Breakdown in pleegzorg: als pleegouders voor altijd vreemden blijven

Stel eens dat er een school bestaat, waar 25 – 30 procent van de leerlingen zonder diploma die school verlaat. Erger nog, dat ze die school beleefden als een traumatisch verlopen stuk van hun leven waar ze liever nooit aan willen terugdenken.  Zou u uw kind naar zo’n school sturen? Ik denk het niet. Dit is echter wel het resultaat van pleegzorg waarin een kwart tot bijna een derde van alle plaatsingen van kinderen in een pleeggezin voortijdig afbreekt. De vergelijking met school gaat mank: u kunt als ouder kiezen welke school uw kind bezoekt. Maar in het geval van jeugdzorg valt er voor ouders helemaal niets te kiezen.

Lees verder

De complexe gevolgen van een anti- jongen opvoeding

We leven in een tijd waarin kinderen transgender mogen zijn. Jongens zich vrouwelijk mogen gedragen, vrouwelijk kleden. Stoere mannelijke eigenschappen voor meisjes gezien wordt als echt helemaal goed. Het begrip genderneutraal burgert in. Bij de HEMA bestaan geen jongens of meisjeskleren meer. Je bent op de afdeling voor kinderen algemeen. Genderneutraal zou helpen om problemen met genderbeleving te voorkomen. Maar wat met die mensen die juist bewust tot een bestaand gender (willen gaan) behoren en daarin hopen zichzelf te ervaren?

Lees verder

Jeugdzorg: crimineel, malafide of ‘ goede intenties, vreselijke gevolgen’?

Je hoort het steeds vaker: jeugdzorg zou bestaan uit criminelen. Op internet vinden we sites met namen als  Anti – jeugdzorgmaffia,  Stop Jeugdzorg Leugens.   Hardop vragen vragen mensen zich af hoe het kan dat jeugdzorg zoveel strafbare feiten kon plegen waar nooit iets mee gedaan werd. Het woord crimineel verwijst dan naar het plegen van strafbare feiten.  Mensen  verenigen zich in groepen tegen het handelen van jeugdzorg: ouders, betrokkenen, sommige juristen, slachtoffers van jeugdzorg. Dat er  heel veel mis is binnen jeugdzorg is voor iedereen die zich erin verdiept wel duidelijk.

Lees verder

Pleegouders, de zonnetjes in huis

In 2016 opende het meldpunt Geweld in de Jeugdzorg en kwamen de verhalen over geweld in pleeggezinnen los. Niet dat die nieuw waren, ze gingen al decennia lang rond. Toen ik negen jaar oud was en in een pleeggezin verbleef, gingen dergelijke verhalen al rond. Over hoe erg het mis ging bij de disciplinering van kinderen. De Belangenvereniging Minderjarigen, opgericht in 1971, vroeg aandacht. Door bezettingsacties, zwartboeken. Het hielp niets.  Hoe jammer, dat er toen niets mee werd gedaan, het had zoveel leed kunnen voorkomen.

Lees verder

Toeslagaffaire en geweld in de jeugdzorg, vergelijkbaar falen van de overheid?

De overheid grijpt diep in het leven van willekeurige burgers in. Daardoor worden zij onevenredig hard getroffen. Een geluid dat we de laatste tijd meer en meer horen. De aardbevingen in Groningen, de toeslagaffaire, geweld in de jeugdzorg. Wat hebben deze laatste twee ogenschijnlijk losstaande zaken met elkaar te maken? En kunnen we dat zomaar vergelijken?

Lees verder

Jeugdzorg, met welk recht

Toen ik na bijna twintig jaar na mijn jeugd mijn biologische moeder eindelijk weer terugvond, vroeg ik haar of jeugdzorg haar op de hoogte hield van hoe het met haar kinderen ging.  Ze gaf me een verbijsterend antwoord. Ze vertelde mij, dat wij als pleegkinderen met zoveel plezier woonden in onze respectievelijke pleeggezinnen. Wij vroegen volgens jeugdzorg nooit naar haar, omdat we van de pleegouders hielden. Een grovere leugen hoorde ik in mijn leven nooit.

Lees verder