Collectie

Proest of Proust.

        Hoe Proust je leven kan veranderen  Je moet eigenlijk hardop voorlezen >hoe proest je leven kan veranderen< En dan bedoel ik natuurlijk proesten in de betekenis van niezen. In de elleboogsplooi als onderdeel van 'flattening the curve' en 'social distancing'. De coronavirus/covid-19 pandemie. Want die Corona infectie kan er inhakken zoals we inmiddels weten. Nu ter zake: Die andere Proust, Auteur Marcel Proust 1871-1922 geeft levenslessen, die hij trouwens zelf vaak in de wind slaat. Kunnen

Lees verder
CollectieCultuur

Schrijfster Elisabeth Maria Post en haar ‘ongelukkige vreemdeling’

‘De ongelukkige vreemdeling,’ staat als titel boven het mooiste gedicht in een verzamelbundel.*) Daar kun je van alles bij bedenken. Behalve dat de ik-figuur met deze deur in huis valt: “Helaas daar stierf mijn Lorre!” Achtentwintig regels lang verhaalt de auteur over het “angstig kwijnen” van een zieke papegaai en diens veronderstelde heimwee naar het oerwoud. Om dan te vervolgen: “...Maar ach! Wat was uw leven? Ook dit was langzaam sterven. Te picken van uw sopjes, Met lome logge treden

Lees verder
CollectieCultuur

‘Mijn boeken zijn geschreven voor warmbloedige heteroseksuelen’

Zelf nam Fleming (28 mei 1908 - 12 augustus 1964) zijn creatie James Bond nooit erg serieus. Toen hij in 1952 het manuscript van de eerste Bondroman (Casino Royale) opstuurde naar uitgever Jonathan Cape, bood hij in een begeleidend briefje alvast zijn verontschuldigingen aan: „Het is vreselijk platvloers.” Een jaar voor zijn dood vertelde Fleming in het artikel How to Write a Thriller iets over zijn motivatie: „Ik heb geen boodschap voor de lijdende mensheid... Mijn boeken zijn geschreven voor warmbloedige

Lees verder
CollectieCultuur

Wie kent de schrijfster Clare Lennart nog?

Acht jaar ben ik als de griep mij een aantal weken vrijwaart van school. Mijn moeder heeft mijn bed in de woonkamer gezet. En op dat bed lees en herlees ik dat ene boek, waarvan de titel zelfs de immer afgemeten huisarts inspireert tot: “Nou kind, en dan maar weer veel plezier met De Bosjespoesen!” Op het omslag staan nog twee woorden: Clare Lennart. Een vrouwennaam. Van een buitenlandse waarschijnlijk. Wie schetst mijn verrassing als jaren later blijkt dat die

Lees verder
CollectieCultuur

Een schrijfdag in Noordwijk met Arnon Grunberg

 Op zaterdagmiddag rijd ik met de auto naar Noordwijk. Het parkeerterrein staat voor de helft vol met auto’s en bussen met een Duits nummerbord. De ontmoetingsplaats is een pleintje bij de vuurtoren. Na een tijdje verzamelen zich daar allerlei mensen. Onder hen de moeder van Grunbergs petekind, waar hij erg op gesteld is. Zij leest voor uit het nieuwe boek van de schrijver ‘Thuis ben je’- berichten van een Hotelmens. Grunberg kan het weten, want hij brengt bijna 5 maanden

Lees verder
CollectieCultuur

Podcast: Auke Hulst over zijn roman En ik herinner me Titus Broederland.

Auke Hulst (1975) groeide min of meer zonder de begeleiding van volwassenen met een broer en twee zusjes op in het buurtschap Denemarken in Groningen, boven op de gasbel van Slochteren. Zijn jeugd in een Pippi Langkous-huis in een bos, stond model voor zijn derde roman Kinderen van het Ruige Land (2012). En ik herinner mij Titus Broederland is zijn vijfde roman en gaat over kinderen die zich zonder ouderlijke macht moeten handhaven in een vijandige wereld. Fragmenten uit de

Lees verder