Een Marokkaanse vrouw is niet iemand die als kind anderen in elkaar slaat en meedoet met voetballen, maar Rahma El Mouden deed dat wel. In haar ‘beloofde land’ Nederland schopte ze het tot eigenaar van een miljoenenonderneming die ze met haar eigen handen opzette: MAS: Multicultureel Amsterdams Schoonmaakberdrijf.

STEUN RO

El Mouden heeft haar eigenzinnigheid van geen vreemde, haar moeder verliet twee keer een man wegens mishandeling en moest daarbij zelfs een kind achterlaten. ‘Mijn moeder is mijn grote voorbeeld, samen met Lalla Khadija, zij was de eerste vrouw van profeet Mohammed. Zij was vijftien jaar ouder dan Mohammed, was toen al een ondernemer en gaf leiding aan zestig mannen. Alle inspiratie haal ik uit hen. Zij zijn zo sterk, echt een voorbeeld. Ik heb niet het idee dat ik een rolmodel ben, maar ik krijg wel veel vragen van vooral vrouwen, maar ook mannen binnen. Daar ga ik altijd op in, ik wil iedereen helpen. Dat kan ook, nu ik de dagelijkse leiding van het bedrijf aan mijn dochter heb overgedragen. Ik heb twee stichtingen opgericht: De MAS-Familie, daarin helpen wij jonge en kwetsbare mensen en vrouwen die hun situatie willen verbeteren, en het Rahma Fonds, waar de opbrengsten van mijn boek naartoe gaan. Dat fonds helpt vrouwen om aan de top te komen van het bedrijfsleven en om hun weg korter te maken dan die van mij.’

De opbrengsten van het boek gaan naar het Rahma Fonds dat helpt vrouwen om aan de top van het bedrijfsleven te komen

Dingen doen
El Mouden: ‘Mijn wil om dingen te doen, om iets te bereiken is enorm en daarmee heb ik het zover geschopt. Als je echt wilt, kan er heel veel. Dat vraagt ook een hoop van je. Ik werkte meestal 80 uur per week en ik kon daardoor niet zoveel bij mijn man en kinderen zijn als ik wilde. Dat waren de opofferingen die ik deed, maar daardoor maakte ik ook verschil en drong ik een wereld binnen die tot daarvoor alleen uit mannen bestond. Het was ondenkbaar dat een vrouw hoog op de ladder in een schoonmaakbedrijf zou komen, assistent-manager was het hoogst haalbare. Daarbij was ik ook nog eens allochtoon, wat het nog moeilijker maakte. Maar ik heb laten zien dat het wel kan en dat ik het deed. Nu help ik graag anderen om hetzelfde te bereiken of nog meer.’

(On)gelijkheid
Het opzetten van een eigen bedrijf was niet echt gemakkelijk. Dat El Mouden werd gepasseerd bij promoties en dat een man die onder haar stond, wel de promotie kreeg en daarmee haar leidinggevende werd, stuitte haar tegen de borst. Op (letterlijk) hoge hakken stapte ze naar de directie van het schoonmaakbedrijf waar ze toen werkte. Al snel werd duidelijk dat ze nooit verder zou komen dan assistent-manager, het hoogst haalbare voor een vrouw. ‘Ik snapte dat echt niet, ik heb nog nooit begrepen waarom jongens en mannen meer zouden zijn dan vrouwen. Waarom die alleen omdat ze in het juiste lijf geboren zijn, veel meer vrijheid en veel meer voordelen krijgen dan wij. Dat klopt ook niet met wat er in de Koran staat. Wij zijn als mannen en vrouwen gelijk aan elkaar. Niemand staat boven de ander. Ik begreep nooit waarom jongens wel buiten mochten spelen en kattenkwaad uit mochten halen en wij meisjes niet. Als kind was ik al dwars en moeilijk, mijn moeder zei altijd dat het voor mij erg moeilijk zou worden om een man te vinden, want daarvoor was ik veel te rebels en dat wilden mannen niet.’