thuis een biertje of wijntje dronk zodat je ‘een oogje in het zeil kon houden’, uit onderzoek bleek dat consequent verbieden er wel degelijk toe leidde dat pubers minder dronken. Het schuldgevoel zorgt er namelijk voor dat ze minder snel geneigd zijn om door te drinken.

Tieners onder de achttien mogen sinds een paar jaar niet meer drinken. Je zou verwachten dat dat het verbieden voor ouders makkelijker maakt, maar ondanks dat 74% van de volwassen het een goede zaak vindt dat de leeftijdsgrens omhoog is gegaan mag de meerderheid van de 16 en 17-jarigen van hun ouders gewoon blijven drinken. Dit blijkt uit onderzoek van Eén Vandaag. Twee van de drie ouders geven aan dat hun kind op dit moment mag drinken. Sterker nog, van de ouders die drank kopen voor kind geeft vrijwel iedereen aan dit te zullen blijven doen. Ook ik merk op feestjes dat ik in de minderheid ben. We dronken toch zelf ook op die leeftijd? hoor ik standaard in mijn omgeving. En: één biertje kan toch geen kwaad? Daarnaast is de heersende opvatting dat je moet ‘leren drinken’, omdat je anders op je achttiende ‘helemaal los’ gaat als je eenmaal op kamers woont. En dat je als ouders een ‘oogje in het zeil moet houden’ en dat je het daarom maar beter oogluikend toe kunt staan.

Oefenen

Zelf houd ik me vast aan het opvoedadvies van het Trimbos Instituut (zie kader). Aan de andere kant begrijp ik het argument van de andere ouders wel. Want wat is nu wijsheid? Heeft verbieden daadwerkelijk zin? Vroeger dronken wij als zestienjarigen toch ook? En heeft het verhogen van de leeftijd in de nieuwe alcoholwet eigenlijk überhaupt wel zin (uit onderzoek van Eén Vandaag blijkt dat 81% van de ondervraagde jongeren van 16 en 17 jaar drinkt ondanks het verbod. Negen van de tien respondenten die voor 1 januari 2014 al dronken zijn evenveel of zelfs meer gaan drinken)? En wat nu als je een kind van zestien had dat eerst mocht drinken en nu opeens niet meer?