Worden de zusjes Dufour-Lapointe de eerste die een volledig Olympisch podium opeisen?

STEUN RO

Concurrenten zijn ze maar voor even, zusters voor altijd. Justine, Chloé en Maxime Dufour-Lapointe gaan in Sotsji voor het schier onmogelijke. In theorie zouden de drie Canadese zussen voor een uniek olympisch feitje kunnen zorgen door het complete podium bij het mogulskiën op te eisen. De kans is echter groter dat de één de ander moet troosten. Want op de hobbeltjes kan veel fout gaan.

Ze hebben alle drie lang haar, een gelijk postuur en een even brede glimlach. Justine, Chloé en Maxime Dufour-Lapointe hebben bovendien sterke familie- én kniebanden. Want mogulskiën is heel fysiek. Wie naar de wedstrijden op televisie kijkt, krijgt al pijn in zijn knieën. Wie het tijdens een skivakantie in de Alpen zelf ook eens op de hobbelende heuveltjes geprobeerd heeft, weet dat het niet alleen razend moeilijk maar ook nog eens knap belastend is.

De zussen echter blijken uit een sterk geslacht. ,,We trainen hard. Het is het enige wat je kunt doen om blessures te voorkomen.'' Ze vormen vandaag in Sotsji, wanneer de voorrondes worden afgewerkt, met z'n drietjes tien procent van het startveld. En zijn absoluut onafscheidelijk. ,,Het geeft een comfortabel gevoel van veiligheid. Ik weet dat ze er zijn. En dat ze eerlijk zijn tegen me. We kunnen elkaar complimenteren en terecht wijzen als dat moet'', aldus Chloé.

Zeiltrips

De hechte band is het resultaat van hun jeugd. De drie zussen gingen al op jonge leeftijd mee op zeiltrips met hun ouders. Bijna iedere week werd er gevaren, zat het gezin op het water. In de winter werd, om de tijd én de kou zo snel mogelijk weer te verdrijven, geskied. In de Laurentiden, een skigebied boven Montréal, bekwaamde het trio zich op en naast de piste. Het voorbeeld van een vriendje, die wedstrijden op de moguls ging skiën, veranderde het leven van het gezin compleet. Maxime, 24 inmiddels, kreeg als eerste de smaak te pakken, Chloé (nu 22) en Justine (19) volgden niet veel later. Zeilen werd bijzaak, mogulskiën de nieuwe passie.

Ze bleken ieder zo hun specifieke karaktereigenschappen én skikwaliteiten te hebben. Maxime zette weliswaar de toon, ze is en blijft een denker. En werd daardoor al snel overvleugeld door haar jongere zussen. ,,Ik analyseer dingen, wil precies weten hoe het zit. Ik had er gewoon langer de tijd voor nodig om mogulskiën echt te begrijpen.'' Zij was dan ook degene die het meeste moeite had om zich voor de Spelen te plaatsen.

Rare combinatie

Chloé was er in 2010 ook al bij op de Spelen, werd destijds vijfde. Zij is dan ook niet voor niets het meest compleet van de drie. Mogulskiën is namelijk een ietwat rare combinatie van een snelheidssport met jurybeoordeling. Tempo, durf en gratie moeten worden verenigd. Niet alleen worden de skiërs geacht zo snel en netjes mogelijk over het hobbelige sneeuwtapijt te gaan, daarbij krijgen ze ook punten voor acrobatische sprongen op twee schansjes én wordt de tijd geklokt.

Justine is bezig aan een sterke opmars. De benjamin zette dit jaar de beste resultaten neer, lijkt de voornaamste concurrente van olympisch kampioen Hannah Kearney. ,,Justine kent geen angst, wil niets weten van gevaren'', aldus bondscoach Marc-André Moreau. ,,Een paar jaar terug was ze nog vaak te wild, te rauw.'' Het verbaast Justine niet dat zij momenteel de beste van de drie blijkt. ,,Ik heb het veruit het makkelijkst gehad van ons drie. Ik had niet één, maar twee voorbeelden. Ik hoefde alleen maar goed op te letten.'' 

    Edward Swier was er bij op de Olympische Spelen in Peking en Londen, deed verslag van Wimbledon en Roland Garros. Schrijft tegenwoordig ook over voetbal. Reed naast honderden andere koersen tien keer de Tour de France, in de volgerskaravaan. Zat er met zijn neus bovenop, maar zag niet alles.