De 28 lidstaten van de Europese Unie willen in een actieplan de bootvluchtelingencrisis op de Middellandse Zee bezweren. Oorlogsverslaggever Arnold Karskens maakt van dit tienpuntenplan gehakt. Het zal de humanitaire ramp alleen maar vergroten.

STEUN RO

1) De gezamenlijk operaties in de Middellandse Zee ontvangen meer boten, vliegtuigen geld, zo wordt het budget van de Italiaanse Triton verhoogd tot maandelijk 9 miljoen euro.

Dat betekent dat nog meer vluchtelingen de kans wagen want de redenering is: 'we worden snel opgepikt'. Wankele vlotten of roeiboten voldoen dan. De verwachte stroom, een half miljoen mensen tot een miljoen (raming van EU-organisatie Frontex), uit Libië en Turkije zal het record van vorig jaar, zo'n 3.300 verdrinkingen dan ruimschoots breken. Ook het terugsturen van een onderschepte boot door marineschepen is zinloos, want dan zullen asielzoekers overboord springen. Moet je ze alsnog redden en in een Europese haven aan land zetten.

2) Systematische vernietiging van smokkelboten.

De smokkelindustrie zet honderden miljoenen euro's per jaar om. De aanschafkosten van (vaak) oude schepen of nieuwe oplosbare boten bedragen een fractie van de opbrengt. Daarbij brengen vlak voor de landing vluchtelingen vaak zélf hun boot tot zinken zodat ze niet kunnen worden teruggestuurd.

3) Europese organisaties als Frontex, die de buitengrenzen bewaakt, en gezamenlijke politie-en justitieorganisaties zullen elkaar regelmatig ontmoeten en samenwerken om de modus operandi van de smokkelaars in kaart te brengen en zo zicht te krijgen op hun geldstromen.

Warlords, gelieerd aan radicale islamitische groepen als Al Qaida, ISIS of de Moslimbroederschap, vormen in Libië de gewapende macht achter de smokkelmaffia. Zij verdienen honderden miljoenen euro's dankzij het EU-beleid. Eén vluchteling betaalt grofweg het jaarinkomen van één strijder. Het geld van de vluchtelingenstroom voedt daarmee de oorlog en de onrust in de hele regio.

4) Sturen van hulpteams naar Italië en Griekenland om gezamenlijk asielaanvragen af te werken.

Peil dan ook de godsdiensthaat. Vorige week gooiden moslims 12 christelijke vluchtelingen overboord. Het verhaal van het getraumatiseerde oorlogsslachtoffer blijkt daarnaast vaak nep, de wens tot economische vooruitgang is meestal de drijfveer. Niet onbegrijpelijk maar erg onrechtvaardig voor de arme, oude en zieke vluchtelingen die achterblijven. Het gros.

5) Alle EU-landen moeten de vingerafdrukken van asielzoekers afnemen.

De sowieso slechte administratie maakt het mogelijk dat zogenaamde slapende cellen van terroristische organisaties met de vluchtelingenstroom vanuit Libië over de Middellandse Zee (vorig jaar ruim 200.000, dit jaar reeds 36.000) zijn meegereisd. Het Europees plan van aanpak rept zelfs niet over het potentieel terreurgevaar.

6) Noodsysteem voor opvang.

Het zou in eerste instantie gaan om 5.000 asielzoekers uit met name Zuid-Italië die over 28 landen worden geherhuisvest. Maar de regeringsleiders reppen in hun accoord van 23 april 2015 niet over aantallen. Volgens Nederlands oud-staatssecretaris van Justitie Fred Teeven, dit voorjaar, besteedt Europa jaarlijks zo'n vier miljard euro voor de opvang van één procent van de vluchtelingen, voor de overige 99 procent wordt ook vier miljard euro uitgetrokken. Over ongelijkheid gesproken.

7) Een breed EU voorbeeldproject voor vrijwillige herhuisvesting, waarbij ook plekken worden gecreëerd voor mensen die bescherming nodig hebben.

Het idee zal niet aanslaan bij een asielzoeker die net vijfduizend euro heeft besteed om met veel gevaar de regio te verlaten. Het land Australië nam in 2013 zo'n 20.000 erkende vluchtelingen op. Maar beschouwt iedere buitenlander zonder visum zoals een bootvluchteling illegaal, stuurt die terug, of zet die op een eiland ver weg en garandeert dat die zich nooit legaal in Australië kan vestigen. Deze aanpak is niet vriendelijk, maar wel humaan, want tussen 2009 en de invoering in augustus 2012 verdronken meer dan 600 mensen voor de kust van Australië. Totaal zou het gaan om zo'n 1.200 slachtoffers. Toen de harde aanpak bekend werd, stopte de stroom. Vanaf 2014 is er zover bekend geen vluchteling meer verdronken.

8) Overleg met landen rond Libië voor een gezamenlijke aanpak.

Veel landen zullen niet meewerken. Denk aan Soedan, waarvan de leider Omar al-Bashir door het Internationaal Strafhof in Den Haag wordt gezocht voor oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. De regering in Mali heeft niets in te brengen in het noorden van het land dat bekend staat om zijn smokkelroutes. Het ondemocratische regime in Eritrea laat mensen tegen betaling gaan en eist als ze eenmaal in Europa aankomen nogmaals geld. Libië is versnipperd door strijdgroepen. Alleen Niger wil een beetje meewerken, lijkt het.

9) Nieuw project voor snelle terugkeer van 'irreguliere' migranten.

Waarom wordt de kansloze migrant niet van te voren gewaarschuwd? Niet door regeringen, niet door de talloze Niet-Gouvermentele Organisaties als Artsen Zonder Grenzen en Vluchtelingenwerk Nederland? Geen cent wordt besteed aan preventie in Libië en in de regio door via radio en lokale televisiestations te alarmeren voor de gevaarlijke trip; door de kurkdroge woestijn, langs verscheurde steden en over een woeste zee. Het nieuwe Europese idee om de ronselwebsites van mensensmokkelaars lam te leggen, zet weinig zoden aan de dijk. Routes en prijzen blijven circuleren op het internet.

Levens worden gered door iedere bootvluchteling, direct en zonder uitzondering, over te brengen naar de enclave van het gekozen parlement in de Oost-Libische stad Tobruk. In ruil voor meer westerse steun zal de uit de hoofdstad Tripoli verdreven, en de enige door de Verenigde Naties erkende, Libische regering van premier Abdullah al-Thinni best deze bootvluchtelingen willen opnemen. Het kampement zal wellicht enkele duizenden mensen huisvesten. Dat is overzichtelijk en betaalbaar. Wanneer duidelijk wordt dat iedere boottocht uiteindelijk in een U-bocht zal stranden op de Libische kust zal de stroom bootvluchtelingen binnen enkele weken stoppen. Niemand investeert duizenden euro's voor een retourtje Afrika met alle gevaren van dien.

 

10) Immigratie-ambtenaren plaatsen in landen om inlichtingen te verzamelen over de migrantenstromen.

Volgens premier Rutte zou er tussen de beweegreden voor de vluchtelingen die naar Australië reizen en naar Europa een 'gans andere' zijn. “We praten híer over een situatie van mensen die ook echt bedreigd worden.” Ministeriële onzin. Afghanen en Irakezen namen ook de boot naar down under. Daarbij, veel Syriërs en Irakezen vluchten eerst naar veilige landen als Turkije, Jordanië en Libanon. Vanuit daar reizen ze verder naar het gevaarlijke land Libië en stappen daar op een nog veel gevaarlijkere boot. Het zwakke EU-beleid is debet aan deze aanzuigende werking, de verdrinking van duizenden mensen en het verlengen van de oorlogen in de regio.

    Arnold Karskens is Neerlands meest onafhankelijke en ervaren oorlogsverslaggever. Muckraker. Nachtmerrie voor nazi’s en andere oorlogsmisdadigers. Auteur van tienŒ boeken. Onderzoeksjournalist die nooit ‘nee!’ als antwoord accepteert. Lastig, dwars & gehaat door zijn vijanden, maar Last Man Standing voor mensenrechten en vrijheid van meningsuiting.